حکایت باغِ بی‌ سیب کرج

در خیال نگهبان باغ سیب تصویر کودکی او زنده می‌شود که برای برداشت محصول بخشی از باغ را اجاره می‌کردند و «بار میوه به سختی رد می‌شد. درخت‌ها به هم چسبیده بود و باغ از پرپشتی مثل تونل بود.» اما حالا چی؟ «عمل‌آوردن دوباره این باغ با خداست. کار را باید به دست کاردان سپرد. درختی که ول شده، معلوم است که خشک می‌شود. بعد قطع می‌کنند و هر هکتار زمین را ١٤‌میلیون تومان اجاره می‌دهند و جایش صیفی‌جات می‌کارند.» در همین چند‌ سال اخیر، جدا از قطع‌کردن‌های پیاپی، ٣٥ هکتار از باغ میوه خشکیده و شهرداری دل‌نگرانی مردم را که دید، بنا گذاشت به اجرای عملیات «بازکاشت» و حالا پس از اعتراض مردم، آنها گفته‌اند که قصدشان احیای باغ است، نه تخریب؛ اما خیلی‌ها هنوز باور نکرده‌اند.

عضو هیأت‌رئیسه شورای اسلامی کلانشهر کرج، مثل دیگر اعضای شورای شهر که چندسالی است متوجه تعلق خاطر اهالی کرج به این باغ شده‌اند، می‌گوید: «ما از حساسیت مردم ممنونیم، چون باعث شده ما هم موضوع را سفت و سخت بگیریم. البته کتمان نمی‌کنیم که درنهایت بی‌اعتمادی‌هایی وجود دارد و مردم تا اتفاقی می‌افتد، می‌ترسند که باغ از دست برود. با شل‌گرفتن‌های پیشین، این بی‌اعتمادی دور از ذهن نبود. همین حساسیت مردم کمک کرده حفاظت از باغ بیشتر شود. مثلا توافق شده بود که ٣٠‌درصد باغ پارک عمومی شهرداری بشود و ٧٠ درصدش دست بنیاد مستضعفان باشد و هر تصمیمی که خواست بگیرد. مردم اعتراض کردند و این اختیار را ندادند، وگرنه معلوم نبود چه بلایی سر باغ سیب می‌آمد. همین که بنیاد مستضعفان تبعات اجتماعی چنین تصمیماتی را دید و همکاری کرد، نتیجه مثبتی است. حالا با توجه به این مالکیت داریم تحت نظارت شهرداری باغ را