حضور احمدی نژاد فرصت یا تهدید؟

مصطفی آب روشن در آفتاب یزد نوشت: در ظاهر امر حضور احمدی نژاد یک تهدید جدی برای امنیت کشور به شمار می‌آید زیرا هزینه نظام را برای ردصلاحیت بقایی بسیار بالا برده است.در واقع با توجه به واقعیت‌ها‌ی موجود اگر بقایی رد صلاحیت شود آنگاه نظام بایستی احمدی نژاد را بپذیرد. این جریان سیاسی بر این عقیده است که هدف وسیله را توجیه می‌کند و بر این مبنا، انحراف از اصول اخلاقی برای رسیدن به قدرت، مجاز تلقی خواهد شد.

در شرایط موجود که قاعده‌ها‌ی بازی تغییر کرده است بهترین گزینه برای حاکمیت، پذیرش این واقعیت و مواجهه عقلایی و غیراحساسی با جریان پیش رو است. به عبارتی، نقد اندیشه و عملکرد ۸ ساله اقتصادی - سیاسی دولت ایشان که با داوری افکار عمومی در صندوق‌ها‌ی رای همراه خواهد بود، بهترین و دموکراتیک‌ترین شیوه مواجهه با واقعیتی به نام احمدی نژاد است.

یاد آور می‌گردد که حذف و طرد فیزیکی پیش هنگام و مصلحت‌گرایانه این اندیشه سیاسی که مقبولیت اجتماعی‌شان را از دست داده اند در مکانیسمی وارونه، به اسطوره‌سازی آن جریان کمک کرده و زمینه رفتارهای افراط‌گرایانه را در گروههای منتسب به او ایجاد و گسترش خواهد داد. او شاید با وعده‌ها‌ی پوپولیستی همچون: یارانه ۲۵۰هزار تومانی و یا هر ایرانی یک مسکن رایگان، اقشار ضعیف جامعه را به زعم خودش بفریبد اما بنظر می‌رسد متوسط آرا و افکار عمومی جامعه به اندازه‌ای رشد کرده که در رقابت‌ها‌ی انتخابی سره را از ناسره تشخیص دهد و فریب شعارهای پوپولیستی را نخورد.

ثبت نام احمدی نژاد وجریان منتسب به او نه تنها نبایستی بعنوان یک تهدید تلقی گردد بلکه فرصتی است برای نظام اجتماعی تا یک «نه» بزرگ را در روندی قانونی و دموکراتیک به آنان بار کنند. مجددا تاکید می‌گردد که حذف و یا نادیده‌انگاری این جریان در روند انتخابات، آنان را به جایگاه منحصر بفرد و ممتازی ارتقا می‌بخشد که با مکانیسم مظلوم نمایی و فرافکنی، افکار عمومی را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد.
حضور احمدی نژاد در رقابت‌ها‌ی انتخاباتی را می‌توان بعنوان یک خبر خوب تلقی کرد چراکه اولا به او می‌فهماند که نافرمانی، نتیجه اش چه می‌شود و دیگر آن که، نه تنها آرای خاکستری بلکه موج رای ندهندگان را هم به نفع جریان حاکم بر جامعه به حرکت درخواهد آورد.