رازهای دیپلماسی نفتی به سبک زنگنه

به همین ترتیب زنگنه در مصاحبه خود با خبرآنلاین در پاسخ به این سوال که «شما در گفت وگوهای تان گفته بودید که از همان روزهای ورود به وزارت نفت انتقادهای بسیاری به شما وارد شده است.اما شما هیچ پاسخی به این انتقادها ندادید و در نتیجه بزرگ همه را شگفت زده کردید،این روش شما به نظر می رسد ناشی از یک تکنیک خاص باشد.آیا این یک راز بزرگ در سیاست های شماست که به موفقیت رسیده است؟ ممکن است این تکنیک را بگویید؟» می گوید:

«تکنیکی نیست؛اولا یک مدیر باید برای کارش راهبرد و استراتژی داشته باشد.هدف گذاری کند.واقع گرایی کند.صبوری و حوصله به خرج بدهد.سرسختی داشته باشد.قدرت راهبری دیگران و هماهنگ سازی دیگران را با ایده های خودداشته باشد.خیلی هم تحت تاثیر شرایط نباشد که اگر انتقادی شد،راه خود را عوض کند.باید آستانه تحمل خود را بالا ببرد.سعی کند که اگر راهش درست است دیگران را قانع کند.در نهایت تابع نظر دیگران هم نباشد که سریع راه خود را عوض کند.باید به روش خود اعتقاد داشته باشد.اگر توانست اجرا کند،موفق می شود اما اگر هم نتوانست لازم نیست از اصولش کوتاه بیاید،می تواند کنار برود.بهتراز این است که یک مدیر بخواهد به هرقیمتی خود را حفظ کند.این خیلی بد است.»

در ادامه پاسخ های بیژن زنگنه را می خوانید:

اگر اجرای این قراردادها به موقع نباشد و به تاخیر بیفتد،آیا باعث نمی شود که صنعت نفت ما دچار بحران شود؟

بله در بلند مدت امکان پذیر است.ما حدود ۱۰ میدان نفتی داریم که حدود ۳۰ درصد تولید خشکی ما از این میادین صورت می گیرد.بعضی از این میدان ها ۸۰ سال است که تولید می کنند.از سال ۱۳۱۴ و ۱۳۱۶ تولیدشان شروع شده و الان هم نزدیک یک میلیون بشکه نفت تولید می کنند.این میادین در نیمه دوم عمر خود قرار دارند. از پلاتو عبور کرده اند و در سیر نزولی قراردارند.ما باید برای حفظ این میادین اقدام کنیم.اکثر آنها طرح های افزایش بازیافت و بهبود بازیافت نداشته اند. در میادین جدید هم باید تلاش کنیم که با بازیافت با کیفیت بالاتر کار کنیم.ضمن اینکه بعضی از تاسیساتی هم که در جنوب و فلات قاره داریم عمری بیش از ۵۰ سال دارند.یعنی بیش از ۲۵ سال از عمر مفید این تاسیسات گذشته اما ماهنوز از آنها استفاده می کنیم و این استفاده ها ایمن نیست. این بخش ها هم نیاز به سرمایه گذاری عظیم دارد.لذا، اگر نتوانیم درطرح های جدید نفت سرمایه گذاری کنیم، به مشکل برخواهیم خورد.برای سرمایه گذاری از طریق منابع داخلی هم با مشکل مواجه هستیم چون حجم منابع داخلی ما بسیار کم است.حتما باید از منابع خارجی استفاده کنیم.ولی فقط مشکل ما پول نیست.مهمتر از پول ما نیاز به فناوری پیشرفته برای بازیافت در بهترین سطح ممکن داریم.

در این رابطه ما ظرفیت های خالی در پیمانکاران و مشاوران ساخت داخل داریم،چرا از این ظرفیت استفاده نمی شود؟