در این انتخابات نمی توانیم ساکت و بی خیال باشیم

شهروند نوشت:به‌رغم تمامي تبليغاتي كه عليه اصل انتخابات در ايران مي‌شد و همچنان هم مي‌شود و مستقل از اينكه انتخابات در ايران واجد نقاط ضعفي است كه تاكنون برطرف نشده است، ولي نمي‌توان ترديد داشت كه انتخابات در ايران جدي و اثرگذار است و اين اثرگذاري‌ها حتي كوچك و محدود نيست، بلكه بسيار هم مهم است.

كافي است به انتخابات ٢٠‌ سال اخير توجه كنيم. در‌ سال ١٣٧٦ با آمدن رئيس‌جمهوري جديد، فضاي عمومي كشور دچار تغيير و تحولي جدي شد؛ هر چند عده‌اي آن را مطلوب و عده‌اي نامطلوب دانستند، ولي اين تحول بر اثر نتيجه انتخابات به دست آمد. در ‌سال ١٣٨٤ فضاي عمومي كشور به كلي متفاوت از پيش شد و باز هم شديدتر از گذشته عده‌اي طرفدار و عده‌اي مخالف نتیجه برآمده از آن شدند. انتخابات‌ سال ١٣٨٨ به هر دليلي به يك مشكل جدي سياسي تبديل شد.‌ سال ١٣٩٢ نيز بر اثر انتخابات ريل قطار سياست ايران تغيير جهت داد و چرخش ١٨٠ درجه‌اي را تجربه كرد. همه اينها نشان مي‌دهد كه مسأله انتخابات بويژه انتخابات رياست‌جمهوري، با وجود همه انتقادات، اثرات تعيين‌كننده دارد و كسي هم نمي‌تواند با توجيهات غيرقابل‌قبول آن را فاقد اهميت تلقي كند.

در صورتي كه اين گزاره را قبول داشته باشيم، ديگر نمي‌توانيم ساكت نشسته و بي‌خيال شويم. وظيفه همه ماست كه براي مشاركت در سرنوشت خود گام برداريم. شايد بتوان با قاطعيت گفت كه در هيچ عرصه‌اي چون انتخابات بويژه انتخابات رياست‌جمهوري در ايران، زمينه براي حضور و اثرگذاري فراهم نيست. چه خوشمان بيايد و چه نامزد مطلوب ما به هر دليل در ميان نامزدها نباشد، نمي‌توانيم حق و امكان خود را در تأثيرگذاري بر نتيجه انتخابات رد كنيم. اين اثرگذاري براي هر‌كس در هر موقعيتي تا حدي متفاوت است؛ كمترين سطح آن مشاركت در رأي‌دادن است.

سطوح بالاتر در شناخت دقیق از نامزدها و برنامه‌هاي آنان، اتخاذ مواضع ايجابي يا سلبي درباره اين برنامه‌ها و نيز تبليغ درباره آنهاست. عافيت‌طلبي و توجيهات غيرمنطقي براي عدم مشاركت جز آنكه به ضرر خودمان تمام مي‌شود، نتيجه ديگري ندارد. كافي است كه گفته شود اگر در دور نخست انتخابات در‌ سال ١٣٨٤ فقط ٧٠٠‌هزار نفر ديگر مشاركت مي‌كردند و رأي به نامزد ديگري مي‌دادند، جاي افراد دوم و سوم عوض مي‌شد، امروز سرنوشت جامعه ما به كلي متفاوت از آنچه که هست، مي‌بود. نمي‌خواهيم در اين باره قضاوت ارزشي كنيم؛ ولي ذكر اين نكته كه حتي يك حركت كوچك مي‌تواند اثرات بسيار بزرگي داشته باشد، يك قاعده پذيرفته شده است.

كساني كه خود را از اعمال حق مشاركت محروم مي‌كنند، نمي‌توانند با غرزدن و شكايت از روزگار به سرزنش ديگران بپردازند؛ مشكلات زياد است و ضعف‌ها و كاستي‌ها نيز فراوان ولي امكاناتی در كنار توانايي ما نيز وجود دارد. بنابراين بايد در برابر اين امكانات و قدرت نسبي خودمان مسئوليت‌پذير باشيم. كافي است كه به تجربه آمريكايي‌ها نگاه كنيم كه چگونه عدم مشاركت يك عده اندك موجب شد كه فردي رئيس‌جمهوري آمريكا شود كه خواب را از چشم مردم جهان مي‌ربايد! مسئوليت هرگونه بدبختي و فلاكت به عهده همه كساني است كه آن را ايجاد مي‌كنند؛ ازجمله تمام كساني كه خود را از حق رأي‌دادن و تبليغ براي فرد به‌نسبت مناسب‌تر محروم مي‌كنند.

اين روزها تعداد زيادي از افراد اقدام به ثبت نامزدي خود در انتخابات رياست‌جمهوري كرده‌اند. به ‌طور قطع حضور بسیاری از آنها بيش از حد غيرمنطقي است ولي اگر خوب نگاه كنيم، بخشي از آنان نيز مي‌خواهند حرف بزنند و نظر دهند و نسبت به مسائل جامعه خودشان حساس هستند و اين نكته مثبتي است و نشان از روحيه مشاركت‌جويي در این افراد دارد. نمونه جالب آن هموطني كرمانشاهي بود كه با صراحت لازم به بيان نظر خود درباره محيط‌زيست و حقوق حيوانات اشاره مي‌كند.

اين رفتار مدني و قابل احترام است؛ شايد اگر جامعه‌اي داشتيم كه چنین افرادی مي‌توانستند نظرات خود را ابراز و پيگيري نيز بكنند، در اين صورت شاهد اين هجوم غيرمنطقي براي رسيدن به كرسي رياست‌جمهوري نبوديم؛ ولي به قول معروف كاچي به از هيچي، حتي درحد ثبت‌نام نيز مي‌توان مشاركت كرد و اين فرصتي است براي بيان نظر. شايد آن هموطن هيچ‌گاه چنين فرصتي را پيدا نمي‌كند كه نظر خود را به اطلاع مردم برساند، به همین دلیل از اين طريق اقدام كرده است. بنابراين عمل او قابل احترام‌تر از سياستمداراني است كه صرفا براي خودنمايي و كسب قدرت وارد انتخابات شده‌اند و هيچ ايده‌اي جز نق‌زدن عليه ديگران ندارند و خود را با كليات بي‌پايه سرگرم كرده‌اند. در هر حال اميدواريم كه انتخابات امسال در نوع خود پرشور و با مشاركت بالا باشد. درباره انتخابات شوراها نيز دوباره خواهيم نوشت.