آيا شهردار بعدي تهران، قاليباف را محبوب مي‌كند؟

قانون نوشت: انتخاب شهردار داغ‌ترين بحث اين روزهاي مديريت شهري كشور است. صندلي داغي كه طالبان بسياري دارد و نامزدهاي اين پست براي تكيه زدن بر آن با يكديگر رقابت تنگاتنگ و نفس‌گيري دارند.

مساله‌اي كه كارشناسان مديريت شهري در بحث انتخاب شهردار به آن كمتر توجه مي‌كنند؛ تاثير عملكرد شهردار منتخب بر محبوبيت، يا برعكس منفور شدن چهره شهردار پيشين است. انتخاب شهردار كلانشهرتهران، به‌عنوان پايتخت كشور، بزرگ‌ترين رخدادي است كه در حوزه مديريت شهري رخ مي‌دهد. چرا كه شهرداري تهران در دهه‌هاي اخير سكويي براي رسيدن به مسند رياست جمهوري كشور بوده است. از اين رو اعضاي شوراي شهر با مهم‌ترين چالش كاري خود در همان آغاز مواجه هستند. براي گزينش يك شهردار موفق، نخست بايد از وضعيت فعلي تهران و مشكلات آن مطلع بود.

پايتخت درحال حاضر با مشكلات بسياري مانند بدهي‌هاي چند هزار ميلياردي، پروژه‌هاي نيمه‌كاره، گران تمام شدن پروژه‌ها و از همه مهم‌تر با چالش پرداخت حقوق پرسنل خود، دست و پنجه نرم مي‌كند. به‌گفته برخي از اعضاي شوراي شهر فعلي، شهردار تهران براي پرداخت حقوق فروردين كاركنان شهرداري از بانك شهر، وام دريافت كرده است.

با نگاهي به ميزان بودجه شهرداري تهران و قدرت سياسي آن، به‌جرات مي‌توان گفت اين شهرداري با وزراتخانه‌هاي كشور برابر مي‌كند. و انتخاب مدير آن همانند وزرا بسيار حساس و نيازمند شاخص‌هاي متناسب با قدرت و نفوذ سياسي آن است. يكي از شاخص‌هاي انتخاب شهردار، آگاهي و توانمندي او از مسائل روز دنيا در بحث اقتصاد شهري است. يك شهردار توانمند بايد آگاه باشد كه چگونه مي‌تواند از بودجه و درآمد شهر در جهت توسعه زيرساخت‌هاي خدماتي و اقتصادي بهره برد. چگونه مي‌توان با ايجاد درآمد پايدار ريشه شهرفروشي و تراكم‌فروشي را خشكاند.

تهران ظرفيت‌هاي مختص به‌خود را دارد. اين ظرفيت‌ها در رشد و بالندگي شهر و ايجاد درآمدهاي پايدار و مستمر به‌جاي شهرفروشي و حراج آسمان شهر تاثيرگذار خواهد بود.

در انتخابات اخير، تمامي ۲۱ نفر عضو شوراي شهر متعلق به جناح اصلاح‌طلب كشور هستند. اين يكدست بودن اعضاي شوراي شهر مي‌تواند پاشنه آشيل شورا باشد. تجربه ثابت كرده است كه راهيابي يك جناح به شوراي شهر آفتي براي مديريت شهري بوده است. شوراي شهر يكدست مي‌تواند فسادزا باشد. و در بسياري از موارد امكان تصويب مصوبه‌هاي غيركارشناسي و مصلحتي وجود دارد. در اين‌گونه شوراها، ديگر مساله تضارب‌آرا در ميان نيست. شايد مهم‌ترين آسيب شوراهاي يكدست و پاشنه آشيل آن انتخاب شهردار است. شهرداري كه معمولا با ملاحضات خاص سياسي انتخاب مي‌شود. اما مساله اصلي در بحث انتخاب شهردار اين است كه يك شهردار مي‌تواند با عملكرد خود در محبوبيت يا منفور شدن چهره شهردار ژيشين تاثيرگذار باشد. اگر شوراي شهر دوره پنجم نتواند شهرداري قوي و از جنس مديريت شهري انتخاب كند. به‌جرات مي‌توان گفت كه اين انتخاب نادرست در كمتر از ۶ماه موجب محبوبيت محمدباقر قاليباف در تهران خواهد شد.

نكته قابل توجه اين است كه شهرداري تهران، مديري از جنس شهرداري مي‌خواهد. حتي شايد يك وزير توانمند نيز نتواند آن‌گونه كه بايد پايتخت را اداره کند.