جلیلی و جبهه مردمی به جدایی فکر می‌کنند

خبرآنلاین: «ما نامزد جداگانه داریم» این شاه بیت اظهارات انتخاباتی این روزهای پایداری‌ها شده است، گویی گرچه در کلام از وحدت حرف می‌زنند ولی راهشان همچنان بر جدایی است و تک روی. مسیری که گویی سعید جلیلی هم بدش نمی‌آید در مواجهه با اصولگرایان دنبال کند.

گویی تمام پیش بینی ها درباره رفتار جبهه پایداری در حال تحقق است. دوباره موسم انتخابات رسیده و وحدت شکنان داستان اصولگرایان راهی دیگر برای حضور در رقابت برگزیده اند، آنهم درست در شرایطی که اصولگرایان، جبهه ای جدید برای وحدت سروسامان داده‌اند. حال و هوای اظهارات دو سوی ماجرا این را هم می گوید ک مساله البته یک طرفه نیست ؛ گویا از این سو هم اتفاقات تازه ای رخ داده است. یک نوع عدم تمایل به «با هم بودگی».

اتفاق تازه ای رخ نداده؛ از قبل هم گفته بودند وارد ائتلاف اصولگرایان با آن شکلی که توصیف می کردند نخواهند شد. این حرف را اولین بار صادق محصولی مطرح کرده بود :« اگر عده ای بدون هماهنگی با دیگران خود را محور قرار داده و ادعای دعوت از دیگران برای کار مشترک داشته باشند مسلما وحدتی شکل نمی گیرد یا عده‌ای دیگر اگر از قبل روی نامزدی به قطعیت رسیده باشند و بخواهند با مکانیزم دلخواه خودشان ولو تحت عنوان ائتلاف و وحدت، آن را به دیگران تحمیل کنند مطمئنا نتیجه لازم را نخواهند گرفت بنابراین هم فهرست احزاب یا افرادی که می خواهند کار مشترک کنند باید با مشورت هم و قبول همدیگر تنظیم شود و هم مکانیزم رسیدن به نامزد واحد و الی آخر.اگر احیاناً اسم کار، وحدت شود، اما خروجی آن، حاکمیت ارزش ها نباشد بلکه نوعی حاکمیت قدرت به هر قیمتی محسوب شود تا احزاب یا جریانی خاص به قدرت برسند و مردم آن را تعبیر به تبانی کنند، آن مدل را نمی‌پذیریم، بلکه باید وحدت را حول اصول و در جهت حاکمیت ارزش‌ها شکل دهیم، لذا اگر مسئله بدین شکل دنبال شود،‌ قطعاً از نظر تاکتیک و اهداف می‌توانیم به نتایج خوبی برسیم.»

بعد از آن هم حسین طلا از یک تاکتیک رونمایی کرده بود که مجوز عبور و گذار پایداری ها از وحدت را مطرح می کرد . او گفته بود :« «اگر مبنا را بر این بگیریم که آقای روحانی رئیس‌جمهور مستقر و یک طرف معادله است، فکر می‌کنم طرف مقابل می‌تواند وحدت را در عین کثرت ایجاد کند و آن «نه به روحانی» است بنابراین هر نامزد اصولگرایی که می‌آید رقیب اصلی‌اش باید آقای روحانی باشد، یعنی آقای روحانی را نقد کند و موجب ریزش آرای آقای روحانی شود چون جامعه آمادگی پذیرش دارد. نهایتا با وحدتی که در عین کثرت اتفاق می‌افتد، هر که به مرحله دوم رسید، همه با او وحدت خواهند کرد، حالا قدیمی باشد یا جدید»»

حسین طلا که این حرف‌ها را زده است یک نکته دیگر را هم به همه یادآوری کرده بود: «بعید می‌دانم در مرحله اول کل جریان اصولگرایی روی یک کاندیدا تفاهم کنند.»

این احساس البته دو طرفه است . طرفه آنکه جبهه مردمی و حامیان آنها هم چندان تمایلی به به ائتلاف ندارند یا اینکه از آن ناامید شده اند. همه این ها را می شود از همان جایی ریشه یابی کرد که رئوس ائتلاف روی خوشی به زنده کردن نقش آیت الله مصباح در داوری و تصمیم گیری برای ائتلاف نشان ندادند. مباحثات پنهانی و محرمانه که از چند ماه پیش آغاز شد اما در نهایت به سرانجام نرسید. همین هم شده که حالا دو طرف برای خودشان کار می‌کنند.

به عنوان مثال، مرضیه وحید دستجردی که سخنگویی جبهه متحد را بر عهده دارد گفته است :« ما حمایت آیات موحدی کرمانی و محمد یزدی را داریم و هر زمانی که خودشان صلاح بدانند، اعلام حمایت خواهند کرد.» او هیچ نامی از آیت الله مصباح یزدی نمی برد اما یک خبر دیگر را هم مطرح می کند . او گفته است:« با جبهه پایداری نیز درحال مذاکره هستیم و این مذاکرات همچنان ادامه دارد.» از به کارگیری کلمه مذاکره می توان به این نتیجه ریسد که همچنان این «با هم بودگی» زیر سوال است. نخواست برای با هم بودن البته دلایل دیگری هم برای جبهه مردمی دارد . صریح ترش را حسین سبحانی نیا گفته است :« کاندیداتوری جلیلی رای‌ روحانی را بیشتر می‌کند».

۳- ائتلاف به امید کناره گیری جلیلی، در صورتی که او مانند انتخابات گذشته هیچ قصدی برای کناره گیری نداشته باشد کل روند وحدت را مختل می کند و آن وقت دلیلی برای کناره گیری سایر مصادیق نیست .

۴- سعید جلیلی در مناظره های انتخابات سال ۹۲ نشان داد که همه افراد حضار در رقابت را رقیب خود می داند . آنها نمی خواهند با حضور سعید جلیلی در جمعشان ، رقابت را از همین حالا شروع کنند . می دانند سعید جلیلی پتانسیل ریزش آرا برای نامزدهای دیگر اصولگرایان را دارد .

با این تفاسیر یک حس دو جانبه پدید آمده ؛ «دو طرف به جدایی فکر می کنند!»