گل به خودی دولت‌ روحانی

محمد‌جواد‌حق‌شناس، فعال سیاسی اصلاح طلب در آرمان نوشت: درسال ۹۲ که مردم مسئولیت قوه مجریه را به دولت سپردند، تمامی شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی در وضعیت بحرانی‌ قرارداشت. در این سال منفی‌ترین میزان رشد اقتصادی درچند سال اخیر تجربه‌ شد.

وضعیت اقتصادی ایران به لحاظ شاخصه‌های مختلف ازجمله شاخصه اقتصادی تنها قابل مقایسه با دوران اشغال ایران در زمان جنگ جهانی دوم جهانی بود. رشد اقتصادی منفی ۶ درصد و تورم حدود ۴۰ درصد، صندوق ذخیره ارزی خالی، سیلو‌های گندم‌خالی، مشکل اشتغال برای نسل ‌تحصیلکرده، روابط نامناسب ایران درحوزه بین‌الملل، عدم صادرات تنها منبع درآمد کشور و کاهش صادرات نفت از حدود دو ونیم میلیون بشکه به زیر یک میلیون بشکه، تولید بنزین پتروشیمی وآلاینده‌ها و ده‌‌ها مورد دیگر، از جمله مواردی است که درحافظه کوتاه مدت جامعه وجود دارد و بعید است مردم فراموش کرده باشند، دردو سال آخر دولت گذشته، کشور با چه شدت و شیبی در سراشیبی سقوط قرارگرفته بود.

با این وجود رئیس دولت سابق، این روزها طی نامه‌های رسمی به مدعی تبدیل شده است که به نظر نگارنده درباره مورد اخیر مجموعه اطلاع رسانی دولت سهیم هستند. دولت باید براساس شاخصه‌های موجود، سندی را تنظیم می‌کرد که چه شاخصه‌هایی را تحویل گرفته‌اند وچه چیز تحویل خواهد داد. چنین سندی می‌تواند ترازنامه ملی از عملکرد دولت گذشته باشد ضمن اینکه چنین ترازنامه‌ای هم درباره عملکرد دولت فعلی نیز شفاف‌سازی خواهد کرد. دولت یازدهم باید در ابتدای راه، شاخصه‌هایی مانند وضعیت ارزی، پولی، مالی و دیگر شاخصه‌های توسعه را به مردم به صورت شفاف گزارش می‌داد که چه شاخصه‌هایی تحویل گرفته است.

درسال ۹۲ این توصیه از سوی کارشنایان اقتصادی صورت گرفت، اما توجهی از سوی دولت به این مهم نشد. اگر چنین گزارشی از سوی وزارت اقتصاد و نهادهای آماری به جامعه داده می‌‌شد این روزها شاهد ادعا‌های افرادی که باید پاسخگوی عملکردگذشته خود باشند، نبودیم. مخالفان دولت با پشتوانه رسانه‌ها دیداری وشنیداری فراوانی که در اختیار دارند، فکر می‌کنند می‌توانند فضا‌سازی کرده و درعملکرد مثبت دولت روحانی خلل ایجاد کنند. عرصه انتخابات به معنی رجوع به آرای عمومی است و آرای عمومی نتیجه یک تصمیم خواهد بود. تصمیمی جمعی است که از میان گزینه‌های موجود فرد خاصی را انتخاب می‌کند. انتخاب این چنینی لازمه داشتن آگاهی است. درنتیجه نمی‌توان عنصرآگاهی را نادیده گرفت. یکی از ناتوانی‌هایی که در دولت وجود دارد و حتی بیش از حملات مخالفین، دولت از این مورد ضربه خورده، ‌بی‌توجه‌ای به عرصه رسانه ، اطلاع‌رسانی و افکار عمومی است.

دولت باید به امر اطلاع رسانی توجه کند، چون از این طریق می‌تواند پاسخگوی شبهاتی باشد که این روزها توسط مخالفان دولت درجامعه ایجاد می‌شود. عدم توجه دولت به این مورد به معنی بازگذاشتن فضا برای مخالفان براي القایاخبارکذب به مردم و ایجاد شبهه توسط آنها به جامعه براي ایجاد خلل در دستاورد‌های دولت با وجود مشکلات فراوان برجای گذاشته مانده از دولت قبل است. دولت روحانی به اندازه کافی مخالف دارد و نباید بهانه به دست مخالفان خود براي ایجاد شبهه درجامعه بدهد. در نتیجه توجه دولت به امر اطلاع رسانی تا زمان انتخابات ضروری است