پويشي با هدف آزادي محيط‌بانان در بند

هفدهم اسفند ماه سال ١٣٩٤ روزي است كه پس از ماه‌ها تلاش كنشگران محيط‌زيست و آحاد مردم، اسعد تقي‌زاده، محيط‌بان منطقه استحفاظي دنا پس از تحمل هشت سال زندان و شرايط پر اضطراب بين مرگ و زندگي، دوباره چشمش به يخچال‌هاي نقره‌فام دنا و رويش جوانه‌هاي جنگل بلوط زاگرس افتاد و فراق دل‌هاي دردمند و چشم‌هاي منتظر مادر، پدر و همسرش، با آزادي اسعد، دوباره آهنگ خوش وصال را سر دادند.

اعتماد نوشت: هفدهم اسفند ٩٤ مردم و جانبداران حفظ منابع پايه كشور نشان دادند كه بر پايه همدلي، اعتماد و اعتقاد به اهداف انساني مي‌توانند هر ناممكني را ممكن سازند. رويداد زمستان سال ١٣٩٤ نقطه عطفي در تاريخ فعاليت‌هاي جامعه مدني كشور با رويكرد حمايت از طبيعت و محيط‌زيست كشور محسوب مي‌شود.

هرچند نتايج انسجام آحاد مختلف مردم در درگاه فضاي مجازي «پويش حيات» با هدف آزاد كردن آقايان اسعد تقي‌زاده و غلامحسين خالدي، محيط‌بانان در بند منطقه استحفاظي دنا از حكم اعدام، منجر شد و در نهايت اين مهم با اتحاد و همبستگي جانبداران محيط‌زيست و حفظ منابع پايه كشور، در واپسين روزهاي سال گذشته با جمع‌آوري وجه‌المصالحه كلان محقق شد و متاثر از آن محيط‌بانان از بند رستند، اما با دقت به واقعيت موجود و رخدادهاي مختلف به نظر مي‌رسد كه دستاورد اصلي «پويش حيات»، ظهور سرمايه اجتماعي با هدف كمك به طبيعت و آب و خاك‌مان و همچنين حافظانش در بخش محيط‌زيست كشور بود. به قول بسياري از كنشگران محيط‌زيست و فعالان جامعه مدني، تا آن‌روز در تاريخ تلاش‌هاي اجتماعي كشور، آن انسجام و مشاركت مجدانه در بخش محيط‌زيست، ديده نشده ‌بود.

اما موضوع حايز اهميت‌تر ديگري كه بايد به آن توجه كنيم، ايجاد ارزش‌هايي است كه در فرآيند حضور انديشمندانه مردم در آن تلاش مشاركت‌مدار با محور همدلي به وجود آمد و يكي ديگر از ارزش‌هاي حضور جمعي مردم براي نيل به اهداف مشترك‌شان را به منصه ظهور گذاشت.

بنابراين با انسجام و فعاليت كنشگران محيط زيست در درگاه «پويش حيات»، نهاد نيكوكاري «گنجه پشتيبان زيست‌بوم ايران» در رديف نخستين نهاد خيريه به جامعه محيط‌زيست كشور معرفي شد و اين مهم از جمله دستاوردهاي سرمايه اجتماعي شكوهمند در عرصه فعاليت‌هاي اجتماعي كشور به شمار مي‌رود.

نكته حايز اهميت ديگري كه در فرآيند حضور جدي مردم بايستي به آن توجه جدي كنيم اعتماد گروه‌هاي مختلف مردم اعم از دانشگاهيان، كوهنوردان، ورزشكاران، مديران بخش‌هاي دولتي، تشكل‌هاي غيردولتي، صاحبان صنايع و... نسبت به ابداع‌كنندگان و گردانندگان پويش حيات بود و چنانچه اين حسن اطمينان و اعتماد به نيت، روش و هدف خير مسوولان اين حركت وجود نداشت، قطعا در رسيدن به اهداف خويش با نااميدي مواجه مي‌شدند.

به هر تقدير سرمايه اجتماعي به وجود آمده در بخش فعاليت‌هاي محيط‌زيستي جامعه مدني كشور، واقعيت ارزشمندي است كه همچنان ضرباهنگ قلب حيات‌بخشش در عرصه تلاش‌هاي ارزشمند و اثرگذار جامعه مدني، شنيده مي‌شود. ضرباهنگي كه تاكنون عالي‌ترين مقام سازمان حفاظت محيط‌زيست از شنيدن صدايش خودداري كرده و به همين دليل است كه تا به حال سعي كرده آن سرمايه اجتماعي را انكار كند و به شيوه‌اي ناشيانه در محافل گوناگون سعي در قلب واقعيات داشته‌اند و از همين روي آزادي محيط‌بانان توسط آحاد مردم و جانبداران محيط‌زيست را يا انكار كرده يا به خود نسبت داده‌اند و شايد به همين دليل است كه تاكنون حتي حاضر به ابراز تشكر از حضور اثرگذار و انديشمندانه مردم در خصوص آزاد كردن محيط‌بانان اعدامي و در بند دنا نبوده‌اند؛ لذا همين بي‌اعتنايي‌ها به كنشگران فعاليت‌هاي اجتماعي و محيط‌زيستي، از سويي ديگر نشان‌دهنده اصرار بيشتر تصميم‌سازان سازمان محيط‌زيست در عريض و عميق نمودن فاصله تاريخي شكاف بين آن سازمان و مردم است.

اما نكته حايز اهميت آن است كه مديران گنجه پشتيبان زيست‌بوم و حاميان صديق آن در خصوص اهداف و فعاليت‌هاي انساني خود به دور از هرگونه توقع از بخش دولتي ذي‌ربط و به دور از هرگونه بزرگ‌نمايي و گروه‌گرايي، عملا نشان داده‌اند كه همواره در خصوص انجام تلاش‌هاي مشاركت‌مدار براي كمتر كردن بحران‌هاي محيط‌زيستي كشور و حافظان آب و خاك و تنوع زيستي آن اهتمام مي‌ورزند و پيرو همين مرام به حمايت از ده‌ها برنامه و طرح محيط‌زيستي، اخيرا نيز موفق شدند با تامين هزينه‌هاي قضايي و ديه، مشكلات مالي و قضايي محيط‌بان آقاي ماشاءاله مهنايي در حوزه دهدشت واقع در استان كهگيلويه و بوير احمد و همچنين هميار محيط‌بان آقاي حميد بيگي در حوزه بوانات و سرچاهان واقع در استان فارس را مرتفع كنند.