این روزهای نرگس کلباسی چگونه می گذرد؟

خبرگزاری ایسنا: بانوی نیکوکار ایرانی بزرگترین عامل گرفتاری‌اش در رایاگادا هند را ندادن رشوه عنوان کرده و می‌گوید دولت بریتانیا پرونده‌اش را دنبال نکرد چراکه او به عنوان یک شهروند شاید به اندازه کافی برایشان مهم و سودمند نبوده است.

موسس بنیاد پریشان در سال 2014 این محل را برای کودکان نابینای یتیم و رها شده در شرق هند تاسیس کرد تا جای خالی خانواده را برایشان پر کند، اما ناخواسته وارد بازی‌ای شد که نمی‌داند کی و چگونه می تواند از آن خارج شود. او نهم اسفند ماه در حالی 29 سالگی خود را جشن گرفت که به دلیل تهدید و احتمال آسیب رساندن از سوی خانواده و نزدیکان کودک مفقود شده در سرکنسولگری کشورمان در حیدر آباد به سر می‌برد.

نرگس کلباسی اشتری، به بیان شرح حال این روز های خود می‌پردازد و از برنامه‌هایش برای وقتی می‌گوید که کابوس‌هایش در رایاگادا به پایان رسیده و زندگی عادی خود را از سر می‌گیرد.

متن این گفت و گو به شرح زیر است:

- از زمان رسانه‌ای شدن پرونده شما افراد بسیاری از مردم عادی گرفته تا سیاستمداران و هنرمندان حمایت خود را به طرق مختلف از جمله ساختن هشتک، تجمع ، راه اندازی کانال و صفحات مختلف در فضای مجازی نشان دادند. آیا پس از اتمام پرونده‌تان بازهم با حامیان خود در ارتباط خواهید ماند؟

در چندماه گذشته افراد زیادی حمایتشان از من را اعلام کردند که از آنها سپاسگزارم و امیدوارم روزی بتوانم حضوری از آنها قدردانی کنم. می دانم که بسیاری از این افراد زندگی پرمشغله ای دارند و درک می کنم اگر همیشه نتوانند حمایتشان از من را نشان بدهند.
اقدام آنها خیلی پر معنا است و همیشه به خاطر خواهم داشت که برایم چه کاری انجام دادند.

من می دانم افراد دیگری در بخش NGO های هند هستند که مشکلاتی دارند؛ اما نه به جدیت موضوعی که من با آن روبرو هستم. پرونده من بسیار متفاوت است چون در منطقه ای دور و عقب افتاده از هند زندگی می کنم، جایی که در آن بسیاری از حقوق انسانی و قوانین رعایت نمی شود.

بعداز اتمام این پرونده قطعا دوست دارم به کارم با کودکان ادامه داده و تمایل دارم این کار را در ایران انجام بدهم.

اگر رشوه می دادم با بسیاری از مشکلات فعلی ام دست به گریبان نبودم و هیچ گاه مسائل به اینجا ختم نمی‌شد؛ با این وجود انتخاب کردم رشوه ندهم چراکه هیچ‌گاه نمی خواستم بخشی از فسادی باشم که درحال نابودی جهان ما است. از راهی که رفته ام پشیمان نبوده و اگر مجبور شوم دوباره این مسیر را طی کنم همین کارها را انجام خواهم داد .

من حس می‌کنم کاری که آنها برایم انجام دادند بسیار فراتر از وظایف‌شان بود و دید مرا نسبت به کشور زادگاهم تغییر داده و من فهمیدم که چقدر به ایران افتخار می‌کنم. این درحالی است که انگلیس اعلام کرد نمی تواند با سیتم قضایی هند روبرو شود و کاری کردند که من احساس کنم غیر بریتانیایی هستم. من فکر نمی‌کنم که به اندازه کافی برایشان مهم و یا سودمند بودم تا از من حمایت کنند.

توجه من به کودکان از بچگی خود من نشات می گیرد، چرا که متوجه شدم بسیاری از مشکلاتی که کودکان با آن روبرو می شوند زمانی رخ می دهد که آنها والدین و یا فامیل خوبی ندارند. من و برادرانم خودمان، خودمان را بزرگ کردیم و اگر حمایت فامیل را داشتیم زندگی هایمان بسیار لذت بخش تر بود. به همین دلیل سعی می کنم فضای خالی به وجود آمده در زندگی کودکان در اطراف دنیا را که به خاطر نداشتن فامیل و خانواده ایجاد شده است را پر کنم. این کار را انجام می دهم به خاطر اینکه احساس می کنم باید این کار را انجام بدهم و اتفاقی که در کودکی برای من رخ داد دلیلی داشته است. خواسته من این است که در این زندگی کوتاهی که دارم اثر مثبتی ایجاد کنم.