دست و پاي جمنا گره خورد!

قانون نوشت: سرانجام جمنا از سر ناچاري ليستي از كانديداهاي خود را منتشر كرد. ليستي كه نه تنها نشان مي‌دهد اختلافات در جمنا فراوان است، بلكه فاش مي‌كند آن ها حتي از نقطه‌اي كه شروع كرده بودند نيز يك گام عقب‌تر رفتند. ليست جبهه مردمي نيروهاي انقلاب (جمنا) درحالی منتشر شد که اسامي ۱۴ نفر در آن وجود دارد.

بعد از انتشار ليست، حسن غفوري‌فرد از اعضاي موتلفه گفت: «خدا رحم كرد (باخنده) كه ليست، ۵۰ نفره نشد»(انتخاب،۲۲/۱۱/۹۵). اما جمنا كه به دنبال ايجاد كانديداي واحد است، چرا در اولين گام به جاي كاستن از تعداد كانديداها، تعداد آن را افزايش داد؟ پاسخ اين رويداد روشن است. جمنا چاره‌اي جز اين نداشت! زيرا اگر اين افراد را معرفي نمي‌كرد، هركدام از آن‌ها عليه جمنا موضع‌گيري سفت و سختي انجام مي‌دادند و شيرازه وحدت اصولگرايان را از هم مي‌پاشيدند.

حدود يك ماه از برگزاري جلسه همايش جمنا گذشت. آن‌ها كه همان روز براي اعلام كانديداها راي‌گيري كرده بودند، در مقابل اخباري كه از تركيب ليست خروجي به بيرون درز كرده بود،‌ اطلاعيه‌اي صادر كردند و گفتند: «درباره انتخابات ریاست جمهوری نيز چنانکه بارها اعلام شده با نهایی‌شدن شمارش، شورای مرکزی، مذاکره با ١٠ نفر اول برگزیده را آغاز می‌کند و نتایج نهایی در مجمع دوم به اطلاع مجمع و عموم ملت شریف و انقلابی ایران خواهد رسید». روشن است که برای اعلام اسامی که رای آورده بودند نیاز به زمان یک ماهه وجود نداشت.

گاف‌هاي جمنايي

به‌نظر مي‌رسد حال كه به جاي 10 نفر، اسامي 14 نفر در ليست آمده ، بر اساس همين بيانيه، این زمان برای رایزنی با این افراد صرف شده است. قرار جمنا بر اين بود كه اين افراد شرايط آن‌ها را براي كناره‌گيري به نفع گزينه نهايي بپذيرند. سوال اين است: حال كه جليلي در اين ليست قرار گرفته، آيا او پذيرفته به نفع كانديداي آن‌ها كنار برود؟ آيا در اين زمينه با او گفت‌وگویی صورت گرفته‌است؟

رفتارهاي جليلي نشان مي‌دهد از ابتدا نيز به اين تشكيلات اعتقادي نداشت و راه خود را رفته و از این به بعد نيز به آن ادامه خواهد داد. از سوي ديگر، افرادي درون ليست ديده مي‌شوند كه در گذشته حضورشان را تكذيب كرده بودند و از مهم‌ترين اين افراد حجت‌الاسلام رييسي و پرويز فتاح هستند.

از طرف دیگر محسن رضايي با حضور در اين ليست نشان داد كه حتي اگر به كسوت نظامي‌ نيز بازگشته باشد، همچنان مي‌خواهد يك «گزينه» باشد. او بارها بخت خود را در اين عرصه آزموده و هيچ وقت نتوانسته اقبال حداقلي نيز كسب كند. از اين ليست افرادي مانند محمد خوش‌چهره، زاهدي، نيك‌زاد و ميرسليم كساني هستند كه به جمع ده نفر ليست نهايي راه پيدا نخواهند كرد. اما در نهايت ميرسليم نيز راه خودش را جدا مي‌كند و خارج از اين چارچوب، كانديدا می‌شود.

باج به احمدي‌نژادي‌ها

در ميان وزراي احمدي‌نژاد حاضر در ليست، رقابت ميان حميدرضا حاجي بابايي و رستم قاسمي زياد است. هفته قبل حتي شنيده شد كه قاسمي زماني‌كه متوجه شد جزو ده نفر لیست جمنا قرار ندارد به يارانش دستور تشكيل ستاد‌ها را داده بود. خبرآنلاين در اين رابطه نوشت: «شنیده شده است که برخی چهره هایی که عضو 21 نفر بوده اند اما در میان 10 نفر نهایی قرار نگرفته اند بسیار رنجیده خاطر شده و فرمان آغاز به کار ستادهای اجرایی انتخابات خود را صادر کرده اند. از جمله این افراد، یکی از وزرای سابق احمدی‌نژاد یعنی رستم قاسمی است»(15/12/95).حاجي بابايي نيز در مجلس از شرايط خوبي برخوردار است و شايد او به رياست بر فراكسيون اصولگرايان در مجلس قانع شده و کنار بکشد.

سران پنج گانه

چالش‌هاي اصلي ميان چند تن از اين ليست است كه چگونه جزو پنج نفر نهايي قرار بگيرند. اين افراد رييسي، جليلي، بذرپاش، ضرغامي، زاكاني، محسن رضايي و رستم قاسمي هستند. از ميان اين افراد، پنج نفر به عنوان كانديداي مورد نظر براي ثبت نام روانه وزارت كشور مي‌شوند. اماچه كساني در ليست پنج نفره خواهند بود؟ هيچ كدام از اين افراد خود را از ديگري كمتر نمي‌بينند. حتي بذرپاش نيز خود را هم‌رديف محسن رضايي و زاكاني، لايق اداره امور كشور مي‌داند.

حركت بر لبه پرتگاه

در ميان اين افراد دو نفر شايد با وعده‌و وعيد يا فشار پشت پرده بايد كنار گذاشته شوند. با اين حال، جدال بر سر دو شخصيت ابراهيم‌رييسي وسعيد‌جليلي همچنان باقي است. اگر جليلي به عنوان فردي خارج از اين ليست به انتخابات وارد شود، برخلاف دوره قبل با سكوت با او برخورد نخواهد شد. جليلي يا بايد بپذيرد در ميان اين جمع (با پذيرفتن شرط كناره‌گيري) فعاليت كند يا به دشمن جمنا تبديل خواهد شد.

وضعيت ابراهيم رييسي نيز در هاله‌اي از ابهام است. در حالي كه گفته مي‌شود او تمايلي به شركت در انتخابات ندارد، اما به سفرهاي استاني رفته و انتقادات اقتصادي و مديريتي به دولت را طرح مي‌كند. در تلويزيون ميهمان ويژه مي‌شود و در اجلاس خبرگان، در موقعيت انتقادي عليه دولت قرار مي گيرد. رييسي كسي است كه در صورت حضور، حتي پايداري را نيز در كنار جمنا قرار مي‌دهد و انتخاباتی دوقطبی شکل می گیرد. با این حال دو سوال در مورد او وجود دارد: اول،آيا رييسي حاضر مي‌شود خود را در معرض قضاوت براي كسب «مشروعيت مردمي» قرار دهد؟

دوم، موضع‌ ساير كانديداهاي اصولگرا در قبال او چه خواهد بود؟ كساني مانند قاليباف، ضرغامي و جليلي كه مدت‌هاست براي حضور در انتخابات برنامه‌ريزي مي‌كنند چه موضعي در قبال او خواهند گرفت؟