محمود دولت آبادی سکوتش را در انتخابات شکست

گزیده ای از گفت و گوی محمود دولت آبادی با ماهنامه اندیشه پویا را می خوانید که حال و هوای انتخاباتی دارد.

کدامیک از آقایانی که در تلویزیون و رسانه‌ها سنگ ۹۶ درصدی‌ها را به سینه می‌زنند با آن اقلیت چهار درصدی بی‌ارتباط هستند؟ این آقایان از دل همین نظام اقتصادی برآمده‌اند.

رانت‌خواری را با چشم خویش دیده‌اند و شاید هم (نمی‌دانم!؟) به آن کمک کرده‌اند!

گداپروری وهن مردم است و از مناسبات ارباب ـ رعیتی می‌آید. مردمی که صدقه را قبول می‌کنند متأسفانه این توهین را پذیرفته‌اند و دوستدار صدقه‌بگیران نمی‌توانم باشم ــ به‌خصوص که بی‌نیازان هم این صدقه را پذیرفتند. این سیاست‌ها باعث گرانی و تورم می‌شود. باعث کاهش ارزش پول ملی می‌شود. انگار می‌خواهند پول کشور را واقعاً تبدیل به کاه کنند؟

آقای قالیباف به جای تکیه بر توانایی‌های خودش، حمله به حریف را انتخاب کرد و رفتار اشتباهی از خود بروز داد. همشهری من به جای تکیه بر توانایی خودش شروع به محاجّه و تخریب دیگری کرد. ایشان اشتباه کرد. او که می‌خواهد مدیر اجرایی اول کشور بشود خودش را پیرو و ادامه‌دهندۀ راه کسی نشان داد که مردم تجربۀ بدی از مدیریت هشت‌سالۀ او بر کشور دارند.

تا این‌جای کار اگر بپرسید چه کسی را پسندیده‌ای باید بگویم آن مرد کرمانی را پسندیده‌ام و اگر آقای جهانگیری کناره‌گیری کند طبعاً علاقه‌ام سمت اعتدال است.

شخصاً هیچ نگاه و رفتار خیری از آقای روحانی و تیم فرهنگی او نسبت به کار و آثار خود ندیده‌ام؛ سهل است که به من آسیب هم زده‌اند. نه‌تنها کلنل توقیف شد بلکه وزارت ارشاد جلوی جعل و انتشار و توزیع آن جعل را نگرفت. اما در همین عرصۀ فرهنگی اگر موضوع شخصی را کنار بگذارم و منصفانه بنگرم می‌بینم که این دوره دستاوردهای مثبتی هم داشته است. کم‌تر شنیده‌ام که در این دوره روزنامه یا مجله‌ای توقیف شده باشد. کتاب‌های دوستان من که سال‌ها بدون دلیل زیر تیغ سانسور بود در این دولت مجوز انتشار گرفت. دولت یازدهم شبکه‌های اجتماعی را حفظ و اگر توانست تقویت کرد.اگر منصف باشیم در حوزۀ فرهنگ گام‌های مثبتی برداشته شده، اگرچه سودش برای دیگران و ضررش برای شخص من بوده است.