واشنگتن پست: ترامپ مجبور است برجام را بپذیرد

واحد مرکزی خبر نوشت: روزنامه واشنگتن پست در تحلیلی نوشت: دونالد ترامپ مجبور است با واقعیت ها درباره توافق هسته ای مواجه شود و به تعهدات واشنگتن در این توافق پایبند بماند.

پایگاه اینترنتی این روزنامه در مطلبی به قلم پل والدمن نوشت: دونالد ترامپ به عنوان نامزد ریاست جمهوری، با همه همکاران جمهوری خواهش درباره این که توافق هسته ای که آمریکا به همراه چین، روسیه، انگلیس، فرانسه و آلمان بر سر آن مذاکره کرد، یک فاجعه، یک مصیبت و یک بلاست، هم عقیده بود. اما اکنون دولت ترامپ رئیس جمهور آمریکا در حال این جمع بندی است که احتمالا توافق هسته ای واقعا می تواند کارآمد باشد.

دولت ترامپ به کنگره گفته است که ایران به مفاد توافق هسته ای ۲۰۱۵ که باراک اوباما رئیس جمهور سابق آمریکا مذاکره کرده بود، پایبند است و می گوید واشنگتن کاهش تحریم ها علیه جمهوری اسلامی را در ازای محدود کردن برنامه اتمی اش، تمدید کرده است.

با وجود این رکس تیلرسون وزیر امور خارجه آمریکا در نامه ای که سه شنبه گذشته به پل رایان رئیس مجلس نمایندگان ارسال کرد، نوشته است، دولت بررسی دقیق توافق را که تحت عنوان طرح جامع اقدام مشترک(برجام) شناخته می شود، آغاز کرده است.

هرچند ممکن است این بررسی، پیش نمایشی درباره اقدامات آینده به منظور تضعیف این توافق باشد، اما آن چیزی که در اینجا شاهد آن هستیم همچنان تکرار دیگری از الگویی است که ترامپ به عنوان نامزد انتخاباتی مطرح کرده است، اما پس از رئیس جمهور شدن مجبور است با واقعیت رو برو شود و از موضع گیری های خطرناک یا کاملا مضحک گذشته اش عقب نشینی کند. این الگو درباره موضوعات گسترده داخلی و خارجی نیز اتفاق افتاده است، در همین هفته، متوجه شدیم احتمالا دولت آمریکا از توافق درباره تغییر آب و هوای پاریس خارج نخواهد شد، این در حالی است که باور گذشته ترامپ این بود که تغییر آب و هوا فریبی است که چینی ها برای آسیب زدن به تولیدکنندگان آمریکایی ترتیب داده اند.

ترامپ در تبلیغات انتخاباتی اش توافق ایران را، احمقانه ترین توافقی خواند که در طول تاریخ به نتیجه رسیده است. وی بارها تهدید کرد این توافق را پاره خواهد کرد. «اولویت نخست من این است که این توافق فاجعه بار با ایران را برچینیم.» اما وی هرگز با جزئیات درباره علت مخالفتش با این توافق سخن نگفت، به جز این واقعیت که باراک اوباما درباره این توافق مذاکره کرده است و بنابراین باید توافق بدی باشد.

در این خصوص موضع گیری اکثر جمهوری خواهان نیز همین بوده است. وی درباره این حقیقت که توافق آزاد شدن دارایی های مسدود شده ایران در بانک های غربی و آسیایی را نیز شامل می شد، انتقاد و آن را شرطی نادرست توصیف کرد و در واقع معتقد بود این اقدام به این معنی است که مالیات دهندگان آمریکا خیلی راحت پول نقد در اختیار نظام ایران قرار دهند. به چند دلیل این ادعای وی نادرست بود نخست، ما چیزی به ایرانی ها ندادیم- این پول ها در واقع به خود ایران تعلق داشت. دوم، پولی که به ایران داده شد اصلا نزدیک به صد و پنجاه میلیارد دلار نبود- براساس برآوردها آن چیزی که در عمل در اختیار ایران قرار گرفت چیزی بین پنجاه تا شصت میلیارد دلار بود که پول خود ایران بود. و در ازای پرداخت هیچ چیزی، توانمندی آنها را در دستیابی به سلاح های هسته ای محدود کردیم که هدف اصلی ما بود.

بنابراین اکنون ما در کجا قرار داریم و می خواهیم به کجا برسیم؟ هرچند دولت ترامپ می تواند توافق را نادیده بگیرد، اما چنین اقدامی، هیچ دستاوردی نخواهد داشت. نخست، پنج کشور دیگر نیز در این توافق نقش داشته اند که برای لغو آن تمایلی نشان نداده اند. بنابراین ایران و آن کشورها می توانند توافق را بدون آمریکا ادامه دهند. دولت آمریکا می تواند تحریم های بیشتری را علیه ایران اعمال کند، اما باید بدانیم به این علت نظام تحریم های گذشته در فلج کردن اقتصاد ایران موثر بود که دیگر کشورها نیز به آن پایبند بودند؛ اگر آمریکا به تنهایی تحریم های جدیدی را وضع کند، ایران همچنان می تواند از دیگر کشورها اکثر نیازهای خود را تامین کند.

به عنوان راه حل دیگر، اگر آمریکا توافق را نادیده بگیرد، ایران نیز می تواند تصمیم بگیرد از توافق کنار رود که معنی ان این خواهد بود که بازرسان را بیرون خواهد انداخت و محدودیت ها را درباره برنامه غنی سازی اورانیوم کنار می گذارد.

چیزی که تقریبا محقق نخواهد شد، مذاکره دوباره برای دست یابی به توافق بهتر با ایران است، همان چیزی که ترامپ وعده داده بود. مذاکرات برای دست یابی به توافق کنونی کاملا پیچیده و حساس و نیازمند تخصص بسیار زیاد فنی و دیپلماتیک بود و سالها طول کشید تا به نتیجه برسد.

برهمین اساس اعضای دولت آمریکا به رئیس جمهور می گویند، کارکرد توافق هسته ای به همان شکلی است که از ان انتظار می رفت بنابراین نادیده گرفتن آن مشکل ساز خواهد بود.