انتشار کتابی از مجموعه آثار موزه هنرهای معاصر

خبرگزاری مهر: کتاب مروری بر مجموعه آثار خارجی گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران به کوشش مهدی حسینی در ۵۰۴ صفحه با کاغذ گلاسه و جلد گالینگور توسط انتشارات آبان به چاپ رسید.

این مجموعه دربخش های نقاشی، طراحی و هنرهای چاپی، نقاشان فتورئالیست، مجسمه سازی، آثار مینیمال و هنر مفهومی به چاپ رسیده است. که در بخش نقاشی ۱۱۰ اثر، در بخش آثار طراحی و هنرهای چاپی ۴۳ اثر، در بخش مجسمه سازی ۳۶ اثر، در بخش آثار مینیمال ۶ اثر و در بخش هنر مفهومی ۱۴ اثر چاپ شده است.

در این کتاب آثار ۸۵ نفر از هنرمندان معرفی شده است که طیف متنوعی از هنرمندان دوره های مختلف مدرنیسم را شامل می شود که از امپرسیونیسم آغاز و تا پاپ آرت و هایپررئالیسم ادامه دارد. توضیحاتی که در بخش های مختلف کتاب آمده است، به درک بهتر فضای هر دوره و عوامل شکل گیری هر سبک و خلق اثر کمک می کند.

در مقدمه این کتاب مجید ملانوروزی مدیرکل مرکز هنرهای تجسمی نوشته است: آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران همچنان در زمره مجموعه های کم نظیر جهانی به شمار می روند. این مجموعه گرانقدر که تا کنون بارها در نمایشگاه های مختلف به نمایش در آمده و در ۲ نوبت کاتالوگ نیز برای آن منتشر شده است، همچنان نیازمند پژوهش و معرفی است تا علاقه مندان به هنر بتوانند با سبک، دوره های تاریخی و هنرمندان آثار بهتر و بیشتر آشنا شوند. کتاب حاضر حاصل چندین سال تلاش هنرمند و پژوهشگر ارزشمند مهدی حسینی و همکارانم در موزه هنرهای معاصر تهران است که در راستای تحقیق همین هدف شکل گرفته است.

مهدی حسینی نیز در بخشی از مطلب خود در این کتاب نوشته است: مجموعه آثار خارجی موزه هنرهای معاصر تهران، یک دوره ۱۵۰ ساله را شامل می شود که با امپرسیونیسم آغاز و با هنر مفهومی به انتها می رسد. هنرهای تجسمی در یک و نیم قرن گذشته متکثرترین ادوار و شکل خود را تجربه نموده است. از یک سو هنرمندانی که در قالب فیگوراتیو فعالیت داشته اند، همچنان با نیرویی مضاعف، به فعالیت خود ادامه داده اند و از دیگر سو هنرمندان پیرو مکتب اکسپرسیو، آفرینش خود را استمرار بخشیده اند.

حسینی در ادامه نوشته است: مجموعه فراهم آمده، روندی تاریخی و یا اصطلاحاً کورونولوژیکال نیست، هرچند چیدمان آثار به شکلی تنظیم یافته است که متقدمین در ابتدا و متاخرین در بخش نهایی کتاب قرار گرفته است. روشن است که انجام هر تلاشی در زمینه معرفی و شناساندن هنر معاصر کافی نبوده و ضروری است کوشش های محققانه بیشتری در پیوند با آن به عمل آید، چرا که هر پژوهشی ویژگی های خاص خود را در بر دارد. برای نگارنده بسی افتخار خواهد بود که کاستی های این کتاب توسط اهل تحقیق برشمرده شود تا به یاری خداوند ، چنانچه فرصت چاپ های بعدی فراهم آید، رفع ابهام و ایراد شده و بیان صحیح تری از تجربیات نوین تجسمی معاصر بین المللی ارائه نماید.