نباید از حذف نامزد جریان احمدی‌نژاد خوشحال بود

شرق نوشت: دیدگاه‌های انتقادی علیه دولت احمدی‌نژاد، در سال‌های ٩٠ و ٩١ به اوج رسیده و حتی تا نزدیکان سابقش کشیده شده بود. حسن بیادی از فعالان سیاسی اصولگرا که آن زمان نایب‌رئيس شورای شهر تهران بود هم مصاحبه‌های انتقادی داشت با این مفهوم که چرا حلقه گرد رئيس دولت دهم، افرادی خاص هستند که او را خراب می‌کنند. حالا وی در گفت‌وگو با «شرق»، از حضور بقایی در انتخابات حمایت می‌کند.

‌به عنوان فردی که پیش از سال ٨٤، یکی از ارکان ستاد آقای احمدی‌نژاد به شمار می‌رفتید، شانس دوباره‌ای برای نامزدی فردی نزدیک به وی در انتخابات سال آینده قائل هستید؟

‌پیش از پاسخ به این سؤال، باید روی نکته‌ای تأکید کنم که این روزها مغفول واقع می‌شود. هیچ جریانی نباید از حذف رقیب خود خوشحال باشد. نامزدهاي طيف احمدي‌نژاد نيز بايد بتوانند در انتخابات شانس خود را بيازمايند. ما براي ايجاد مشاركت حداكثري مدنظر مقام معظم رهبري نياز به انتخاباتي‌شدن فضا داريم. اما اگر نظر من را بخواهید، به طور کلی نامزدهاي معرفي‌شده از سوي دو جناح و به تعبير بهتر هيچ‌كدام از جناحين اصلاح‌طلب و اصولگرا توان و ظرفيت به‌صحنه‌آوردن خيل عظيم مردم پاي صندوق‌هاي رأي را ندارند.

‌اما حداقل درباره اصلاح‌طلبان، همیشه تأکید آنان بر آوردن مردم در صحنه بوده است چون می‌دانند در غیاب مشارکت حداکثری، رقیب آنها با جمع‌آوری هواداران سنتی خود، نتیجه بهتری می‌گیرد. فکر می‌کنید جریان احمدی‌نژاد، رأی اصولگرایان را کم می‌کند؟

از وقتي كه اعلام شده افرادي از تيم احمدي‌نژاد قرار است در انتخابات نامزد شوند، فضا انتخاباتي‌تر شده است. همين الان هم نظرسنجي‌ها حاكي از برتري تفكر وابسته به طيف احمدي‌نژاد بر ديگر نامزدهاست. به هر حال اينكه نامزدهاي اين طيف امكان اين را پيدا نكنند كه خود را در معرض رأي مردم قرار دهند، اتفاق خوبی نیست. طيف احمدي‌نژاد نيز پايگاه اجتماعي و طرفداران خاص خود را در بين مردم دارد و بايد اين فرصت را به مردم داد كه خود درباره اينكه چه كسي رئيس‌جمهور آينده باشد، قضاوت كنند و تصميم بگيرند و اگر برخی که همیشه خود را قیم می‌دانسته‌اند، از حضور نامزد این جریان ابراز نارضایتی می‌کنند، مشکل خودشان است. احتمالا نگرانی آنها به میزان رأی‌آوری نامزدهایشان مربوط است.

‌فکر می‌کنید این قیم‌ها برای رد صلاحیت بقایی تلاش کنند؟

برخوردها و موضع‌گيري‌هايي كه عليه ورود نامزدهاي اين طيف به انتخابات ٩٦ شده است، شايسته و صحيح نيست چراكه براي شكل‌گيري يك انتخابات حداكثري به‌دليل اينكه احزاب فراگير در شأن و منزلت كشورمان نداريم، بايد تنوع نامزدها نيز در نهايت خود باشد و همه طيف‌هاي جامعه نامزد داشته باشند. آنها مي‌دانند احمدي‌نژاد و طيفش بهتر از ديگران قادر به شورآفريني انتخاباتي در جامعه هستند و زبان انتخاباتى مردم را بسيار بهتر از آنها بلدند. ديگر گروه‌ها به دلایل گوناگون از جمله تماميت‌خواهى آن هم از نوع افراطى صرفا مطالبه‌گرند و خود را مقابل مردم پاسخ‌گو نمي‌دانند.

‌آیا رفتارهای پوپولیستی احمدی‌نژاد، از سوي بقایی هم قابل تکرار است؟

عده‌اي احمدي‌نژاد را پوپوليست مي دانند اما مگر بقيه گروه‌ها پوپوليست نيستند؟ كدام‌يك از آنها به وعده‌هايي كه از طريق برنامه‌هايى كه ارائه داده‌اند افكار عمومي جامعه را با خود هم‌سو كرده‌اند و رأي آنها را به سود خود گرفته‌اند، به قول خودشان عمل كرده‌اند؟ می‌گويند بابك زنجاني و خاورى از دل دولت احمدي‌نژاد بيرون آمدند. مگر آنها فقط در دولت نهم و دهم فعاليت مي‌كردند؟ آيا فقط از دولت احمدي‌نژاد لوح افتخار دريافت كرده بودند؟ از ديگران و دولت‌هاي قبلي هيچ نشان افتخاري به دست نياورده بودند؟

‌اما رفتارهای خلاف قانون و تمکین‌نکردن در برابر آن، باعث شده بود وی احساس بی‌نیازی کند و همين مسئله باعث فساد زیاد اطرافیان و بخش‌های ثروتمند در آن دوره شد. این را رد می‌کنید؟ آیا آسیب‌هایی که او به اقتصاد ایران زد، جبران‌شدني است؟

به نظر من باندهاى متصل به قدرت و ثروت راضى به دادن يارانه از طريق دولت آقاى احمدي‌نژاد به مردم نبودند. البته سران همان باندهاى سودجو با آقاى روحانى هم مخالف‌اند.

به عنوان نمونه اگرچه مسكن مهر و پرداخت يارانه‌ها داراى نواقصى جدى است اما بايد براى تكميل نقاط ضعف آن تلاش کرد. بله من هم موافقم؛ به جای یارانه نقدى مي‌شد مايحتاج ضرورى و روزمره مردم را از طريق توليدات داخلى تأمين كرد و بخشى از چرخه توليد و اشتغال را به حركت درآورد. من مخالف حمله به دولت روحانی هستم و معتقدم همگان در سه قوه در افزايش آسيب‌هاى اقتصادی و اجتماعى مقصرند. كسى حاضر نيست از خود مايه بگذارد و ساختار معيوب مديريت اجرائي و سياسى و انتخاباتى كشور را اصلاح کند به همین دلیل به دولت مستقر حمله می‌شود. در دوران احمدی‌نژاد همین‌طور بود و امروز هم همین‌طور است. كشور پرقدرت و بااقتدار جمهورى اسلامى را نمي‌شود با مديريت جزيره‌اى اداره کرد و تا مديريت‌هاى يكپارچه و نهادهاى سياسى و پارلمانى مستقر نشوند قصه همان «آش است و همان كاسه» و با تعويض دولت و مجلس كماكان اين قصه پرغصه ادامه دارد.