شیرزاد: برای قالیباف، هدف وسیله را توجیه می‌کند

احمد شیرزاد در روزنامه آرمان نوشت: سومین و آخرین مناظره نامزدهای ریاست‌جمهوری درحالی به اتمام رسید که شخص آقای محمدباقر قالیباف برای پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری و جذب رأی مردم دست به هر اقدام غیراخلاقی و خیالی که می‌توانست نسبت به حسن روحانی و اسحاق جهانگیری بزند، زد.

اتهاماتی که وی به مسئولان با سابقه ایران در این مناظره نسبت داد، کم نظیر بود. مسائلی که در مناظره روزگذشته اعلام شد بسیار تلخ بود، هر چند این امکان وجود دارد که این مطالب هیجان انتخابات را بالا ببرد اما اقدامات آقای قالیباف به هیچ‌وجه اخلاقی نبود. ایدئولوژی آقای قالیباف در این انتخابات پیروزی به هر قیمتی است. او با اتکا به این ایدئولوژی از تمام مرزهای اخلاقی عبورکرد. اقدامات آقای قالیباف نویسنده این قلم را به یاد مارکسیست‌های اوایل انقلاب می‌اندازد. از نظر آنها دست زدن به هر اقدامی برای رسیدن به هدف مجاز بود. جای تعجب از اقدامات آقای رئیسی است که چرا آن‌قدر اصرار دارند برای رسیدن به قدرت چشم بر روی واقعیت‌ها ببندند.

تعجب آنجاست که چرا از این ادبیات در مورد آقای روحانی که تا همین چند سال پیش جزو اصولگرایان بود، استفاده می‌کند؟ کاندیداهای اصولگرا اگر تمایل دارند در مورد روحانی اصولگرا تا این حد دست به بی‌اخلاقی بزنند و بر اساس مدارک خیالی اعلام ‌کنند روحانی مشکل اقتصادی و ملی دارد آیا قصد دارند در آینده هم علیه سایر اصولگرایان دست به افشاگری بزنند؟ احتمالا تا چندی دیگر اصولگرایان با این ادبیات علیه محمدرضا باهنر و علی لاریجانی نیز دست به افشاگری خواهند زد. همان‌طور که علیه آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی افشاگری کردند درحالی که او نیز عضو جامعه روحانیت و اصولگرا بود.

همان طور که آنها روزگاری ناطق نوری اصولگرا را هم تخریب‌ کردند. ویژگی جناح تندروی اصولگرایان این است که به کسی رحم نمی‌کند. اصولگرایان تندرو به منظور قبضه کردن قدرت تمام این نسبت‌ها و تهمت‌ها را به همنوعان خود می‌زنند. در نتیجه باید برای ارزش‌هایی که رئیسی و قالیباف مدعی آن هستند افسوس خورد. اگر نمایندگان اصولگرا با توسل به این موارد به قدرت برسند باید مجددا شاهد یک دولت اخلاق‌گریز همچون دولت قبل باشیم. اینکه افراد با هوچی‌گری و هیاهو بخواهند به قدرت برسند، کاملا غیرمطلوب و غیراخلاقی است و باید برای اداره کشور نگران بود. این امید وجود دارد که جامعه به هوچی‌گری به اسم افشاگری پاسخ دهد چنین جامعه‌ای رنگ سعادت را خواهد دید. خوشبختانه آقای روحانی به خوبی تهمت‌های آقای قالیباف را پاسخ دادند. واقعا پاسخ دادن به تهمت‌های شخصی مانند قالیباف آن هم در مناظره‌ای که تعداد زیادی بیننده داشت، کار سختی بود. چطور باید سند آورد که قالیباف دروغ می‌گوید. آقای روحانی به راحتی می‌توانستند همانند قالیباف به شهردار تهران تهمت مالی بزند اما اخلاق را رعایت کرد.

نباید هرگز قالیباف را بخشید، به نظر نویسنده قالیباف دراین مناظره دست به اقدامی زد که حتی از احمدی‌نژاد هم بعید بود. احمدی‌نژاد حداکثر می‌گفت «بگم، بگم» اما قالیباف به صراحت رقیب خود را متهم به سکونت در ملک غصبی کرد. به فرض که تهمت‌های قالیباف درست باشد، چرا قالیباف در لحظات آخر این موضوع را مطرح کرد تا به روحانی ضربه تبلیغاتی بزند. اگر او ذره‌ای خوی رزمندگی و آزادگی در خود داشت وظیفه داشت در چهار سال گذشته به هر شکل با کسی که خلاف قانون عمل کرده برخورد کند. احمدی‌نژاد همواره مدعی بود که پرونده‌هایی علیه دیگران دارد و اصلاح‌طلبان مدام می‌گفتند اگر پرونده‌ای هست باید این پرونده از طریق دستگاه قضائی رسیدگی شود. اگر پرونده‌ای نیست پس ادعای وی دروغ است. در نتیجه اقدامات قالیباف در لحظات آخر چیزی بیشتر از هوچی‌گری نبود.