زنی که به دلیل کوتاهی جراح در آستانه مرگ است

قصه از آن‌جا شروع می‌شود که فرزند سوم یک خانواده تصمیم می‌گیرد ١٥‌روز زودتر به دنیا بیاید. کیسه آب مادر ٣٧ساله‌اش را پاره می‌کند و متولد می‌شود. این سومین‌باری است که معصومه رحیمی مادر می‌شود. عمل سزارین در یک بیمارستان دولتی انجام می‌شود.

بیمار بیهوشی کامل می‌گیرد و برای دومین‌بار در فاصله چند روز راهی اتاق عمل می‌شود. ولی بعد از عمل هم حال بیمار چندان مساعد نیست و بعد از ریکاوری، به جای بخش، در ‌آی‌سی‌یو بستری می‌شود. پنج روز از عمل دوباره بیمار می‌گذرد. مادری که برای سومین زایمان، می‌توانست با دقت یک پزشک به آسانی سزارین و فردایش مرخص شود، دچار مشکلاتی نامتعارف می‌شود. همان پزشک باوجود اظهار درد شدید بیمار و هشدار متخصص داخلی، دستور ترخیص بیمار را صادر می‌کند. بیمار با سطح هوشیاری ٣٠مرخص می‌شود!!

کشورهایی که به این نظر رسیدند که وکیل بعد از سابقه وکالت می‌تواند قاضی خوبی باشد، نگاه و تصمیم درستی است، چون وقتی کسی سال‌ها این طرف میز بنشیند می‌تواند به خوبی آن طرف میز هم صحبت کند. اما در ایران یک چرخه معیوب و برعکس وجود دارد، یعنی قضات بعد از بازنشستگی وکیل می‌شوند. درحالی‌که وکیلی که بیست، سی‌سال وکالت کرده، قطعا خیلی بهتر می‌تواند قضاوت کند. چرا؟ چون وکلا و دعاوی را بهتر می‌شناسد. این چرخه مشکل دارد. برای همین وقتی دادگاه تخصصی درست می‌شود، باید برای بازپرس‌های‌مان هزینه و موارد خاص به آنها آموزش داده شود. ولی متاسفانه اینچنین نیست.