پاسخ انیمیشنیِ «الن دِجنرس» به ترامپ

روزنامه بانی فیلم: تنها یک روز پس از امضای دستور ممنوعیت ورود مسلمانان به آمریکا، دونالد ترامپ میزبان نمایشی از فیلم «در جستجوی دُری» در کاخ سفید بود و این مسئله باعث شده مجری غیرسیاسی محبوب خیلی ها، به این مسئله پاسخ بدهد.

به نقل از د رپ، پرزیدنت دونالد ترامپ تنها یک روز پس از اینکه قانون بحث برانگیز ممنوعیت سفر هفت کشور مسلمان به آمریکا را امضا کرد، میزبان نمایشی خصوصی از فیلم انیمیشن دیزنی-پیکسار «در جستجوی دُری» در کاخ سفید بود.

شاید شما هم از جمله کسانی باشید که تضادی عمیق در پخش شدن این انیمیشن خانوادگی با نقش آفرینی الن دجنرس تنها یک روز پس از بیگانه هراسی های روز قبل را حس می کنند. شاید حتی با خودتان فکر کنید اصلا آدم چطور می تواند فیلم تماشا کند، آن هم در حالی که دارد با انجام این کار منظور اصلی آن را نادیده می گیرد یا حتی مستقیما با آن مخالفت می کند؟

اگر همینطور است، بدانید که تنها نیستید. دجنرس هم به این نکته توجه کرد و در نتیجه در حرکتی نادر از بی طرفی سیاسی همیشگی خود فاصله گرفت و از مونولوگ برنامه دوشنبه خود در تلویزیون استفاده کرد تا پلات داستانی «در جستجوی دری» را طوری توضیح بدهد که حتی رییس جمهوری که پیش از این در یکی از توییت هایش کلمه «بی سابقه» را با غلط املایی نوشته بود هم بتواند درک کند.

دجنرس با اشاره به اعتراض های گسترده ای که از زمان اعمال ممنوعیت ورود تا به حال در فرودگاه‌های سراسر کشور شکل گرفته، اصرار کرد که «سیاسی نمی شود» و فقط می خواهد درباره «فیلم بسیار غیرسیاسی، خانوادگی و برنده جایزه انتخاب مردمی «در جستجوی دری» صحبت کند.

در پایین می توانید متن کامل مونولوگ دجنرس را بخوانید:

ممنون که اینجا هستید. شما تنها کسانی هستید که در حال حاضر به چیزی اعتراض نمی کنند. اعتراض‌های زیادی در فرودگاه های سراسر کشور به خاطر دستور ممنوعیت سفر رییس جمهور شکل گرفته است. در فرودگاه لس آنجلس آشوب و هرج و مرج بود و هیچ کس نمی توانست پیش از شروع شدن اعتراض ها وارد و خارج شود. اما همه این ها قبل از این بود…

اگر نشنیده اید، این اتفاقی است که روز جمعه افتاد. رییس جمهور دستور داد مردم هفت کشور از ورود به آمریکا منع شوند، از جمله کسانی که گرین کارت دارند. بعد روز شنبه، رییس جمهور فیلم «در جستجوی دری» را در کاخ سفید به نمایش گذاشت. من سیاسی نمی شوم، اما می گویم که با یکی از این دو کار مخالفت دارم.

همانطور که گفتم، سیاسی نمی شوم، بنابراین درباره ممنوعیت سفر صحبت نمی کنم. فقط می خواهم درباره فیلم بسیار غیرسیاسی، خانوادگی و برنده جایزه انتخاب مردمی «در جستجوی دری» صحبت کنم.
البته داستان فیلم درباره یک ماهی به اسم دری است. دری در استرالیا زندگی می کند و این ها والدینش هستند که در آمریکا زندگی می کنند. نمی دانم دین شان چیست، اما پدرش یه خورده یهودی به نظر می‌رسد. مهم نیست.

دری با دوستانش مارلین و نیمو وارد آمریکا میشود. در نهایت او را به «انستیتوی زندگی دریایی» می‌برند و پشت یک دیوار بزرگ می اندازند. همه شان باید از بالای دیوار عبور کنند و ممکن است باورتان نشود، اما آن دیوار تقریبا هیچ تاثیری روی بیرون نگه داشتن آن ها ندارد.

این بکی است. او اهمیتی ندارد. فقط یک عنصر کمدی خنده دار است که داستان سرایی فوق العاده ای به وجود می آورد.

با وجود اینکه دُری وارد آمریکا می شود، در نهایت از خانواده اش جدا نگه داشته می شود، اما حیوانات دیگر به او کمک می کنند. حیوان هایی که حتی به او نیازی هم ندارند. حیوان هایی که هیچ نقطه مشترکی به او ندارد. آن ها به او کمک می کنند، حتی با وجود اینکه رنگ های شان کاملا متفاوت است. چون وقتی که آدم کسی که کمک نیاز دارد را می بیند، این کاری است که می کند و به او کمک می کند.

بنابراین این چیزی است که من امیدوارم تمام کسانی که «در جستجوی دُری» را تماشا کردند، یاد گرفته باشند. هفته بعد برنامه را تماشا کنید تا برای تان در مورد فیلم «آقای اشتباه» در مسایل حقوق زنان توضیح دهم.