این کامیون، صندلی راننده ندارد!

وب سایت کلیک: اغلب کارشناسان معتقدند که صنعت باربری اولین بازار هدف جدی و عمومی وسایل خود ران خواهد بود؛ کامیونهایی بدون نیاز به حضور انسان.

وقتی جاده های خارج شهری طولانی، تکراری و دارای پیچیدگی کمی هستند چه حوزه ای بهتر از حمل و نقل و باربری های طولانی و خسته کننده برای به کارگیری جدی و حرفه ای تکنولوژی خود ران. اینجاست که استارت آپ سوئدی Einride با نمونه اولیه ای واقعی از یک کامیون خود ران بدون وجود پدال و فرمان وارد میدان می‌شود. این کامیون، پدال، فرمان، برف پاک کن و یا به عبارت بسیار بهتر، اصلا کابینی برای حضور انسان ندارد!

کامیون مذکور ۲۰ تنی ما که T-pod نام دارد و ۲۰۰ عدد از آنها تا سال ۲۰۲۰ بر روی جاده های گاتنبرگ تا هلسینگبرگ سوئد قرار خواهند گرفت، به طرز محسوسی کوتاه تر از سایر کامیونهایی است که تا به حال دیده اید؛ چراکه طول حدوداً ۷ متری آن باعث می‌شود تا در کلاس خود واقعاً مشابه یک کامیون بدون کابین به نظر برسد!


T-pod می‌‎تواند بدون دخالت انسان بر روی جاده ها به فعالیت بپردازد، اگرچه به صورت بی سیم نیز می‌‎توان به کنترل آن پرداخت. همچنین وجود پایانه های شارژ در مسیر گاتنبرگ تا هلسینگبرگ تا سال ۲۰۲۰ نیز تامین کننده انرژی مورد نیاز T-pod تمام الکتریکی برای حرکت خواهد بود.


اما در کنار این توصیفات جذاب از یک کامیون خود ران، شکی نیست که این صنعت را تهدیدی برای بازار شغلی رانندگان این حوزه بدانیم. به طور مثال در آمریکا ۴٫۴ میلیون شغل مرتبط با رانندگی وجود دارد که ۲٫۵ میلیون از آن مربوط به ماشین های سنگین است. این در حالی است که تحقیقات اخیر نشان می‌دهد صنعت کامیون های خود ران موجب کاهش ۵۰ تا ۷۰ درصدی تقاضا نسبت به رانندگان این حوزه در آمریکا و اروپا خواهد شد. این یعنی حدودا ۴٫۴ میلیون نفر از مجموع ۶٫۴ میلیون راننده حرفه ای که در این دو قاره مشغول فعالیت اند. چنین تکنولوژی ای چیست به جز ثروتمندتر کردن افراد ثروتمند و به گوشه راندن افراد عادی؟

با این حال شرکت های متعددی با قدرت و بدون روشن کردن مساله در حال تحقیق و توسعه جدی در این زمینه اند؛ از شرکت های بزرگی همچون گوگل و Uber گرفته تا مجموعه های نوپایی نظیر Einride و Embark.

گمانه زنی ها درباره فرصت های شغلی دنیای پسا-خود-رانها بسیار است و ما تنها امیدواریم که نظر مثبت اندیشان در این زمینه درست از آب در بیاید، اگرچه حقیقت موجود در این زمینه و عدم روشنگری های کافی مجموعه های نام برده شده اصلا شیرین به نظر نمی‌رسد.