چرا کاندیدای پوششی اوج بی‌صداقتی است؟

صراط نیوز نوشت: بر اساس اعلام محمدرضا عارف، اصلاح طلبان بر حضور یک کاندیدای پوششی در کنار حسن روحانی برای انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم به توافق رسیده اند.

ماجرای کاندیدای پوششی، از سال گذشته در میان اصلاح طلبان مطرح شده بود. ابتدا نام های دیگری مانند کاندیدای احتیاطی نیز برای آن در نظر گرفته می شد. بر این اساس، قرار بود یک اصلاح طلب در کنار حسن روحانی کاندیدا شود تا اگر روحانی به هر دلیلی نتوانست در انتخابات شرکت کند، این جناح بدون کاندیدا نماند.

اما کم کم ماجرا شکل دیگری به خود گرفت. کاندیدای پوششی، بر اساس تعریف جدید اصلاح طلبان نامزدی بود که قرار بود ثبت نام کرده و در کنار او در مناظره های انتخاباتی حاضر شود و به دفاع از روحانی بپردازد و در نهایت به نفع او انصراف دهد!

ماجرا تا اندازه ای جدی بود که برخی اصلاح طلبان به صراحت اعلام کردند که کاندیدای پوششی مدنظر آنها، نباید رای آور باشد. برخی دیگر نیز مانند کرباسچی بر این باورند که وجود چنین کاندیدایی بستگی به نظر خود روحانی دارد. یعنی او باید اعلام کند که به کاندیدای پوششی در کنار خود نیاز دارد یا خیر.

اکنون سوالی که مطرح می شود این است که آیا چنین اقدامی، بی صداقتی با مردم نیست؟ آیا حضور کاندیدایی که از ابتدا معلوم است قصد انصراف دارد، با ادعای راستگویی و شفافیت تناقض ندارد؟ آیا این موضوع نوعی بازی سیاسی نیست؟

واضح است که ماجرای کاندیدا شدن چند نفره و ارزیابی میزان رای آوری آنها در جریان تبلیغات و در نهایت انصراف همه به نفع یکی، با آنچه در مورد کاندیدای پوششی گفته می شود تفاوت دارد. کاندیدای پوششی که بهتر است آن را کاندیدای کاذب بنامیم، اگر فریب مخاطب نباشد نوعی سوءاستفاده از فرصت انتخابات و بی صداقتی محض با مردم است.