قاليباف، پاجای پای احمدی نژاد گذاشته است

محمد قره باغی در قانون نوشت: مناظره دوم انتخابات دوازدهم ریاست‌جمهوری، روز جمعه در حالی برگزار شد که برخی کاندیداها دوباره مبادرت به شعار‌های پوپولیستی و اتهام زنی به دولت کردند و مانند مناظره اول هیچ برنامه و الترناتیو روشن و مشخصی را ارائه نکردند. به عبارتی می‌توان گفت که حرف های گذشته را تکرار کردند و تنها اخلاق و انصاف را زیر پا گذاشتند که از آن جمله می‌توان به تاکید دوباره قالیباف بر قشر ۴ درصدی ها اشاره كرد. او سعی کرد القا کند كه جامعه شرایط اسفباری دارد و تغییر وضعیت، یک امر اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.( البته اين اقدام از سوی حسن روحانی بی پاسخ نماند و رييس‌جمهور در واكنش به او گفت: «یک جایی جنبش ۹۹ درصدی بود، حال ما در ایران چون سال ۹۶ است بگوییم ۹۶ درصدی؟».

اين بار نيز قالیباف شعار‌های عوام‌فریبانه خود را تکرار کرد. آنچنان مصمم و قاطع سخن می‌گفت که گویی خود نیز به بیان آن‌ها ایمان پیدا کرده و تلاش می کرد با نگاه به چشمان مردم آگاه و فهیم کشورمان به آن‌ها نیز القا كند که شعارهای پوچ و بی‌اساس او برای همگان قابل قبول است.

این در حالی است که کشور، دوره ای از پوپولیست را با دولت های نهم و دهم تجربه کرده و دیگر حاضر نیست بابت بازگشت به آن دوران هزینه‌ای بپردازد.

احمدی نژاد با سردادن شعار حمایت از افراد فقیر وکم درآمد در سال ۸۴ و ادعاي «آوردن نفت بر سر سفره مردم » و نيز با رفتار و گفتار توده پسند، به ریاست جمهوری رسيد. او به سیاق پوپولیستی از خود قهرمان سازی کرد و یارانش او را معجزه هزاره سوم خواندند و با نهادینه کردن فقر، مردم را به گدا پروری سوق داد آنچنان که کشو را به ویرانه‌ای تبدیل کرد.رويكرد آن دولت به گونه‌اي بود که حتی در ماه های پایاني او، سیلوهای برخی شهر ها خالی از گندم بود و اين يعني به فاجعه شبيه است. به عبارتی، شعار حمایت از فقرا باعث شد قشر فقیر، فقیرتر و قشر ثروتمند، ثروتمندتر شود در حالی که دولت احمدی‌نژاد، ثروتمندترین دولت تاریخ بعد از انقلاب ایران بود، کشور را با شعارهای پوچ به ویرانه‌ای تبدیل کرد.

حال قالیباف پا جای پای او گذاشته و سعی می کند در میدانی که حتی هم‌حزبی‌ها و یاران اصولگرایش او را ترک گفته اند، جایگاهی برای خود پیدا کند. به‌گونه‌اي که مرتضی آقا تهرانی ، دبیر کل جبهه پایداری با اشاره به او و در دفاع از كانديداتوري ابراهيم رئيسي گفت :« اگر صالح برای اصلح کنار نرود ، خائن است». این در حالی است که جبهه پایداری در هفته گذشته حمایت خود را از رئیسی در بیانيه ای اعلام کرده بود.

با اینکه قالیباف سبد رای خود را خالی می‌بیند ولی میل سیری ناپذیری او برای دستیابی به ریاست جمهوری، سبب شده تا آخرین لحظه بایستد و به نفع هیچ کسی کنار نکشد».

البته سياست‌هاي پوپولیستي‌ مختص یک کشور نیست و در جهان می توان آن را به خوبي مشاهده كرد و اعمال، رفتار و کردار قالیباف در اين بازه زماني، بازتاب رفتار همان‌هاست. پوپولیست‌ها در جامعه، قطب‌بندی فقیر و غنی كرده و خود را حامی فقرا جا می زنند. پوپولیست‌ها هستند که اقدامات خود را توجیه، حاشیه سازی و مغلطه می‌کنند، به راحتی دروغ می گویند و آنچنان اصرار به گفتن دورغ دارند و آن را تحویل جامعه می دهند تا مردم به یقین برسند که درست می پندارند. آن‌ها تملق و چاپلوسی می کنند، تظاهر به ساده زیستی و مردمداری می‌کنند ، به‌جای اثبات خود، طرف مقابل را متهم می کنند. تجربه تاریخی نشان داده است که کشور‌هایی که در دام پوپولیست‌ها افتاده‌اند، به ازای هر سال حکومت آن‌ها ، سالیان متمادی از قافله توسعه عقب مانده اند.

حال که کشور، یک دوره چهار ساله از دوران پوپولیستی فاصله گرفته است، بار دیگر در معرض یک انتخاب « تاریخی» هستیم که انتخاب، نه بین بد و بدتر بلکه انتخاب بین راه و بی‌راهه است، پس نباید پروژه توسعه ایران را ناتمام گذاشت.

به قول روحانی « دیدیم پایان دولت هایی که وعده و وعید می دادند، وضع مردم به بازی گرفته شد. آنچه گفته می شود و شعار داده می شود تنها وعده است که با واقعیت منطبق نیست. ما امروز یکی از دو راه را باید انتخاب کنیم، یا شعار و وعده ، یا دولت مردم سالار و اقدام و عمل و تدبیر».