وزیر دفاع از ارتش می‌آید؟

این وزارتخانه یک‌بار دیگر هم تغییر كرد و این‌بار مجلس‌ شورای اسلامی در ٢٨ مرداد ١٣٦٨ با ادغام این وزارتخانه با وزارت سپاه، و تشکیل «وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح» موافقت کرد.
این ادغام در راستای اصلاح ساختار تشکیلاتی نیروهای مسلح صورت گرفت. به گفته یکی از فرماندهان، زمانی که جنگ جریان داشت، سپاه نیاز به امکانات گسترده و تجهیزات جنگی و جنگ‌افزارهای مختلف داشت. از سوی دیگر بايد اعتبارات و منابع مالی نیز دریافت می‌کرد. از آنجا که تدارک نیروهای مسلح از طریق دولت صورت می‌گرفت و منابع مالی مورد نیاز نیز از طریق دولت واگذار می‌شد و از سویی، دولت هم از طریق وزارتخانه‌ها، وظایف خود را انجام می‌داد، بنابراین برای واگذاری امکانات و منابع مالی و نیز مسائل قانونی، وزارت سپاه تشکیل شد. از قدیم وزارت دفاع برای تدارک ارتش وجود داشت و اقدامات لجستیکی و پشتیبانی مربوط به ارتش را انجام می‌داد، ولی برای سپاه تکلیف مشخص نبود و به همین دلیل وزارتی به نام سپاه تأسیس شد که همان نقشی را که وزارت دفاع برای ارتش ایفا کند، همان را برای سپاه ایفا کند. پس از پایان جنگ نیاز به حذف موازی‌کاری‌ها و انسجام تشکیلاتی بود.

شهید مصطفی چمران: او که از اردیبهشت ٥٨ عضو و نماینده امام در شورای‌عالی دفاع بود، از هفتم مهر ١٣٥٨ تا شهریور ۱۳۵۹ به‌عنوان وزیر دفاع در دولت موقت نیز فعالیت داشت. او در دوره نخست مجلس شورای اسلامی نیز از سوی مردم تهران به نمایندگی انتخاب شد. چمران در دوران دفاع مقدس ستاد جنگ‌های نامنظم را بنیانگذاری کرد. او در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ در مسیر دهلاویه-سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش به شهادت رسید.

شهید موسی نامجو: او پیش از انقلاب عضو هیئت علمی دانشکده افسری بود که بعد از انقلاب به ریاست دانشکده، ارتقا یافت. نامجو پس از شهید مصطفی چمران، نماینده فرمانده کل قوا در شورای‌عالی دفاع بود و مدتی بعد در نقش وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح به خدمت پرداخت. او نیز در شهریور ١٣٦٠ در راه بازگشت از مأموریت بررسی وضعیت جبهه‌ها پس از عملیات موفق‌آمیز ثامن‌الائمه در حادثه سقوط پرواز هرکولس سی-۱۳۰ نیروی هوایی ارتش ایران به همراه شهید فکوری و تعدادی از فرماندهان نظامی دیگر به شهادت رسید.