اجماع ملی از رهبر معظم انقلاب تا روحانی و مردم

حسام‌الدین واعظ‌زاده در خبرآنلاین نوشت: ما نباید اجازه دهیم این اجماع ملی در سیاست خارجی از دست برود و این موهبت ملی با إعمال شعارهای احساسی و بازگشت به تندروی مسیر پیشرفت و اعتلای کشور را متوقف و معطل کند. حامیان کاندیداهای دیگر باید توسط خود کاندیداها دعوت به آرامش و وحدت شوند، اولین گام تمرین دموکراسی، تبریک به کاندیدای پیروز است.

سیاست خارجی یکی از امور حساس تصمیم گیری برای هر کشوری است. روحانی اولین رییس جمهوری بود که با تشکیل دولت ائتلافی توانست با بهره برداری مفید از توان تخصصی و تجربی تقریبا همه جریان های مختلف سیاسی در راستای تحقق اجماع ملی در سیاست خارجی به دستاوردهای بزرگی برای منافع ملی ایران نائل شود

در واقع، رابطه نزدیک و آشنایی دیرینه آقای روحانی با مقام رهبری از اوایل روزهای انقلاب و تصدی مسئولیت های مهم و کلیدی، از او رییس جمهوری آگاه، دغدغه مند و مسلط بر سیاست داخلی و خارجی ساخته است که هیچیک ازکاندیدای ریاست جمهوری در قیاس و اندازه او نبودند. بدون شک، بخشی از موفقیت روحانی در ایجاد عقلانیت و اجماع ملی و دستیابی به برجام، مرهون وزیرخارجه متخصص و مجربش، محمد جواد ظریف بوده است.

در سیاست خارجی بدون اجماع ملی و همبستگی میان بخش های مختلف حاکمیت و دولت هیچ کشوری نمی تواند موفقیت های دراز مدت و افتخارآمیزی بدست آورد. البته تمرین دموکراسی به معنای شنیدن صدای مخالف در دولت آقای روحانی، در مقایسه با دولتهای دیگر به مرحله عالی و در برخی موارد از مرز تخریب هم گذشت. در دولت آقای احمدی نژاد، انتقاد از هر وجهی از وجوه دولت او به منزله ضدیت با نظام و رهبری تلقی می شد و به همین دلیل فضای گفتمان ملی در دوره وی بسیار تنگ و تار بود. سرنوشت چنین دولتی برای همگان معلوم و مشخص شد افرادی که حامی دو آتشه وی بودند گام به گام به مخالفین دوآتشه وی تبدیل شدند. کسانی که از روی ترس و یا رودربایسی آشکارا از وی حمایت می کردند در دل، سیاست های خلق الساعه و رفتار ضد منافع منافع ملی وی را تقبیح می نمودند، تا آنجا که با لاخره شورای نگهبان نیز بدرستی صلاحیت وی را برای کاندیاتوری در انتخابات تایید نکرد

اجماع ملی و بلوغ سیاسی در سیاست خارجی، یعنی از صدر مسئولین تا جریان های سیاسی و فرهیختگان حوزه و دانشگاه و اکثریت مردم عادی بر اصول اساسی و میثاق سیاست خارجی اتفاق نظر داشته باشند. برای درک بلوغ سیاسی هر انقلابی باید به فرازهای سرنوشت ساز آن انقلاب توجه کرد. ما امروز با پرداخت هزینه های سنگین، و با انتخاب حرکت در مسیر اعتدال و عقلانیت در دولت یازدهم و اینک در دولت دوازدهم، بیش از هر زمانی به بلوغ سیاسی انقلاب خود رسیده ایم. رفتار هوشمندانه و متمدنانه ملت ایران در این انتخابات همراه با عزت و افتخار ملی پیام روشن بلوغ سیاسی خود را به ملت ها و دولت های منطقه ارسال کرده است.

ما نباید اجازه دهیم این اجماع ملی در سیاست خارجی از دست برود و این موهبت ملی با إعمال شعارهای احساسی و بازگشت به تندروی مسیر پیشرفت و اعتلای کشور را متوقف و معطل کند. حامیان کاندیداهای دیگر باید توسط خود کاندیداها دعوت به آرامش و وحدت شوند، اولین گام تمرین دموکراسی، تبریک به کاندیدای پیروز است. لذا هر چه مشارکت سیاسی آحاد مردم در روند تصمیم گیری امور کشور گسترده تر باشد، مسئولیت حکومت و دولت در برابر تبلور خواست مردم و حسابرسی ملت بیشتر می شود. بدون شک، بار مسئولیت دولت آقای روحانی در دوره دوم، بسیار سنگین تر از گذشته است و بایستی از توان نیروهای تازه نفس بطور مفید بهره گیرد.

باید این واقعیت را بپذیریم که برجام برخاسته از اجماع ملی در سیاست خارجی و حمایت گسترده مردم بود، انتخاب رییس جمهور منتخب، بار دیگر مهر تاییدی است بر آن اجماع ملی و ادامه راه سیاست خارجی دولت یازدهم. مشارکت گسترده مردم در دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری در آستانه چهل سالگی نظام جمهوری اسلامی ایران و قرن جدید، همان بلوغ سیاسی انقلاب و قدرت نرم ایران است که می تواند عامل مهمی برای بازدارندگی در برابر هر گونه جنگ و تعرض به مرزهای میهنمان باشد. بیاییم، همه این دستاوردها ی پر ارزش را که در سایه اجماع رهبری، روحانی و مردم ایجاد شد را ادامه دهیم و آن را پاس بداریم.