زیر و بم تفاهمنامه‌های ایران و غول‌های نفتی

در ادامه این گزارش می خوانیم: طبق آخرین اظهارات امیرحسین زمانی‌نیا، معاون امور بین‌الملل و بازرگانی وزیر نفت، وزارت نفت در حال مذاکره ٢٥ قرارداد است که اگر منجر به عقد قرارداد شود حدود ٨٥ میلیارد دلار ارزش دارد. همچنین به گفته وی وزارت نفت پس از اجرای برجام حدود ١٥ تفاهمنامه در قالب MOU و HOA امضا کرده که قرار است این میزان تا پایان امسال به حدود ٢٥ برسد. ارزش این تفاهمنامه‌ها حدود ٤٠ میلیارد دلار برآورد شده است که در صورت منتهی شدن به قرارداد جذب صنعت نفت می‌شود. موافقتنامه اصولی (HOA) امضا شده برای فاز ١١ پارس جنوبی با شرکت‌های توتال فرانسه، سی‌ان‌پی‌سی چین و پتروپارس به ارزش حدود ٥ میلیارد دلار، از دیگر تفاهمنامه‌ها جلوتر است.

یکی از مهم‌ترین توافقنامه‌ها، توافقنامه بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت‌های توتال CNPC و پتروپارس برای توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی بود که در اواسط آبان ماه امضا شد و طبق آن سهم شرکت توتال ۵۰.۱ درصد، سهم شرکت پتروپارس ۱۹.۹ درصد و سهم شرکت CNPC به میزان ۳۰ درصد در قرارداد است و قرار است بعد از امضای قرارداد و پس از ۴۰ ماه نخستین تولید صورت می‌گیرد.

غلام‌رضا منوچهری، معاون امور توسعه وزیر نفت در این مراسم اعلام کرد مدت قرارداد مذکور ۱۰ یا ۲۰ سال است. مدت اجرای آن چهار سال پیش‌بینی شده و سه سال بعد از شروع تولید سکوها به مدار تولید می‌آیند. بازپرداخت هزینه سرمایه ۱۰ سال و بازپرداخت پاداش در طول ۲۰ سال است. اگر پیمانکار تاخیر داشته باشد به پاداشش ضربه می‌خورد

از دیگر تفاهمنامه‌هایی که در آبان ماه سال ١٣٩٥ به امضا رسید، امضای یادداشت تفاهم (MOU) بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت نروژی دی‎ان‎او (DNO) بود که بر مبنای آن، مطالعه میدان نفتی چنگوله در دستور کار این شرکت نروژی قرار گرفت. منوچهری در مراسم امضای این تفاهمنامه به اشتراکات ساختاری میدان‎های نفتی چنگوله و آذر در غرب کشور اشاره و ابراز امیدواری کرد که دی‎ان‎او نتایج مطالعات خود را ظرف مدت شش ماه ارایه دهد.

حدود یک ماه بعد از امضای یادداشت تفاهم بین ایران و نروژ برای توسعه میدان نفتی چنگوله، مراسم اجرای تفاهمنامه بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت شل برای مطالعه توسعه میادین آزادگان جنوبی، یادآوران و میدان گازی کیش برگزار شد که گفته می‌شد این تفاهمنامه احتمالا در حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیارد دلار ارزش خواهد داشت.

منوچهری در اواسط زمستان از امضای ١٢ تفاهمنامه با شرکت‌های خارجی در صنعت نفت خبر داد و گفت: تاکنون شرکت ملی نفت ایران برای توسعه میادین نفت و گاز با ١٢ شرکت بین‌المللی همچون شل انگلیس، توتال فرانسه، اینپکس ژاپن، گازپروم نفت روسیه و... تفاهمنامه مطالعاتی و همکاری امضا کرده است. پیش‌بینی می‌شود به زودی ١٠ تا ١٢ تفاهمنامه همکاری با سایر شرکت‌های بزرگ بین‌المللی در بخش بالادستی صنعت نفت امضا شود.

در اواسط اسفند سال ١٣٩٥ معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران در امور توسعه و مهندسی اعلام کرد: شرکت پرتامینای اندونزی پس از امضای یادداشت تفاهم و دریافت اطلاعات از شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب پس از ٦ ماه مطالعات خوبی روی میدان‎های آب تیمور و منصوری داشته‌اند و طرح جامع توسعه اولیه (Pre-MDP) خود را در قالب دو کتاب ارایه داده‎اند.

به گفته وی بر پایه مطالعات و طرح جامع توسعه اولیه پرتامینا، شمار چاه‎ها در میدان منصوری از رقم کنونی ٨١ حلقه باید به ٣٦٥ حلقه برسد و ضریب بازیافت نیز از رقم کنونی ٣٥/٢ درصد می‌تواند تا ١٤ درصد افزایش یابد و این شرکت بر اساس این طرح اعلام کرده که قادر است تولید روزانه نفت را از رقم کنونی ٦٥ هزار بشکه به ٣٦٥ هزار بشکه برساند. البته تا پایان زمان قرارداد ارقام متفاوت خواهد بود. پرتامینا بر اساس مطالعات خود استفاده از پمپ‎های درون چاهی، تزریق آب و روش‌هایی مانند شکافت اسیدی را در توسعه میدان‎های منصوری و آب تیمور پیشنهاد داده است.

منوچهری گفت: بر پایه مطالعات و طرح جامع توسعه اولیه پرتامینا، شمار چاه‎ها در میدان آب تیمور از ٥٠ حلقه کنونی به ٢٥٧ حلقه افزایش خواهد یافت و در طول قرارداد تولید کل را که تاکنون ٣٣٤ میلیون بشکه بوده است به یک میلیارد و ٦٩٦ میلیون بشکه می‌رساند؛ ضریب بازیافت هم از رقم کنونی ۲.۲۷ درصد به ١٢ درصد خواهد رسید. قرار است ظرفیت تولید نفت در میدان آب تیمور به حدود ٣٠٠ هزار بشکه در روز برسد. این ارزیابی اقتصادی و فنی پرتامینا از جمله پیشنهادهای سرمایه‎گذاری و هزینه بهره‌برداری درباره میدان‎های نفتی آب تیمور و منصوری، از سوی شرکت ملی نفت ایران بررسی و با پیشنهادهای مطالعاتی دیگر شرکت‎ها مقایسه و ارزیابی خواهد شد.

در نهایت علی کاردر، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران در آخرین اظهارات خود در سالی که گذشت در مورد آخرین اخبار از نتایج امضای تفاهمنامه‌ها توضیح داد مطالعات فنی شرکت‎های «پترومینا» اندونزی و «لوک اویل» روسیه برای میدان نفتی آب تیمور، شرکت‌های «اینپکس» ژاپن و «توتال» فرانسه برای میدان نفتی آزادگان جنوبی و شرکت «وینترسهل» آلمان را برای میدان نفتی بندکرخه دریافت کرده‌ایم. همچنین شرکت «توتال» مطالعه فاز ١١ میدان گازی پارس جنوبی را تحویل داده است.