داستان کلاهبرداری با تکدی‌ گری در تهران

روزنامه آرمان: تکدی‌گری سنتی جای خود را به تکدی‌گری مدرن می‌دهد. جای تعجب ندارد. این آفت مدتی است که به جان جامعه افتاده و روز به روز هم پررنگ‌تر می‌شود، حتی از آن چیزی که ما به عنوان یک متکدی با ظاهر ژولیده در ذهن داریم فرسنگ‌ها فاصله دارد، اما با نقاب جدید همان مسلک را پیش می‌گیرد و الحق و والانصاف هم نقش خود را به خوبی در دل آسیب‌های اجتماعی بازی می‌کند، آنچنان که افکار عمومی نه تنها متکدیان نوظهور را گدا نمی‌دانند، بلکه در دل خود اقدامات آنها را نیز تحسین می‌کنند.

اینکه در این رکود اقتصادی و مشکلات معیشتی عده ای کار و زندگی خود را رها کرده و خود را وقف بیماران بدحال، خانواده‌های بی بضاعت، کودکان نیازمند در شرف تحصیل، کمک برای جهیزیه و... می‌کنند و آنچنان در سطح جامعه می‌چرخند تا به طرق مختلف کمک‌‌های مردمی را به دست نیازمندان برسانند، در نگاه اول تشویق آدم‌ها را به دنبال دارد، اما ماجرا چیز دیگری است.

این در حالی است که بارها زنگ خانه‌ها نیز به صدا درآمده و عده ای به مناسبت اعیاد و مراسم مذهبی از اهالی محل تقاضای پول کرده اند. البته در اصل ماجرا کمک کردن امری پسندیده است، اما مشروط به آنکه از راه اصولی صورت بگیرد. اینک وقت آن رسیده که دولتمردان هم به میان آیند و با تخصص خود جلو انواع ترفندهای تکدی‌گری را بگیرند، چرا که اگر این مساله را در دادگاه عقلانی بررسی کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که مساجد و موسسات خیریه معتبر و دارای مجوز شیوه‌های اصولی را بر جلب حمایت خیرین انتخاب می‌کنند، نه آنکه با اجبار در کوچه و خیابان از مردم اخذ وجه کنند.

با وجود این، اکنون تکدی‌گری به شیوه مدرن سبب خلط گروهی نیز شده است، چرا که بذر بی اعتمادی را در جامعه می‌کارد و موجب می‌شود که بدبینی به دل مردم راه یابد. اکنون با ادامه این روند‌تر و خشک به پای هم می‌سوزند و اگر کسی نیازمند واقعی هم باشد، مردم به او شک کرده و از کمک کردن طفره می‌روند. حتی عدم امنیت روانی هم در حوزه دستگیری از دردمندان رخنه کرده است، چرا که مافیای تکدی‌گری با پوشش و ساماندهی اعضای خود هر لحظه دامی را به قصد فریب مردم پهن می‌کنند و اینجاست که بی تدبیری دستگاه‌های مسئول به چشم می‌آید که وظیفه برخورد با این آسیب را بر عهده دارند.

تکدی‌گری به اسم کمک به موسسات نامشخص

رواج راحت‌طلبی با پرداخت یارانه‌ها