چه کسی باید از مناظره زنده نگران باشد؟

سعید جعفری در پایگاه خبری انتخاب نوشت: «در موضوع مناظره های زنده، باید امنیت عمومی را هم لحاظ کنیم. چه چیزی در مناظره زنده وجود دارد که در مناظره ضبط شده وجود ندارد؟ از شما می خواهم به ما اعتماد کنید.» این را عبدالرضا رحمانی فضلی می گوید. وزیر کشور روحانی که برای عدم برگزاری مناظرات زنده، چنین توجیهات شاذی را به زبان آورده است.

این اظهارنظر طلایی باعث شد، تا چند روزی رسانه های زنجیره ای مخالف روحانی، گزارش ها و مصاحبه هایی علیه دولت تولید کنند. کافیست روزنامه ها و رسانه های آنلاین منتقد دولت را در این چند روز مرور کنید تا دریابید، چه خوراک خوبی به آنها برای حمله به روحانی داده شده است. خوراکی که به همینجا هم ختم نخواهد شد و با این دست سخنان نسنجیده، تا پایان دوران انتخابات هم در اختیار آنها قرار خواهد داشت و مدام روحانی را به ترس از رویارویی با رقبا و منتقدین متهم خواهند کرد.

با این حال، باوجود تلاش روحانی برای اصلاح اقدام وزیر کشور و چندین بار تماس تلفنی با او، رحمانی فضلی گام بلندتری در زمین طراحی شده طرف مقابل گذاشت و همچنان از لزوم برگزاری مناظرات غیر زنده سخن گفت. آیا واقعا وزیر کشور می داند و اگاه است که این اقدام و رفتارش، هزینه ای به مراتب بیش از حملاتی که منتقدین می توانند به عملکرد روحانی وارد سازند، به دولت تحمیل کرد؟ پس ایشان بهتر است بداند که با این سخن غیر منتظره، چنان پاس گلی به رقبای روحانی و رفقایشان داده شد که شاید تا پایان انتخاباتی بهانه ای بهتر از این برای تاختن به رئیس جمهور پیدا نمی کنند. در حقیقت، خروجی چنین رفتاری از سوی وزیر محترم کشور، تنها گرم تر کردن توپخانه رقیب علیه دولت و روحانی بود. همین حالا رسانه های طرف مقابل با فریاد بر اینکه روحانی می ترسد و رئيس جمهوری یارای ایستادن مقابل منتقدین را ندارد و چه و چه، گوش فلک را کر کرده اند.

وزیر کشور همچنین در میانه ی سخنانش، از خدشه دار شدن امنیت در جامعه بوسطه ای پخش زنده مناظره ها گفت. اما سوال این است کدامیک از کاندیداهای محترم امکان طرح موضوعاتی خلاف امنیت ملی را دارند؟ هر کدام از این شش بزرگوار ممکن است، با عنایت به آرای عمومی رئیس جمهوری اسلامی ایران شوند و طبیعتا ساعت ها به صورت زنده برای مردم سخن خواهند گفت. در چنین شرایطی وزیر کشور چگونه می تواند، از امنیت و نگرانی سخن بگوید؟ وقتی شورای محترم نگهبان صلاحیت این ۶ شخصیت را تایید کرده، به این معنیست که از نظر این نهاد، هر یک از این افراد می توانند از ابتدای خرداد، رئيس جمهوری آینده ایران باشند.

آیا روحانی باید از مناظره با دیگران نگران باشد؟

کافیست مناظره سال ۹۲ را با هم مرور کنیم. روحانی با چند جمله طلایی رقبای خود را ناک اوت کرد. "من سرهنگ نیستم" و "حمله گازانبری" کافی بود تا محمدباقر قالیباف، همچنان در رویای رسیدن به پاستور بماند و صحنه را به شیخ دیپلمات واگذار کند. رصد نظرسنجی های روزهای منتهی به انتخابات ۹۲ نشان می دهد، آرای روحانی پس از مناظره معروف در موضوعات سیاسی، تا چه اندازه جهش داشت و با عنایت به همان درخشش توانست در دور نخست اکثریت مطبق آرا را کسب و راهی پاستور شود. او که در سالهای اخیر همواره نشان داده، چه سخنور قهاری است، چرا باید از رویارویی با دیگر نامزدها هراس داشته باشد؟

آیا رقبای روحانی توان به چالش کشیدن او در مناظره ها را دارند؟

اجازه دهید رقبایش را با هم مرور کنیم. مصطفی هاشمی طبا، گفته «هنوز نمی دانم ستادی داشته باشم یا خیر، فعلا می خواهم گرم شوم.»

درباره قالیباف که پیشتر شاهد رویارویی او با روحانی در مناظره ها بوده ایم. شهردار تهران، همچنان درد ضرباتی که روحانی در مناظره ۴ سال پیش به او وارد کرد را حس می کند و گازانبر از واژگانی است که در پی درگیر شدن قالیباف با روحانی، به ادبیات سیاسی ایران اضافه شد. ضمن اینکه قالیباف تا اندازه ای پرونده های جدید برای خود باز کرده، که دیگر توانی برای حمله به روحانی نخواهد داشت، به طوری که برخی رسانه های نزدیک به جلیلی خواستار کناره گیری او از انتخابات، پیش از مناظره ها شده اند. بخش مهمی از افکار عمومی، هنوز در پی پاسخ فاجعه پلاسکو هستند. شهردار تهران هنوز نتوانسته جامعه را در ماجرای املاک نجومی اقناع سازد.

ابراهیم رئيسی دیگر رقیب حسن روحانی، نه نمود آنچنانی داشته، نه سابقه اجرایی کلان. او جز در حوزه های قضایی، هیچ فعالیتی در قوه مجریه و مقننه نداشته است. رئيسی در یک موضوع ساده مانند انتخاب رئيس ستاد چالش ها دارد و در کمتر از ۴۸ ساعت، ۴ نفر مختلف برای ریاست او معرفی و تغییر کردند. اتفاقی که نشان دهنده ی آشفتگی در مدیریت است.

اسحاق جهانگیری هم که طبیعتا چالشی برای رئيس جمهور نخواهد بود.

میرمسلیم وزیر ارشاد سالهای دور هم نه سبد آرای قوی دارد و نه به سبب سالها دور بودن از بطن مناسبات می تواند، تاثیرگذاری جدی در این صحنه داشته باشد.

در انتظار مناظره هایی داغ

حالا با ورورد مستقیم رئیس جمهوری و البته فشار افکار عمومی و شبکه های اجتماعی، دوباره قرار شد، شاهد مناظره های زنده انتخاباتی باشیم. مناظراتی که به خوبی روشن خواهد کرد، چه کسانی باید از رویارویی مستقیم بهراسند. روحانی که سال های سال سخنوری کرده است و علم خطابه می داند، بعید است از رویارویی ترسی داشته باشد. اما در مورد سایر کاندیداها شاید اوضاع متفاوت باشد. مطالعه پیشینه هر شش نامزد انتخابات ریاست جمهوری و همچنین بررسی کارنامه ۴ ساله دولت یازدهم، به خوبی گواه این موضوع است که برگزاری مناظره زنده، بسیار به سود روحانی می تواند تمام شود، آنهایی باید از مناظره بترسند که هنوز دردهای مناظره ۹۲ را بر تن دارند، نه او که سربلند از آن کارزار بیرون آمد.