رضا رویگری: من حلوا خورم، حلوا بده نیستم!

خبرآنلاین: رضا رویگری که از جمله نقش‌های به یاد ماندنی‌اش آقاشاپوری در فیلم «بوتیک» است در مورد شایعه مرگش گفت: «من حلوا خورم، حلوا بده نیستم!»

شامگاه پنجشنبه سوم فروردین رضا رویگری بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر مهمان برنامه «دورهمی» با اجرای مهران مدیری در شبکه نسیم شد.

مدیری در ادامه با اشاره به دستمال گردن رضا رویگری گفت: «دستمال گردنت باعث شده که نقش پدرسوخته‌های پولدار را زیاد بازی کنی؟!» که رویگری در جواب گفت: «زیاد هم بازی نکرده‌ام، اگر اشاره‌ات به سریال «به کجا چنین شتابان» است که یک بار چنین نقشی بازی کردم و خودم هم واقعا پولدار نیستم.»

بازیگر نقش کیسان ابوعمره در سریال «مختارنامه» با ذکر خاطره‌ای ادامه داد: «در حرم حضرت ابوالفضل بودم که خانمی اصفهانی جلو آمد و گفت؛ آقای رویگری راست است که شما پولدارترین هنرپیشه ایرانید؟! (با خنده) گفتم یا ابوالفضل خودت ببین چه می‌گوید!»

رویگری در پاسخ به این که کارش را به عنوان بازیگر از چه سنی و از کجا شروع کرد توضیح داد: «از توی کوچه‌مان! با «محله برو بیا» در سال ۶۱ و بعدتر با «محله بهداشت» در سال ۶۳ هم فعالیت حرفه‌ای‌ام شروع شد.»

بازیگر نقش سعدون در سریال «معصومیت از دست رفته» در مورد بیماری‌اش هم گفت: «داشتیم برای رفتن به مهمانی آماده می‌شدیم، سمت دستشویی که رفتم گیج خوردم و سرم با توالت فرنگی برخورد کرد. همسرم با اورژانس تماس گرفت، رفتیم بیمارستان و گفتند سکته مغزی کرده. بعدش برای «گناهکاران» فیلم فرامرز قریبیان رفتیم ترکیه. هوا خیلی سرد بود طوری که سگ را می‌زدی از لانه‌اش بیرون نمی‌آمد! آن جا مریض شدم. سرما خوردم و حالم خیلی بد بود. برای کنسرت که به بیروت رفته بودم نفسم بالا نمی‌آمد و عمل قلب کردم.»

خواننده سرود معروف «ایران، ایران» در مورد ازدواج دومش هم گفت: «چهار یا پنج سال است که با همسر دومم ازدواج کرده‌ام. او با وجود همه مسائل و مشکلاتی که حدودا سه سال است گرفتارش هستم تا الان مرا به دوش کشیده و باید مورد تقدیر قرار بگیرد. قبلا نقاشی می‌کشیدم و قول داده بودم پرتره‌اش را بکشم (با اشاره به دستش) اما الان که این دست از کار افتاده. سر «مختارنامه» از اسب افتادم و پایم هنوز مشکل دارد. برای دستم هم هرچه قدر دکتر رفتم درست نشد.»

خواننده آلبوم‌های «از عشق گفتن»، «غوغا» و «کازابلانکا» در مورد شایعاتی که در خصوص مرگش درست شده بود گفت: «۷۰ سالم است و حلوا خورم و حلوا بده نیستم. ارث و میراثم را هم تقسیم کرده‌ام.»

رضا رویگری در ادامه گفت: «مردم در کوچه و خیابان محبت‌شان را به ما می‌رسانند و بی‌نظیرند. همکارها هم گه گاه سری می‌زنند ولی آن‌هایی که باید سر بزنند، نمی‌زنند.»

بازیگر سریال تنهایی لیلا; در ادامه اشاره مهران مدیری به تاریخ ششم مرداد ۱۳۶۶ توضیح داد: «آن موقع من در تبریز سر ضبط «سرزمین آرزوها» بودم که رادیو گفت شمرون را سیل برد، خانه پدری‌ام آن جا بود و وقتی آمدم دیدم هیچ چیز باقی نمانده.»

او در مورد بزرگترین ترسش توضیح داد: «این که سر برج باشد و کرایه خانه نداشته باشم. دلم می‌خواهد عاقبت به خیر شوم و بتوانم زندگی‌ام را بچرخانم، الان اجاره نشینم.»

بازیگر «اجاره نشین‌ها»ی داریوش مهرجویی ادامه داد: «بیش از ۵۰ سال است که کار می‌کنم، پول هم کم درنیاورده‌ام اما دور و برم کسانی بودند که استحقاق نداشتند. از من می‌کَندَند و می‌بردند. من هم مغز بیزینس ندارم، پدرم هم نداشت. مغازه داشت اما چون سواد نداشت همه نسیه می‌بردند و می‌خوردند.»

او در مورد الگویی که در زندگی دارد گفت: «فقط توکل به خدا. خانواده‌ام مذهبی بودند و پدرم از این که بچه‌اش به قول خودش مطرب شده بود ناراحت بود اما «ایران، ایران» را که خواندم سرش را بالا گرفت.»

رویگردی در مورد این که احساس خوشبختی می‌کند یا نه هم افزود: «از این که زنده‌ام، نفس می‌کشم، همسر خوبی دارم، پسری دارم و نوه‌ای خوشحالم. اما خوشبختی ابزار خودش را می‌خواهد که من ندارم.»

او در پایان گفت سه آلبوم دارد که به عنوان یادگاری به موزه برنامه «دورهمی» می‌دهد و تابلویی دارد که هر چند دلش نمی‌آید اما آن را هم می‌دهد.