ابراهیم بهشتی در روزنامه ایران نوشت: برخی نامزدهای اصولگرا در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم این روزها محور اصلی شعارها و برنامههای خود را در حوزه اقتصادی و معیشت مردم متمرکز کردهاند.
ابراهیم بهشتی در روزنامه ایران نوشت: برخی نامزدهای اصولگرا در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم این روزها محور اصلی شعارها و برنامههای خود را در حوزه اقتصادی و معیشت مردم متمرکز کردهاند.
گذشته از کیفیت اعلام برنامههای آنها و انتقادات گستردهای که از سوی کارشناسان و مجلسیها نسبت به وعدههای اقتصادی مطرح شده است، نکته یا سؤال اصلی که محل تأمل است اینکه آیا دغدغه اصلی این نامزدها بواقع حوزه اقتصاد است؟ آیا سوابق و تجربیات گذشته آنها به علاوه مواضعشان در سالهای گذشته هم مؤید این اهتمام امروز آنها برای معیشت مردم و اقتصاد کشور هست؟
به نظر میرسد برخلاف ادعای امروز و کشاندن بحثهای اقتصادی به شکل نامتعارف و سیاهنمایی به فضای انتخابات، آنچه با روحیات و مواضع پیشین آنها هماهنگی بیشتری دارد، عمدتاً دغدغهها یا نگرانیهایی در حوزه فرهنگ و تحولات سیاست داخلی است تا اهتمام داشتن نسبت به حوزه اقتصاد.
آنها در سالهای گذشته بیشتر از وضعیت فرهنگی و برخی تحولات سیاسی داخلی احساس نگرانی داشتهاند تا وضعیت زندگی و معیشت مردم. چه بسا به زعم آنها پیروزی مجدد گفتمان اعتدال با همکاری و حمایت اصلاحطلبان، سیر تحولات داخلی را برای گفتمان مورد حمایت آنها غیر قابل کنترل کند. واکنشهای انتقادی که از سوی برخی چهرهها و رسانههای اصولگرا علیه طرح موضوع برجام 2 بیان شد، ناشی از نگرانی آنها نسبت به سرایت یک شیوه مدیریتی است که طرفها و جریانهای حاضر در کشور قابل حذف نیستند و باید حق طرفها را به رسمیت شناخت و مسائل و مطالبات را نه در تریبونها و با اعمال فشارهای پشت پرده که در میز مذاکره و با گفتوگو و با اتکا به رأی و نظر مردم حل کرد. به زعم آنها سیر تحولات درونی جامعه به سمت نوعی عرفیگرایی به پیش میرود و شکستن انحصار اطلاعرسانی کانالهای رسمی و دسترسی مردم به رسانههای جدید هم این مسیر را تسریع میکند.
همین دغدغهها به صورت آشکار و پررنگی در میان مجموعههای سیاسی حامی این نامزدها برجسته است. چنان که بیراه نیست اگر گفته شود دغدغه تشکلهایی همچون جامعه مدرسین حوزه علمیه قم یا جبهه پایداری بیش از آنکه رنگ و بوی اقتصادی داشته باشد، عمدتاً فرهنگی است. این سخن آیتالله مصباح یزدی لیدر معنوی جبهه پایداری مؤید این ادعاست: «در کشورهای غربی به فرهنگ اهمیت داده میشود اما این امر را در کنار اقتصاد به عنوان یکی از ارکان مهم جامعه در نظر میگیرند. این در حالی است که در جمهوری اسلامی فرهنگ بویژه فرهنگ دینی و اسلامی در اولویت قرار دارد زیرا مردم ما برای اقتصاد و مادیات انقلاب نکردند.»
طرح شعارها و برنامههای اقتصادی با هدف جلب نظر طبقات یا دهکهای پایینتر جامعه و تأکید بر آنکه تنها اولویت کشور اقتصاد است، آدرس انحرافی یا سرپوشی است روی دغدغههای اصلی آنها که نه در حوزه اقتصاد بلکه در حوزه فرهنگ و امنیت داخلی نمود بیشتری دارد. بی سبب نیست که در رئوس شعارهای آنها جایی برای مطالبات طبقه متوسط مثل حقوق شهروندی، حریم خصوصی، آزادیهای مدنی، فعالیتهای دانشجویی و... دیده نمیشود.
ارسال نظر