این «اردیبهشت» چقدر شبیه آن «خرداد» بود

اعتماد نوشت: دوازدهمين دوره انتخابات رياست‌جمهوري با همه حرف و حديث‌هايش به پايان رسيد. جداي از پيروزي هر يك از كانديداهاي اين دوره انتخابات، فصلي جديد در تاريخ سياسي ايران باز شد. فصلي كه سرآغازش را بايد بيست و نهم ارديبهشت ٩٦ دانست. روزي كه چپ و راست، اصلاح‌طلب و اصولگرا و تندرو و اعتدالي تن به قاعده بازي كلاسيك سياسي دادند و سعي كردند تا پاي ماشين دموكراسي از توده‌هاي اجتماعي راي بگيرند.

تن دادن همه جريان‌هاي سياسي كشور به استانداردهاي انتخابات حكايت از آن دارد كه با وجود همه دلخوري‌هاي سابق، مردم رويكردي مثبت به صندوق راي دارند. چه آنكه جداي از توده‌هاي اجتماعي اعتدالگرا- اصلاح‌طلب كه همواره صندوق راي را تنها محل مشروع انتقال قدرت و اختيار خود به حاكميت و دولت مي‌دانند كاري كرد تا اكثريت هاديان و آمران اصولگرا هم براي به محاق نرفتن، همه نيروي انساني و لجستيك سياسي خود را بسيج كنند تا پاي صندوق راي بيايند.

تن دادن اصولگرايان به انتخابات يك پيروزي براي دموكراسي ايراني خواهد بود. ايرانيان از طرفداران روحاني تا حاميان رييسي ديروز پاي صندوق‌هاي راي رفتند تا يك بار ديگر بلوغ سياسي خود را به نمايش بگذارند. رايي كه ديروز به صندوق ريخته شد و رايي كه خوانده مي‌شود را بايد مدرن‌ترين، مدني‌ترين و تاريخي‌ترين راي و رفتار سياسي شهروندان ايران دانست.

از سوي ديگر اما آنچه چشم‌نوازي مي‌كرد تكرار دوباره دوم خرداد بود؛ يك بازي برد- برد بود. بازي‌اي كه هم شهروندان در آن پيروز شدند و هم نظام سياسي. هم «حماسه» محقق شد و هم «خواست ملي» به صندوق راي ريخته شد. حالا هم اكثريت مردم خوشحال‌اند و هم حاكميت كه مشاركت حداكثري را نمي‌تواند جز آري دوباره مردم در رفراندوم به نظام سياسي ايران تعبير نكند. ديروز، روزي بود كه تاثيرش تمام محاسبات دشمنان ايران را بر هم خواهد زد. اين روز همچون دوم خرداد ٧٦ باعث خواهد شد تا زياده‌خواهان بين‌المللي كه براي فتنه‌گري شان منتظر تغيير دست‌فرمان مديريت اجرايي كشور بودند دوباره روي تحليل‌هاي‌شان خط قرمز بكشند و عقب‌نشيني كنند.

بي‌ترديد تحليلگران جهاني به اين ادراك مي‌رسند كه جنس تعقل و سياست‌ورزي مدرني كه شهروندان ايراني از خود به نمايش گذاشتند به اين راحتي‌ها از وجود آنان زدوده نخواهد شد. «بيست و نهم ارديبهشت» يقينا همچون ٢خرداد٧٦ هرگز فراموش نخواهد شد، چرا كه بلوغ سياسي ايرانيان در معرض ديد همه قرار گرفت. حتي كساني كه به نماد اعتدال‌گرايي در اين انتخابات راي نداده‌اند ديگر مي‌دانند كه ميانه‌روي، اعتدالگرايي و دوري از افراطي‌گري مطالبه اكثريت ايرانيان است. «بيست و نهم ارديبهشت» روز پيوند سياست‌ورزي حرفه‌اي و روشنفكري واقع‌گرايانه بود؛ روزي كه جنبش‌هاي اجتماعي با بازي‌هاي سياسي و خرد جمعي، سر گمشده خود را يافت تا هركسي ديگر نتواند نقش اين سر گمشده را بازي كند.

«بيست و نهم ارديبهشت» روز جبران كاستي‌هاي «دوم خرداد» بود، روزي كه فقر سياست‌ورزان و فقر سياست‌ورزي دوم خرداد ٧٦ با عقد برادري بزرگان و رهبران اعتدال‌گرايي و اصلاح‌طلبي برطرف شد تا رضايت در موج موج چهره‌هاي ايرانيان چشم‌نوازي كند. «بيست و نهم ارديبهشت» يك روز معمولي نبود. روزي است كه فهم و ادراك و موقعيت سنجي اكثريت ايرانيان را به نمايش گذاشت. روزي است كه بلندگوي تحريم انتخابات شكسته شد و مهر تاييدي كوبيد پاي سجلد نظام سياسي ايران. «بيست و نهم ارديبهشت» فراموش نخواهد شد چرا كه روز آشتي ملي و پايان قصه‌ها و غصه‌هاي بي‌اعتمادي است. سلام بر بيست و نهم ارديبهشت٩٦؛ فرزند خلف دوم خرداد٧٦.