اصلاح طلبان با این لیست شورا، زمین می خورند

نسرین وزیری در خبرآنلاین نوشت: از شب گذشته تا کنون که لیست شورای عالی اصلاح طلبان برای انتخابات شورای شهر پنجم منتشر شده، از هر گوشه‎ای نقدی بلند شده.

نقدهایی از این جنس که چرا برخی اسامی ناشناسند، اصلا رزومه‎شان باید منتشر شود تا لیاقتشان اثبات شود؛ امتیاز بندی‎ها شفاف نبوده و گویی روابط بر ضوابط چربیده، باز عده‎ای با رانت وارد لیست شده‎اند، لیست شورای عالی که وحی منزل نیست که لزوما لازم الاجرا باشد و ....انتقادها تا جایی پیش رفته که برخی مرجعیت شورای عالی را هم زیر سوال بردند.

در اینکه شورای عالی اصلاح طلبان، یک نهاد معصوم نیست و در تصمیماتش ممکن است دچار خطا شود که شکی نیست. در اینکه احتمالا کسانی بهتر و خوش سابقه‎تر هم می‎شد جایگزین برخی از چهره‎های مورد حمایت در این فهرست شوند هم همینطور. اما سوال اینجاست که اگر تمام هر ۲۱ نفر معرفی شده در این لیست تغییر کنند، تضمینی وجود دارد که دیگر اعتراضی نباشد؟ اگر برخی از همین معترضین یا نزدیکانشان در لیست بودند، باز هم اینگونه با سوز و گداز اعتراض می‎کردند؟

نیک می‎دانم که عمده این اعتراضات سهم خواهانه نیست و اتفاقا از سر دلسوزی است تا شایستگان وارد شورای پنجم شوند. اما تضمینی هم وجود ندارد که رقیب، همین مجادلات را سهم خواهانه نبیند. نه تنها رقیب که حتی هم گروه‎هایی که دلخوریشان را فروخورده‌اند هم با مشاهده کوچکترین نقد بزرگان معترض، صدایشان بلند می‎شود. تصور کنید هر کس از گوشه‎ای هیزمی به این آتش اختلاف بریزد، پایانش چیست؟ دودش به چشم چه کسی می‎رود؟

مگر همین آتش دامن گیر اصولگرایان نشد؟ مگر آنان با کسب کرسی‌های شورای دوم و مجلس هفتم به خود غره نشدند و عطای وحدت را به لقایش نبخشیدند و میثاق‎نامه‎های جمعی را لب طاقچه نگذاشتند تا خاک بخورد؟ نتیجه‎اش چه شد؟ از انتخابات ریاست جمهوری ۸۴ تا کنون دیگر نتوانستند بر نامزدی چهره‎ای واحد اجماع کنند. به محض جان گرفتن دوباره جریان اصلاح طلبی، کرسی‎هایشان در مجلس دهم و شورای شهر چهارم هم کم شد. اصلا چرا راه دور برویم. همین اصلاح طلبان چه شد که شورای شهر دوم را به اصولگرایان واگذار کردند؟ علتش همین اعتراضات به مشی وحدت طلبانه و انشقاق نبود؟

چرا وقتی از مردم انتظار دارید که ۴ سال گذشته و دولت ۸ ساله احمدی‎نژاد با شیب صعودی تورمش را به یاد داشته باشند، خودتان این سوابق را فراموش می‎کنید که اختلاف چه به روزتان آورد؟ از مردم می‎خواهید در خانه نمانند و رای دهند اما یادتان رفته که ایامی با همین تصمیمات غلط از تحریم انتخابات گرفته تا وحدت شکنی، ناگزیر به خانه نشینی شدید؟

حال که مرجعیت شورای عالی اصلاح طلبان از ماه‎ها پیش پذیرفته شده و جملگی با طیب خاطر رزومه‎هایتان را برایشان ارسال کردید؛ به ساده‎ترین اصول کار تشکیلاتی پایبند بوده و از انشقاق بپرهیزید تا افکار عمومی صداقت شما در دغدغه مندی برای آنان را باور کند و نپندارد که شما هم شیفتگان قدرت بودید نه تشنگان خدمت! فراموش نکنید که بزرگترین سرمایه هر جناح سیاسی همین اعتماد عمومی است که اگر خدشه دار شود، حفظ دوباره آن کار ساده‎ای نیست. چه آنکه از انتخابات شورای شهر دوم تا انتخابات مجلس دهم راه درازی طی شد تا دوباره سبد رای اصلاح طلبان پرتر و سنگین تر از سبد رقیب شود.

امیدوارم که تجلیل از دکتر عارف به جهت از خودگذشتگی‎اش در انتخابات ۹۲ از متن سخنرانی اصلاح طلبان به مشی عملی آنان منتقل شود و آنچه او برای بقای این جریان کرد را سرلوحه کار خویش قرار داده و سرمشق کنند.