رونمایی از یک محرمانه سیاسی

نامه نیوز به نقل از ویژه نامه نوروزی هفته نامه مثلث نوشت: عباسعلی کدخدایی در تازه ترین موضع‌گیری درباره نحوه رای آوردنش در مجلس دهم به عنوان حقوقدان شورای نگهبان، به نکاتی درباره نقش عارف اشاره کرده است.

محمد رضا عارف حتما یکی از شخصیت های قابل توجه این سال های سیاست ایران است. او کاراکتر خاص خودش را دارد. تعبیر درستش شاید این باشد که او سیاست را به رسم خاص خودش دنبال می کند. او معاون اولی بوده در دولت سید محمد خاتمی که هیچگاه کسی به او در آن برهه از تاریخ نگاه سیاسی نداشته است. شاید همین شخصیت خاص هم موجب شده بود که او درفیلم تبلیغاتی اش اولش سعي مي كرد ديدگاه هاي سياسي خاص خود را به جاي ديدگاه هاي إصلاح طلبانه ترويج کند تا بلكه بتواند گفتماني تازه در سياست ايران نهادينه كند.

شاید هم چنین مولفه هایی باعث شد که اصلاح طلبان در واپسین لحظات تصیم سازی و تصمیم گیری او را کنار گذاشتند و حسن روحانی را برای بازگشت به خانه قدرت برگزیدند . یا در رخدادی دیگر حتی برای ریاست پارلمان علی لاریجانی را به او ترجیح دهند . پدیده ای که محمد عطریانفر اینگونه آن را توصیف می کند :«نقد لاریجانی را به نسیه عارف ترجیح می دهیم»او از این رخدادها دلخور است و گلایه دارد .

بگدریم از این ماجراها و به نیمه دوم دهه نود برسیم. محمدرضا عارف نفر اول تهران شده است و بعد از آن رییس فراکسیون امید. در این مدتی که از تشکیل پارلمان جدید گذشته اتفاقات مهمی رخ داده است. تصمیمات سرنوشت سازی گرفته شده و برخی تصمیم سازی های مهم هم در دستور کار است.

محمد رضا عارف حالا به عنوان لیدر اصلاح طلبان در مجلس پای ثابت این جلسات است و البته پل ارتباطی حرف های آخری که که برای اجرا ابلاغ می شود. او سالی را پشت سر گذاشته پر از جلسات و گعده های محرمانه. از نشست های محرمانه اش با هاشمی رفسنجانی در جماران گرفته تا همنشینی با سید محمد خاتمی.

جذابیت سیاست هم همین است؛ آنچه پشت پرده می گذرد گاه هرگز رونمایی نمی شود و گاه زمان چندانی نمی گذرد که مهر و موم محرمانگی اش برداشته می شود. ماجرای رای آوردن عباسعلی کدخدایی در پارلمان جدید هم از آن دسته رخدادهایی است که برای پنهان ماندنش زمان چندان زیادی طی نشده است.

پرده برداری از این محرمانه سیاسی را عباسعلی کدخدایی بر عهده گرفته است . او در مصاحبه با ویژه نامه نوروزی هفته نامه مثلث ماجرا را در بخشی از پرسش و پاسخ ها اینگونه شرح داده است:

بقیه هم پرسیده اند، من نمیدانم چه شد؟ ما احترام میگذاریم، رای مجلس بوده است.

مذاکره به مفهوم این نیست. مشکلی ندارم و محدودیتی ندارم از جهت اینکه بگویم دوستانی در همه طیف ها داریم و معمولا هم رایزنی میکنیم. ولی اگر خاطرتان باشد هم فراکسیون امید همه افراد را دعوت کرد و هم فراکسیون ولایت. چون همه را دعوت کردند ما هم رفتیم و آنجا صحبت هم کردیم. نظراتمان را گفتیم. آنها خیلی شفاف سوال کردند و ما هم شفاف پاسخ دادیم. گفتیم ما اینگونه هستیم و بعد هم در آن فراکسیون همین حرفها را زدیم. در صحن مجلس هم که آمدیم همان حرفها را زدیم. حرفی خارج از آن چه در صحن گفته شد در آنجا مطرح نبود.

مذاکره به مفهوم مذاکره نبود. بیان دیدگاههای دو طرف بود. چون هر ۵ نفر رفتند.

حالا من فراتر از این را هم دارم که بعد از مصاحبه به شما می گویم.

آقای عارف از اول نظرش مثبت بود. چون شخصا مرا میشناسد و من هم شخصا با ایشان ارتباط دارم. اصلا ربطی به فراکسیون امید و مجلس ندارد. بنابراین اینکه آقای عارف نظرشان عوض شده باشد، خیلی بعید است چون نظرشان از اول مثبت بود. بقیه را نمیدانم.

نمیدانم باید از ایشان سوال کرد!»

و این پشت پرده یکی از اتفاقات مهم سال 1395 که حالا دیگر محرمانه نیست ! در مورد محمد رضا عارف و نقش او در انتخابات پیش رو اخبار تازه تری هم هست که در گزارش های بعدی به آن خواهیم پرداخت.