فرید زکریا: از اروپایی ها نا امید نشوید

فرید زکریا،کارشناس مسائل بین الملل در فرهیختگان نوشت: در حال حاضر ما شاهد ظهور جریان‌های چپ و راست افراطی در سطح جهان هستیم. پوپولیست‌های وابسته به هر دو گروه، کسانی که ایده جهانی شدن را تحقیر می‌کنند، قوی‌تر شده و می‌خواهند آینده را براساس مبانی ذهنی خویش بسازند. با این حال نباید این حقیقت را نادیده انگاشت که در این میان نیروهای میانه‌رو نیز در قلب جهان در حال رشد هستند.

به امانوئل ماکرون ۳۹ ساله نگاه کنید، بانکدار سابق روچلید، کسی که این شانس را دارد که در انتخابات پیش رو پیروز شود و بر کرسی ریاست‌جمهوری فرانسه بنشیند. براساس نتایج حاصل از نظرسنجی‌ها، ماری لوپن، نامزد حزب راست‌گرای افراطی با دستیابی به ۲۵ درصد آرا، پیشتاز انتخابات ریاست‌جمهوری خواهد بود اما پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که او برای پیروزی باید از سد رقیب قدرتمند خویش یعنی ماکرون، بگذرد، اینجاست که لوپن در برابر ماکرون قرار خواهد گرفت، کسی که احتمال دارد رهبر حزب راست‌گرای افراطی را شکست دهد.

به خاطر داشته باشید که ماکرون یکی از حامیان اصلی بازار آزاد، جهانی شدن و ساختار اتحادیه اروپاست و در عین حال وی تعریفی قوی از اتحادیه‌های کارگری دارد، تعریفی که از تعریف نظام سرمایه‌داری آمریکا متفاوت است. ماکرون فارغ از همه این مسائل یک اصلاح‌طلب و سیاستمداری کاریزماتیک است و این خصوصیات مهم‌تر از لیستی از ایده‌های ایدئولوژیک است. نتایج حاصل از مطالعات علوم اجتماعی نشان می‌دهد که حامیان یک کاندیدا و نامزد انتخابات به لحاظ عقلانی و منطقی نیز برنامه‌ها و سیاست‌های وی را خواهند پذیرفت. میان بیل و هیلاری کلینتون یک تفاوت کوچک وجود داشت، رای‌دهندگان طبقه متوسط آمریکا به لحاظ احساسی بیل را بر هیلاری ترجیح دادند، بیل رئیس‌جمهور شد اما هیلاری از ترامپ شکست خورد.

آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها احساس می‌کنند که سیاست و اقتصاد کشورشان درگیر رکود شده است. آنها نسبت به فرآیند تجارت مایوس شدند و به خوبی می‌دانند که نهادهای حاکم با چالشی چون فساد دست به گریبانند. کمپین ماکرون با انرژی زیاد مشغول فعالیت است، حزب جدید او که از آن تحت عنوان «انقلاب» یاد می‌شود، شعارش این است، «پیش به سوی جلو.»

مارک لیلا، محقق دانشگاه کلمبیا از ماکرون در بعضی جهات تحت عنوان برادر خوش تیپ لوپن یاد می‌کند. به گفته وی هر دو کاندیدا در تلاش برای پرکردن شکافی ناشی از فروپاشی احزاب مهم هستند. در سراسر اروپا احزاب سیاسی اصلی دائما به شکاف موجود میان آموزه‌های کلیسا و اصول سکولاریسم و همچنین ایده‌های سرمایه‌داری و کارگری اشاره می‌کنند. اما ماکرون و حزبش رویکردی جدید اتخاذ کردند. ماکرون نماینده جوانی، انعطاف‌پذیری، تحمل و فراتر از آنها امید است. ما در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که اصول پوپولیستی گسترش یافته و آینده سیاسی در حال تغییر است. اما این به آن معنا نیست که کسانی که واقعیت‌ها را می‌بینند باید نادیده انگاشت. ماکرون قهرمان این آرمان‌هاست. وی در همین راستا توانسته بسیاری از کسانی را که نسبت به این تغییرات مایوس و عصبی هستند جذب کند. مطمئنا ماکرون یک پدیده استثنایی نیست.

درست است که هم‌اکنون نظرسنجی‌ها حاکی از کاهش محبوبیت مرکل است، اما نباید فراموش کرد که خانم صدراعظم بیش از یک دهه رهبر بلامنازعی بود که کسی نتوانست وی را از میدان سیاست کنار بگذارد. نیروهای معتدل می‌توانند پیروز شوند. نمی‌توان گفت که سقوط در دامن ملی‌گرایان افراطی سرنوشت محتوم اروپا، اتحادیه اروپا و ارزش‌های غربی است. اما همه چیز تا حدودی به ایالات متحده بستگی دارد، کشوری که مهد استراتژی و ایدئولوژی‌های غرب محسوب می‌شود. یکی از رهبران اروپایی در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت که کاخ سفید در تلاش است زمینه را برای پیروزی لوپن فراهم کرده و مرکل را از میدان سیاست دور کند. اگر ایالات متحده در صدد است تا نهادها و ایده‌های غربی را نابود کند، اروپا باید از خویش دفاع کند و خودش را از این پیچیدگی‌ها نجات دهد. این مساله را نباید در حد یک تهدید خارجی در نظر گرفت، فراتر از این، ایده آمریکا می‌تواند همچون سمی کشنده باشد