حقوقدان آمریکایی: می‌گفتند به ایران نرو!

«دن کووالیک» حقوقدان آمریکایی که اخیرا برای شرکت در یک همایش به ایران سفر کرده بود، روایتی جالب از این سفر منتشر کرده است.

ایرنا: «دن کووالیک» حقوقدان آمریکایی که اخیرا برای شرکت در یک همایش به ایران سفر کرده بود، روایتی جالب از این سفر منتشر کرده است.

وی در یادداشتی که در تارنمای خبری 'هافینگتون پست' منتشر شده، می نویسد: قبل از اینکه به ایران سفر کنم، تعدادی از دوستان و اعضای خانواده از این سفر ابراز شگفتی کرده و نگران امنیت و سلامت من بودند. برخی حتی می گفتند که نباید به این کشور سفر کنم. این موضوع با توجه به احساسات ضد ایرانی و تصویری که از این کشور در رسانه ها ارائه شده، عجیب به نظر نمی رسد.

کووالیک می افزاید: در آمریکا مدام می گویند که ایران دشمن ما و بخشی از به اصطلاح محور شرارت است که باید تحریم و با آن مقابله شود و حتی حکومت آن تغییر کند. می گویند که دشمنی با ایران در نتیجه ادعای حمایت تهران از تروریسم است. این در شرایطی است که تهران خود دشمن قسم خورده القاعده و داعش است.

این حقوقدان آمریکایی ادامه می دهد: از سوی دیگر عربستان سعودی، به عنوان یک هم پیمان نزدیک آمریکا که اخیرا با آن قراردادی به ارزش 110 میلیارد دلار امضا کردیم، سالها مخفیانه و آشکارا از القاعده و داعش حمایت کرده است. به یاد داشته باشید که 15 تن از 19 هواپیماربای حادثه 11 سپتامبر سعودی بودند و ریاض به برخی از این افراد مساعدت رسانده است و شریک جرم آنها به حساب می آید.

کووالیک می افزاید: ادعای حمایت ایران از تروریسم از آنجا تعجب انگیز است که آمریکا خود از فرقه مجاهدین خلق (منافقین) حمایت می کند که با وجود عدم محبوبیت در ایران، می خواهد حکومت این کشور را ساقط کند.

این گروه از 1997 تا 2012 در فهرست گروه های تروریستی آمریکا بود و مسئولیت قتل هزاران ایرانی را از سال 1981 تاکنون بر عهده گرفته است. اکنون این گروه، محبوب چهره های سیاسی آمریکا نظیر جان بولتون، نیوت گینگریچ، جو لیبرمن، هاوارد دین و رودی جولیانی شده است.

وی در بخش دیگری از یادداشت خود می نویسد: همانطور که در خیابان های زیبای تهران و اصفهان قدم می زدم، به گرمی مورد استقبال مردم ایران قرار گرفتم و من یافتم که آنها حقیقتا مردم آمریکا را دوست دارند. در این شهرها شاهد معماری باستانی با ارزش ایرانی از جمله کلیساهای مسیحی ارمنی و کنیسه های یهودی بودم.

او در پایان می افزاید: حقیقت این است که ایران، جامعه ای است که به آرامی و در مسیر خود پیشرفت می کند. ایران رئیس جمهوری دارد که به صورت دمکراتیک انتخاب شده است، ایران مجلس قانون گذاری و یک جامعه مدنی پویا دارد که برای آزادی ها و اصلاحات بیشتر تلاش می کنند و این ایرانی ها هستند که باید برای سرنوشت و دولت خود تصمیم بگیرند.