چند سوال از جناب سعید جلیلی

مهدی حاج محمود عطار در خبرآنلاین نوشت: هزینه های آنهمه تلاش انقلابی برای احیای رویکرد مدیریت انقلابی در طول این چهار سال رقابت پنهان از جیب چه کسانی رفته است؟

اینکه جناب آقای سعید جلیلی یکی از مردانی با گرایشات اصول گرایانه هستند و اینکه از همان اول انتخابات سال ۹۲ بسیار مورد حمایت رهبر معنوی جریان پایداری بودند و البته در انقلابی بودن و پاکدست بودن نیز ادعاهایی نزدیک به واقعیت برایش متصور هستیم را نمی توان به راحتی کتمان و یا بدون منطق رد کرد.هم از آمدن ناگهانی و دقیقه ی نودی ایشان برای رقابت در کارزار انتخاباتی سال ۹۲ و هم از انصراف از کاندیداتوری برای سال ۹۶ نیز نمی توان خیلی بی تفاوت گذشت.

گزارشات و اخبار نیز این مدعا را تایید می کند که وی بلافاصله بعد از شکست در فینال دوره ی قبلی انتخابات، و با اتکا به کار تشکیلاتی و سیستماتیک و برگزاری جلسات متعدد در طی این ۴ سال برای دوره ی اخیر نیز بسیار با برنامه و دست پر، قصد ورود به عرصه ی رقابت و در معرض رای مردم گذاشتن خود را داشت.هر چند در بعضی از اخبار و صحبتهای ایشان در این مدت می توان مشاهداتی دال بر تخریب دولت حسن روحانی را بسیار دید و همواره نقد های ایشان قسمت های خالی لیوان مدیریت کلان کشور را نشانه رفته بود، اما از حق نمی توان گذشت که آن جلسات و سفرها و تمامی اقدامات انتخاباتی ایشان برای این دوره کاملا هدفمند و به قول خودشان حول مدیریت انقلابی انجام گرفته بود.

سوالاتی که اینجا به ذهن متبادر می گردد اینست که آنهمه برنامه ریزی و برگزاری جلسات و سفرهای استانی و سخنرانی ها و بقیه ابزار و اسباب به یکباره چرا کنار گذاشته می شود؟ً اینهمه هزینه از کیسه چه افرادی برای نیامدن خرج شده است؟ چرا باید خروجی ساعتها کار کارشناسی را به یکباره نابود شده فرض کرد؟ آیا این بیشتر به یک قمار شبیه نیست؟ آیا این روند نشانه ی کیلومترها فاصله ی این مملکت با کار تشکیلاتی و حزبی نیست؟ مگر نه این بود که یکی از مخزن اسرار مذاکرات هسته ای شخص ایشان بود و آنچه در مدت زعامت ایشان نشده بود با رویکرد گروه اعتدال گرا با آنهمه سختی به بار نشست و هم ایشان مدام این دستاورد را غیر انقلابی توصیف نمودند و برجام روحانی شد دستاویز سرکوبش؟

مگر نفرمودند که گزینه ی "اصلح" را باید به میدان آورد و بسیاری رفتند تا او را بیاورند و آوردند، به همین بهانه این همه اتفاقات در این چهار سال افتاد این همه نقد بر پیکر دولت ورشکسته ی اقتصادی روحانی بار شد، که اصلح را آوردیم، رای سری اولش کم بود، تلاش کردند تا همین رای کم بالا برود، و لابد بالا هم برده شده و بعد اصلح انصراف داد!!! از لحن انصراف ایشان نمی توان این موضوع را برداشت کرد که این عدم کاندیداتوری - از پس آنهمه کار و تلاش انقلابی- نشانه ای از ورود اصلحی دیگر است، پس به فرض درستی گزاره ی "اصلح خودش نمی آید" و این اصلح خودش کناره گیری نمود، باید فرض را بر این گذاشت که ...