همگام با کدام مردم؟ همراه با کدام مسئولان؟

محمدرضا زائری؛ نویسنده و فعال فرهنگی در خراسان نوشت: استمرار انقلاب اسلامی و قدرت و استحکام این نظام مبارک مرهون پیوند عمیق مردم و رهبران جمهوری اسلامی بوده و هست و آنچه باعث شده این ساختار سیاسی علیرغم همه تهدیدها و توطئه ها نه تنها از هم نگسلد بلکه روز به روز اقتدار بیشتری پیدا کند و در تحولات منطقه و جهان نقش مؤثرتری بیابد همین موضوع اساسی و بنیادین است.

عوامل مختلفی از بنیه دینی و زیرساخت های اعتقادی و مذهبی مردم یا خصوصیات استثنایی امام راحل و رهبران حوزوی و روحانی انقلاب در کنار پاکبازی و ازخودگذشتگی طبقات مختلف اجتماعی باعث شد تا انقلاب اسلامی به شکلی کاملا متفاوت از نمونه های مشابه پابگیرد، ولی استمرار آن با توجه به تحولات اجتماعی و تغییرات نسلی از یک سو و توطئه های پیچیده تر و طراحی های تخریبی دقیق تر دشمن از سوی دیگر نیازمند مراقبت و محاسبه و تدبیر جدی دلسوزان و علاقمندان به این انقلاب است.

اگر پیش از این امام راحل حفظ نظام را از اوجب واجبات می دانست و اگر امروز رهبر بزرگوار انقلاب این فریضه الهی را روشن ترین اولویت و مهمترین تعهد ارزیابی می کنند از آن روست که اگر این فرصت تاریخی شگفت که برای استقلال و عزت محرومین و حاکمیت دین در مقابل هیمنه استکبار غربی به وجود آمده قدرشناسی نشود و دچار آسیب گردد دیگر هرگز چنین امکانی در جهان قابل تصور نیست. حفظ نظام نه با قوه قهریه و نه با شعار و تعارف محقق خواهد گردید بلکه مهمترین وسیله برای حفظ نظام پاسداری از پیوند مستحکم مردم و مسئولان نظام و جلوگیری از آسیب دیدن این رابطه و اعتماد متقابل بین آنهاست.

دردمندانه باید حسرت خورد و اعتراف کرد که طی سال های گذشته به دلایل گوناگون و آشکار، این رابطه و پیوند آسیب های جدی دیده است و دیگر نه بسیاری از مردم همان مردم سال ۵۷ هستند و نه بسیاری از مسئولان همان مسئولان!امروز از کدام مردم و از کدام مسئولان باید سخن گفت؟

از برخی مسئولان که کار خود را نه یک خدمت و وظیفه شرعی که فرصتی برای قدرت طلبی می دانند و برای تصاحب آن صندلی هر کاری می کنند و برخی مردم که جمهوری اسلامی را نه عزیزترین سرمایه خود که یک ساختار سیاسی و حاکمیتی مانند بقیه نظام ها و حکومت ها می‌بینند و برای حفظ آن هیچ احساس مسئولیتی نمی کنند؟این گونه تهدیدها و آفت ها چیزهایی نیستند که بتوان به دلخوشی ریشه دار بودن و صلابت درخت تنومند جمهوری اسلامی از آن غفلت کرد و خطرش را دست کم گرفت، بلکه باید همواره به خاطر داشت که تنومند ترین درخت ها نیز با آفت های خطرناک ممکن است آسیب های جدی ببینند و دچار سستی و پوسیدگی شوند.باید با شتاب و تعجیل برای صیانت از رابطه عمیق واعتماد متقابل میان مردم و مسئولان دست به کار شد و تا دیر نشده و آسیب از این بیشتر گسترش نیافته راه را بر خطر بست