اولویت هایی که نامزدها توجهی به آن نکردند!

تابناک: اولویت ها و مشکلات کشور بسیار است، ولی این روزها با داغ شدن فضای انتخاباتی، این اولویت ها بیش از هر زمان دیگر جلوه کرده و هر نامزدی برداشت جداگانه ای از آن دارد.

با نزدیک شدن به انتخابات، بسیاری از مردم در حال دنبال کردن برنامه های کاندیداهای ریاست جمهوری هستند؛ نامزدهایی که بنا به دیدگاه ها و شناختی که از مسائل مختلف کشور دارند، برنامه ها و راهکارهایی ارائه می کنند. با این حال، برخی نهادها و مراکز تحقیقاتی کشور از مشکلات و اولویت های کشور گزارش هایی داده اند که گاه پیدا کردن آنها در برنامه های کاندیداها سخت است.

مرکز پژوهش های مجلس و مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، گزارش های جداگانه ای از اولویت ها و معضلات کشور داده اند که اگر بخواهیم نکات مشترک این دو گزارش را در کنار هم قرار دهیم، خواهیم دید که بحث اشتغال، شاید امروز مهم ترین دغدغه مردم باشد.

در گزارش مرکز پژوهش های مجلس آمده است، علاوه بر طولانی شدن صف بیکاران، حدود دو میلیون و چهارصد (۲۴۰۰۰۰۰) تن اشتغال ناقص دارند و حدود یک میلیون هم از پیدا کردن کار دلسرد شده اند که آمار آنها نه جزو بیکاران حساب می شود و نه صف شاغلان؛ موضوعی که حتی باعث شده، رهبر انقلاب نیز از این موضوع اظهار شرمندگی کنند، به گونه ای که چند وقت پیش، در بیاناتی گفتند: درصد بیکاری بسیار است و میانگین آن بسیار بالاست و وقتی انسان این را می بیند، شرمنده می شود و شرمندگی بنده حقیر، از شرمندگی آن جوان که بیکار خانه می رود، کمتر نیست و شاید بیشتر هم باشد، اینها باید برطرف گردد.

اما از بیکاری که بگذریم، دومین مسأله، موضوع رونق اقتصادی است، که البته بی ارتباط به موضع اشتغال هم نیست. بنا بر اعلام این مرکز، اشتغال زایی به نسبت هر واحد رشد اقتصادی کاهش نشان می دهد و به عبارت دیگر، شغل هایی هم که در کشور ایجاد شده اند، با سرمایه بسیار صورت گرفته است و اوضاع صنایع کوچک و متوسط خوب نیست.

یکی دیگر از اولویت ها که در برنامه نامزدها کمتر مورد توجه قرار گرفته، ولی نهادهای پژوهشی بر آن اتفاق نظر دارند، بحران آب است. در تحلیل های مرکز پژوهش های مجلس تأکید شده است، برای مبارزه با این بحران، باید حتی از توسعه صنایع آب بر نیز جلوگیری کرد، چون بسیاری از مشکلات مربوط به ریزگردها و گیرهای کشاورزی هم مربوط به کمبود آب است.

حتی اگر از زلزله خاموش و یا همان نشست زمین به دلیل کم آبی نیز چشم پوشی کنیم، باز هم مشکلات و معضلات آنقدر زیاد هست که وقت آن شده باشد، برنامه ای برای آن تنظیم کنیم.

از دیگر اولویت های کشور که در برنامه نامزدها کمتر به آن پرداخته شده است، گزارش مرکز پژوهش های مجلس، بهبود فضای کسب و کار و بروکراسی یا همان کاغذ بازی است، که البته در این بخش، مرکز پژوهش ها و مرکز استراتژیک به اهمیت مبارزه با فساد سیستمی تأکید بسیار کرده اند.

فسادی که مهمترین ویژگی آن کمک به افزایش فاصله طبقاتی و ناکارآمدی نظام اجرایی و افزایش نارضایتی در میان مردم شده و نمونه واضح آن، اختصاص وام های میلیاردی به افراد خاص و مشکلات مردم برای دریافت وام های خرد و ضروری از سوی دیگر است.

اولویت اصلاح نظام بانکی نیز مورد تأکید این نهاد پژوهش است، زیرا اقتصاد ایران به نوعی بانک محور است و اگر بخواهیم به توسعه پایدار دست پیدا کنیم، باید به مسائلی از جمله بنگاهداری، اصلاحات تراز داری و تعیین تکلیف دارایی های مسموم رسیدگی شود.

اما نکته بعدی که به عنوان اولویت می توان به آن اشاره کرد، کنترل قاچاق است؛ قاچاقی که تولید کننده ایرانی را به پل می برد و به صورت سازمان یافته و کانتینری از مبادی رسمی وارد کشور می کند، به گونه ای که کشفیات اخیر، نشان می دهد، بیش از ۷۰درصد کالاهای قاچاق از راه های رسمی وارد کشور می شوند.

از دیگر موارد اولویت دار، ارتقای روحیه امید در جامعه است؛ امید و نشاطی که از یک طرف در گرو مشکلاتی مانند فقر و بیکاری است و از طرف دیگر، نباید فراموش کرد که همیشه نباید به نیمه خالی لیوان نگاه کرد، بلکه باید مشکلات کشور را با صبر و تأمل حل کرد و پیشرفت های موجود، نباید باعث غرور و کاهش سرعت شود.