تحریمی ها از چه می ترسیدند که رای دادند؟

عبدالله ناصری در ایران نوشت: یکی از مهم‌ترین دستاوردهای انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم شکست بیشتر جو انفعال عمومی در قبال تعیین سرنوشت از طریق صندوق رأی بود. انباشت تجارب جامعه ایران طی دهه‌های گذشته نشان داد که بی‌توجهی به صندوق رأی و چشم بستن بر تأثیرات فرآیند انتخابات گاه می‌تواند نتایج بسیار مهلکی در پی داشته باشد.

این شاید مهم‌ترین دستاورد انتخابات اخیر بود که باید آن را ارج نهاد. این دستاورد نشان می‌دهد که برخلاف برخی قول‌ها مبنی بر ضعف حافظه تاریخی ایرانیان، ما مردمی داریم که می‌توانند در مقاطع مهم با نگاه به گذشته و استفاده از درس‌ها و عبرت‌های آن، مسیری رو به آینده را ترسیم کنند. جو عمومی انتخابات تاکنون نشان از آن دارد که گفتمان تحریم صندوق رأی، چه از طریق گروه‌های سیاسی و چه بواسطه فعالیت حلقه‌های اجتماعی کارآیی و مقبولیت خود را بیش از قبل از دست داده و عقلانیت عمومی جامعه ایران به سمت مشارکت جمعی برای تعیین سرنوشت خود هدایت شده است.

این برای کشوری که خواهان رسیدن به مرزهای توسعه همه جانبه در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است می‌تواند رخدادی میمون و مبارک باشد، به شرط آنکه سیاستگذاران و تصمیم‌گیران حاکم هم بر امتیازات این وضعیت به صورت کلی اشراف داشته و از چنین موقعیتی سود حداکثری را ببرند.

ما اکنون در منطقه­ ای که نزاع‌ها و جنگ‌های داخلی به‌عنوان راه حل عبور از اختلافات ملی جایگزین سیاست‌ورزی فعال و دیپلماسی عمومی شده‌اند، هنوز برای گذر از اختلافات خود بر مردمسالاری و حق رأی تکیه کرده‌ایم. این موقعیتی نیست که بتوان آن را ساده انگاشت. فارغ از وضعیت کشورهایی نظیر افغانستان، پاکستان، عراق، سوریه و کشورهای شمال آفریقا که اصولاً دارای مردمسالاری قوام یافته­ ای نبودند، شاهد هستیم کشوری مانند ترکیه که در منطقه به دموکراسی خود افتخار می‌کرد و حتی ادعای همپایی نظام‌های سیاسی قدرتمند اروپا را داشت امروز وارد چه وضعیتی شده است و با چه عقبگردی روبه رو می‌باشد. این هشیاری ملت ایران است که در دل این آشوب، نه تنها اجازه نمی‌دهند تنش‌های مشابه وارد حوزه کشور شود بلکه با درس گرفتن از همین وضعیت روشی دیگر را برمی‌گزینند.

بی‌شک ملت ایران در فرآیند برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سهم خود را برای ایجاد آرامش و امنیت و رسیدن به درگاه‌های متعالی توسعه همه جانبه پرداخت کرده‌اند. حضور این مردم پای صندوق‌ها باید در پیوند مستقیم با سیاست‌های بعدی دولت و مجموعه حاکمیت قرار بگیرد تا اثر خود را در عمل نشان دهد.

ملت ما همان‌طور که باز هم نشان دادند که توانایی درس گرفتن از تجارب خود و دیگر ملل را برای پیشرفت بهتر دارند اما نباید برای این همکاری سازنده نسبت به تأثیر خویش مأیوس شوند. یأس عمومی از مشارکت اجتماعی نمی ­تواند متضمن تقویت قدرت ملی ما باشد. کوتاه سخن آنکه انتخابات اخیر مانند هر انتخابات و حضور دیگری تکلیف حاکمیت و دولت را برای اداره کشور سنگین‌تر کرده است.