شطرنج سیاسی به سبک احمدی‌ نژاد

حال اگر احمدی‌نژاد در آخرین ساعات ثبت‌نام، خود رأساً به‌عنوان نامزد انتخابات ثبت‌نام کند، آبی است که دیگر از سرچشمه رها شده است. رد صلاحیت یا تأیید صلاحیت او امری نیست که بتوان از حالا درباره‌اش نظر قطعی داد - هرچند رد صلاحیتش بسیار محتمل است - اما آنچه می‌توان درباره‌اش نظر تقریبا قطعی داد این است که اگر او کاندیدا شود مسلما محاسبه‌ای برای احتمال رد صلاحیتش کرده است. اما سوالی که این اینجا ایجاد

از این منظر برنامه احمدی‌نژاد نه رقابت انتخاباتی که به راه انداختن یک گفت‌وگوی ذهنی سیاسی است. واقعیت است که احمدی‌نژاد در این انتخابات چندان از پیروزی دوباره حسن روحانی ضرر نخواهد کرد. او می‌تواند در چهار‌ سال پیش رو بر همین موج گفتمان‌سازی سوار شود و اسب خود را هی کند و شانس خود را بار دیگر در پایان این چهار‌ سال بیازماید. اما روی کار آمدن یک گزینه اصولگرا برای محمود‌ احمدی‌نژاد هزینه‌بردار است. ممکن است در طول چهار سال ریاست‌جمهوری یک گزینه اصولگرا او فرصت گفتمان‌سازی و گفت‌وگوی سیاسی خود را از دست بدهد و شاید هم مجبور شود هشت ‌سال برای آزمایش دوباره شانس خود صبر کند. شاید از این جهت بود که نامه اسفندیار رحیم‌مشایی به سید محمد خاتمی، نامه‌ای نه از سر مبارزه‌طلبی که از طریق مسالمت و ادب بود. هر چند در این نامه نیز رگه‌هایی از هشدار نیز دیده می‌شود. خلاصه کلام این‌که احمدی‌نژاد و جریانش چندان که برخی فکر می‌کنند، بدون محاسبه قدم به میدان نمی‌گذارند، تنها فرقشان این است که ابزار محاسباتشان و نتیجه‌ای که از این محاسبات به دست می‌آورند، متفاوت است.