گزارشی از هفتمین روز «کن ۲۰۱۷»

هفتمین روز از هفتادمین دوره جشنواره فیلم کن فرانسه بیش از هر چیزی از کار تماشایی و احساس برانگیز جدید تادهینز امریکایی که در قسمت مسابقه شرکت داده شده، تأثیر پذیرفت.

روزنامه ایران - وصال روحانی : هفتمین روز از هفتادمین دوره جشنواره فیلم کن فرانسه بیش از هر چیزی از کار تماشایی و احساس برانگیز جدید تادهینز امریکایی که در قسمت مسابقه شرکت داده شده، تأثیر پذیرفت و این فیلم با وجوه انسانی «شگفت زده» نام دارد که هر چند یک بار دیگر جولیان مور هنرپیشه محبوب ومورد وثوق هینز در آن یکی از نقش‌های اصلی را ایفا می‌کند اما ستارگان نمایش تازه هینز خردسالان و نوجوانانی هستند که در قالب بچه‌هایی لال و محتاج کمک در فیلم وی ظهور می‌کنند و به موازات عنوان فیلم ناظران را به حیرت وا می‌دارند.

کارنامه تادهینز در ۲۰ سال اخیر سرشار از فیلم‌هایی است که از نامرادی‌های زندگی بزرگسالان و رنج‌های زمانه حکایت می‌کنند ولی این بار او تغییر رویه داده و برای به تصویر کشیدن رمان چشمگیر سال ۲۰۱۱ برایان سلزنیک به دنیای کودکان ورود می‌کند و فیلمی را ارائه می‌دهد که از دیروز (سه‌شنبه) به جمع مدعیان جدی نخل طلای کن پیوست و این جایزه‌ای است که یکشنبه شب هفته آینده در پایان جدیدترین دوره معتبرترین جشنواره فیلم دنیا به بهترین فیلم بخش مسابقه تعلق می‌گیرد. بخشی که از ۱۹ فیلم حاضر در آن تا این لحظه ۱۲ فیلم آن پخش شده و در ۴ روز پیش‌رو سایر این‌کارها نیز به معرفی قضاوت هیأت ژوری‌ای قرار خواهد گرفت که سرکردگی آن با پدرو المودووار اسپانیایی است.

درغنای شیوه‌های بصری کار هینز و معنا‌رسانی او از طریق یکی دو نگاه و مکث چشم‌ها روی تصاویر و چهره‌های سایرین تردیدی وجود ندارد اما «شگفت‌زده» در عین حفظ این سلاح‌های رنگین، از اسلحه بی‌صدایی نیز استفاده می‌کند زیرا پیرامون دو نوجوان لال و فاقد قوه گویش است که هرچند به فاصله زمانی 50 سال با یکدیگر زیست کرده‌اند اما در جاهایی خاص گستره زندگی‌شان با یکدیگر پیوند می‌خورد و کارهایشان یکی می‌شود.

از این طریق است که ایفاگران نقش‌های این بچه‌ها در سطحی بالاتر و موفق‌تر از جولی‌ین مور ظاهر می‌شوند و فیلمبرداری تحسین برانگیز او لاچن سبب شده حتی در نورپردازی‌های کدر او نیز احساسات پاک این بچه‌های خاموش تجلی بیشتری بیابد. یکی از بازیگران نوجوان فیلم اوکز فجلی است که پیشتر او را در فیلم «اژدهای پست» هم دیده‌ایم و دیگری میلیسنت سیموندز که در این فیلم 117 دقیقه‌ای ثابت می‌کند بسیار بالاتر از سنش مفاهیم اجتماعی را درک می‌کند.

سایر فیلم‌های ویژه

دیروز فیلم‌های دیگری نیز در هفتادمین دوره کن به نمایش درآمد و یکی از آنها کاری بود به نام «هوای عجیب» که ساخته کاترین دیکمان کارگردان امریکایی است و به گونه‌ای «تلما و لوییز» فیلم کلاسیک شده سال 1991 ریدلی اسکات را به یاد می‌آورد. زیرا همانند آن فیلم بر دو زن میانسال متمرکز است که سوار بر اتومبیل از ایالات جنوبی امریکا و از زندگی نا امید‌کننده‌ای که در آنجا داشته‌اند، می‌گریزند تا آینده بهتری را برای خود خلق کنند.

دیگر فیلم خبرساز روز سه‌شنبه جشنواره رودخانه بادی بود که آن را تیلور شریدان ساخته است که سال پیش با عرضه فیلم «اگر از آسمان سنگ هم ببارد» یکی از ۲۰ فیلم برتر سال را رو کرد و این بار نیز با موضوعی پلیسی- جنایی و با استفاده از بازیگرانی چون جره می ‌رفر و الیزابت اولسن یک ماجرای پلیسی- جنایی تازه را رو کرده است. از کن امسال اتفاقات متعدد دیگری هم در ۴ روز پیش رو باقی مانده است.

آخرین اثر کیارستمی روی پرده «کن»

«۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی دیروز با حضور فرزندش احمد در سالن اصلی جشنواره کن (لومیر) روی پرده رفت.

بهمن فرمان آرا از میهمانان ویژه‌ این نمایش بود که صندلی ویژه‌ای برایش در نظر گرفته‌ شده بود.

پیش از نمایش دبیر جشنواره کن روی سن حاضر شد و با یاد عباس کیارستمی از حاضران خواست، احمد کیارستمی را که در سالن حاضر بود تشویق کنند. «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی امروز (سه‌شنبه ۲خرداد ماه) در جشنواره فیلم کن رونمایی شد. این فیلم ۲ ساعته در نمایش دیگری ساعت ۱۴:۳۰ امروز چهارشنبه، در سالن ۶۰ سالگی روی پرده می‌رود. فیلم تجربی «۲۴ فریم» مجموعه‌ای از فیلم‌های کوتاه چهار و نیم دقیقه‌ای با الهام از تصاویر ثابت شامل نقاشی و عکس‌های گرفته شده توسط خود کیارستمی است.

کیارستمی پیش از این درباره فیلم «24 فریم» گفته بود: «نقاشان تنها یک فریم از واقعیت را ثبت می‌کنند و نه هیچ چیز پیش و پس آن. در فیلم «24 فریم» تصمیم گرفتم از عکس‌هایی که در طول این سال‌ها گرفتم، استفاده کنم و چهار و نیم دقیقه را از آنچه تصور می‌کردم پیش و پس از هر عکس رخ‌ داده را نیز در آن قرار داده‌ام. نخستین بار هنگامی که مشغول فکر درباره آثار نقاشان بزرگ پیش از اختراع سینما بودم ایده فیلم «24 فریم» شکل گرفت.»

درباره شوق نقاشان آن دوره برای ثبت واقعیت با تمام دقت فکر کردم که این سطح از دقت، در آثار نقاشانی چون «شکرچیان در برف» از «پیتر بروگل» و «خوشه‌چین‌ها» اثر «ژان‌فرانسوا میله» مشهود است. احمد کیارستمی که در پنج ماه گذشته در مراحل پس از تولید «۲۴ فریم» همکاری داشته در مورد این فیلم گفت: «پدرم همواره می‌گفت عکاسی را بیشتر دوست دارد، چرا که نیازی به داستان گفتن ندارد. این فیلم در واقع نقطه تلاقی عکس‌ها، فیلم‌ها و اشعار پدرم است و من آن را شبیه کتاب شعری می‌بینم که هر وقت بخواهم می‌توانم آن را باز کنم، به هر صفحه‌ای که می‌خواهم بروم و تنها یک یا دو صفحه را بخوانم.»

کیارستمی تنها فیلمساز ایرانی است که یک بار با فیلم «طعم گیلاس» موفق به دریافت نخل طلا از این جشنواره شده است.