استيضاح ابزار سياسي نمايندگان نشود

فريده اولادقباد عضو كميسيون آموزش مجلس در اعتماد نوشت: وزير فعلي آموزش و پرورش مدت كوتاهي است كه بر سر كار آمده و مسووليت وزارتخانه‌اي را برعهده گرفته كه با مشكلات عديده‌اي روبه رو است. مشكلاتي كه نياز به زمان و برنامه‌ريزي مناسب دارد تا بخشي از آن حل شود. دانش آشتياني بيش از دو ماه است به عنوان وزير آموزش و پرورش دولت روحاني از مجلس راي اعتماد گرفته و در اين مدت نمي‌توان انتظار داشت كه بتوان خروجي و دستاوردي از برنامه‌هاي خود به دست آورد.

اخيرا اما برخي از نمايندگان قصد استيضاح وزير آموزش و پرورش را دارند. در صحبت با نمايندگاني كه استيضاح دانش آشتياني را امضا كرده‌اند مي‌توان به نتيجه رسيد كه برخي از امضا‌كنندگان استيضاح براي مطالبات استاني و تغيير مديران منطقه خود دست به اين اقدام زده‌اند. اگر اين فرض را بپذيريم كه استيضاح وزير آموزش و پرورش به قصد دستيابي به مطالبات ملي و منطقه‌اي از جمله تغيير مديران و تعيين بودجه براي استان‌ها باشد، منطقي است كه در اين مدت كوتاه نمي‌توان انتظار داشت وزارتخانه‌اي با اين وسعت به برنامه‌ها و اهداف تعيين شده دست پيدا كند.

استيضاح وزرا، حق قانوني نمايندگان است اما پيگيري مطالبات استاني و همچنين برآورده كردن معيشت فرهنگيان علاوه بر استيضاح راه‌هاي ديگري هم دارد. قانون مسيرهاي متفاوتي را براي توضيح خواستن از وزير در مورد عملكرد در حوزه مسووليت خود، قرار داده است.

نمايندگان مي‌توانند در ابتدا براي بيان مطالبات منطقه‌اي خود به وزير مورد نظر در صحن تذكر دهند و پس از آن اگر به نتيجه نرسيدند از وزير مربوطه براي حضور در كميسيون دعوت كنند. در حالي كه از صحبت‌هاي وزير در كميسيون اقناع نشدند، مي‌توانند در صحن مجلس از وزير توضيح بخواهند و در نهايت اگر نمايندگان با صحبت‌هاي وزير مجاب نشدند، از استيضاح به عنوان راه آخر استفاده كنند. كميسيون‌هاي مجلس و بعد خود مجلس تا جايي كه ممكن است از راه تذكر، گفت‌وگو با وزرا و مسوولان يا ارايه گزارش و... اعتراض خود را به فرد يا نهادهاي متخلف نشان دهند كه تصور نمايندگان مجلس در مورد اقدامات آنها چگونه است. اگر بعد از تمامي رفت و آمدها امري اصلاح نشد، مجلس مي‌تواند از ابزار استيضاح استفاده كند.

در مورد استيضاح آقاي دانش آشتياني شاهد هستيم كه هيچ كدام از اين مراحل صورت نگرفته است و در اين مدت كوتاه كه مسووليت وزارت را با وجود تمامي مشكلات برعهده گرفته است مطرح شدن استيضاح به هيچ‌وجه منطقي نيست.

مطرح‌كنندگان استيضاح عنوان مي‌كنند، تاخير در پرداخت حقوق و معوقات فرهنگيان يكي از دلايل اصلي استيضاح است. اين اتفاق اما در شرايطي است كه در دولت تنها وزارت آموزش وپرورش معوقات را با تاخير پرداخت نكرد و همزمان وزارتخانه‌هاي ديگر نيز اين مشكل را داشتند اما تنها نمايندگان مجلس وزارت آموزش و پرورش را نشانه گرفته‌اند. نكته مهم ديگر، مطرح شدن وضعيت صندوق ذخيره فرهنگيان با برنامه‌هاي پيش گرفته شده توسط دانش آشتياني است. در حالي كه همگان به اين امر آگاهند كه وضعيت صندوق ذخيره فرهنگيان مربوط به دوران مديريت كوتاه دانش آشتياني نمي‌شود و مشكلاتي از گذشته براي او باقي مانده است.

نمايندگان مردم بايد متوجه اين موضوع باشند كه استيضاح نبايد سياسي شود. اگر مطالبه‌اي مورد نظر نمايندگان است مي‌تواند از راه‌هاي گوناگون به آن برسد و استيضاح را به عنوان راه آخر و شرايطي كه نتوان به نتيجه رسيد، انتخاب كنند. اين رويه نادرستي است كه برخي نمايندگان پيش گرفته‌اند و مي‌خواهند به هر بهانه ممكن موضوع استيضاح را مطرح كنند. زماني استيضاح كه به عنوان اهرمي براي پيشبرد امور كشور استفاده مي‌شود در اختيار بازي‌هاي سياسي و جناحي قرار بگيرد، مردم آسيب اين موضوع را بايد تحمل كنند.