چهار سال اول و آخر این قرن

محمد فاضلی در خبرآنلاین نوشت: امروز صبح رأی‌گیری برای تعیین مسیری که در چهار سال آخر این قرن شمسی (۱۳۰۰-۱۴۰۰) طی خواهیم کرد آغاز می‌شود.

این قرن را در سال ۱۳۰۰ وقتی آغاز کردیم که آرزوهای ما ایرانیان برای آزادی، حاکمیت قانون و عدالت در طوفان به‌هم‌ریختگی اجتماعی و سیاسی، جوان‌مرگ شد و سر از اقتدارگرایی رضاخانی درآورد. رضاخان میرپنج در سال ۱۳۰۴ به پادشاهی رسید و رضاشاه شد.

ما که در انقلاب مشروطه از آرمان آزادی شروع کرده بودیم، چهار سال ابتدایی این قرن را به سوی نفی آزادی حرکت کردیم. رضاشاه اگرچه دست به کار مدرن‌سازی ایران شد و یک قرن درباره میراث او مناقشه در میان بوده، اما هیچ مورخ و تحلیل‌گر متخصص و منصفی، سهمی برای رضاخان در توسعه آزادی در ایران قائل نشده است. برخی رضاخان را برای ایجاد راه‌آهن یا نهادهای مدرن مثل دانشگاه، دستگاه اداری یا ایجاد ارتش ستوده‌اند، اما کسی او را برای توسعه آزادی، عدالت و هموارسازی راه دموکراسی و قانون‌مداری در ایران ستایش نکرده است.

ما اکنون در چهار سال پایانی این قرن شمسی (۱۳۹۶-۱۴۰۰) قرار داریم و فردا درباره تشکیل دولتی تصمیم می‌گیریم که ایران را در این چهار سال هدایت خواهد کرد و انتخابات بعدی در بهار ۱۴۰۰ - آغاز قرن جدید شمسی - برگزار خواهد شد.

ما ۹۶ سال از این قرن را بدون پیشرفت کافی در توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همه‌جانبه و حاکمیت قانون‌ به سر بردیم و در چهار سال آینده نیز معجزه‌ای نخواهد شد که همه عقب‌افتادگی این ۹۶ سال را جبران کند؛ اما فردا تصمیم می‌گیریم که دولت دوازدهم دولتی باشد که با تنش‌زدایی بین‌المللی، زمینه‌سازی برای توسعه اقتصادی، احترام به آزادی و امنیت همه‌جانبه و ارج نهادن به حاکمیت قانون میان این «قرن از دست رفته» و «قرن آینده» پل می‌زند؛ یا دولتی تشکیل خواهد شد که میان ما و توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همه‌جانبه و حاکمیت قانون در قرن آینده دیوار خواهد ساخت.

انتخاب با شماست، و آن‌هایی که شما متقاعدشان می‌کنید پای صندوق رأی حاضر شوند. ما برای سرنوشت قرن بعدی تصمیم می‌گیریم. اگر به این مهم باور دارید، دیگران را در انتخاب صحیح با خود همراه کنید.