آتش‌ به‌ اختیار؛ حافظ‌‌ ارزش‌ هاست؟

مجید ابهری در خبرآنلاین نوشت: در میدان جنگ، وقتی خطوط فرماندهی ضعیف یا قطع می‌شوند و یا فرماندهان درگیری‌های مختلفی دارند «آتش‌به‌اختیار» اعلام می‌گردد.

یعنی فرماندهان سطوح پایین بر اساس تشخیص و تجربه خود جنگ را ادامه می‌دهند. این استاد دانشگاه با تأکید بر لزوم امر به معروف و نهی از منکر می‌افزاید: وقتی امر به معروف ونهی ازمنکر به عنوان اصلی‌ترین اهرم‌های پیشگیری در جامعه کنار گذاشته شوند، دشمن، دوست و دوست، دشمن جلوه داده شده و اهداف اصلی و مهم جای خود را به موضوعات ناچیز و خارج از چارچوب می‌دهد. در صورتی که باید در چارچوب منطق و تجربه به ادامه مبارزه همت گمارد. « آتش‌ به‌ اختیار » یعنی دوستان ناآگاه را آگاه کنیم و در تمام زمینه‌ها مثل هنر، موسیقی، ادبیات و تمامی مسائل اجتماعی و فرهنگی کشور به محافظت از آرمان‌ها و ارزش‌های انقلابی بپردازیم.

وقتی که شورای عالی فضای_مجازی ، شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزارت ارشاد و سایر مراکز فرماندهی کشور که باید برنامه‌ریزی لازم و نقش فرماندهی داشته باشند، به هر دلیلی طوری عمل ‌کنند که دشمن توانایی پیدا ‌کند بر ترفندهای خود شدت بخشد، دیگر نباید منتظر اقدام از بالا باشیم. مهم‌ترین معیار و استاندارد رهنمودها، نظریات و راهنمایی‌های ولی حی ماست که تمام نیروهای وفادار به انقلاب باید بر اساس آن‌ها به وظایف انقلابی خود عمل کنند. وقتی دشمن تا پشت در خانه ما آمده و آرامش جامعه را بر هم می‌ریزد، این وظیفه‌ای عمومی و همگانی است که برای تقویت امنیت فکری جامعه حرکت کند و اجازه ندهد سستی و بی‌خیالی موجب فرسودگی نیروهای اصیل و وفادار شود.

عده‌ای که مفهوم اصیل «آتش‌به‌اختیار» را درک نکرده و یا خود را به مسیر انحرافی سوق می‌دهند، می‌خواهند از این عبارت رفتارهای آنارشیک و خودمختار را نمایان سازند که باید برای اطلاع آن‌ها و افراد دیگر گفته شود «آتش‌به‌اختیار» هرج و مرج و حمله به خودی نیست.بلکه یکی از قانونمدار‌ترین رفتارها در جنگ سخت‌افزاری و جنگ فرهنگی است. نباید اجازه دهیم از یک اصل بی‌بدیل، خلاق و سازنده به دلخواه برداشت سوء شود.