محتشمی پور: مردم «‌اصلاحات» مي‌خواهند

روزنامه آرمان نوشت: بانوان این‌بار جدی‌تر از هر زمان دیگری برای تحقق مطالبات خود در سطوح عالی مدیریت کشور هستند و هیچ‌چیز نمی‌تواند آنها را برای عدم حضور در کابینه دوازدهم متقاعد کند. آنها عزمشان جزم است و همچنان امیدوارانه در انتظار تحقق مطالبات جامعه و حضور زنان در کابینه دوازدهم هستند.

بر این اساس، خبرها، گمانه‌زنی‌ها و تحلیل‌ها از دیدار اخیر برخی چهره‌های جریان اصلاحات با رئیس‌جمهور حکایت از این امر دارد که روحانی برنامه‌ای برای حضور زنان در کابینه دوازدهم ندارد و حتی شهیندخت مولاوردی، معاون امور زنان و خانواده رئیس‌جمهور، هم قرار نیست در دولت دوازدهم حضور داشته باشد یا در صورت حضور، در سطح وزیر خدمت نخواهد کرد.

این مساله سبب شد که کمپین‌های بسیاری در فضای مجازی برای حضور زنان و همچنین حضور مولاوردی در کابینه دوازدهم ایجاد شود و افزایش مطالبات زنان را نسبت به این مهم در پی داشته باشد. فخرالسادات محتشمی‌پور، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و کنشگر مسائل زنان با آرمان گفت‌وگو کرده است که در ادامه می‌خوانید.

وجود وزیر زن در کابینه اساسا از چه منظر مهم است و به چه علت امروز تا این اندازه برای جامعه اهمیت دارد؟

زنان در طول همه سال‌های گذشته به‌قدر کفایت تجربه کسب کرده‌اند و همواره در مراحل دشوار برای اهداف و آرمان‌های انقلاب و توسعه کشور دوشادوش مردان و در مواردی حتی پیشگام‌تر از مردان قدم برداشته و تلاش کرده‌اند. از سویی، حضور زنان در امور تصمیم‌گیری یکی از شاخص‌های توسعه کشورها به شمار می‌رود. از این منظر حضور بانوان در کابینه دارای اهمیت بوده و امروز تقاضا برای حضور زنان در کابینه افزایش یافته است.

حضور زنان در کابینه امنیت و آرامش خاطر برای جامعه زنان به وجود می‌آورد و علاوه بر آن حضور بانوان در تصمیم‌گیری‌های دولت می‌تواند موثر واقع شود. زیرا تجربه نشان داده است که بانوان در هر جایگاهی که بودند همواره موفق عمل کردند. البته مساله این نیست که زنان تنها بدین‌علت که زن هستند به عنوان وزیر انتخاب شوند، بلکه در میان بانوان، زنان موفق، باتجربه و متخصصی هستند که تجربه‌های بسیاری در مدیریت دارند، اما طی سال‌های گذشته از تجربه آنها در سطوح عالی مدیریت استفاده نشده است.

ما انتظارمان از رئیس‌جمهور این است که دولت از تجربه زنانی که در سطح معاونت وزرا فعالیت کرده‌اند، در سطوح بالاتری بهره ببرد. تجربه نشان داده که زنان در مدیریت، اهل مدارا، انعطاف، نظم و قانونمداری هستند و همواره در سطوح مختلف موفق عمل کرده‌اند، به همین دلیل همچنان امیدواریم رئیس‌جمهور به وعده خود جهت حضور زنان در دولت دوازدهم عمل کند.

تقاضا برای ابقای خانم مولاوردی، معاون امور زنان رئیس‌جمهور، افزایش یافته است، اما خبرهای گوشه‌وکنار حکایت از این دارد که رئیس‌جمهور برنامه‌ای برای حضور ایشان در دولت دوازدهم ندارد. با توجه به عملکرد خانم مولاوردی در دولت یازدهم، حضور ایشان را تا چه اندازه در کابینه آتی ضروری می‌دانید؟

گرچه عملکرد همه اعضای کابینه یازدهم جای نقد، بررسی و داوری دارد، اما عملکرد مولاوردی، معاون امور زنان و خانواده رئیس‌جمهور، با توجه به فضا، همجه‌ها و امکانات مثبت بوده است. بیش از عملکرد باید اذعان داشت که ویژگی شخصیتی ایشان بیشتر مورد توجه بوده و جامعه زنان را برای حمایت از ایشان در دولت دوازدهم ترغیب کرده است.

بنابراین گرچه خود ایشان پس از افزایش تقاضا نسبت به حضورش در کابینه گفته است که رئیس‌جمهور درباره حضورش در کابینه سخن گفته، اما امید می‌رود روحانی از حضور مولاوردی به نحو مطلوب‌تری در کابینه دوازدهم بهره ببرد.

با توجه به اینکه امروز مطالبات جهت حضور زنان در کابینه افزایش یافته است، این امکان وجود دارد که رئیس‌جمهور در کابینه دوم خود از وزیر زن استفاده کند؟

رئیس‌جمهور باید در کابینه آتی خود وزیر زن داشته باشد. ممکن بودن یا عدم امکان آن، امروز با توجه به وجود زنان باتجربه و کارآمد در کنار وعده‌هایی که آقای روحانی در انتخابات اخیر مطرح کرد و نیز تقاضای جامعه، هیچ مفهومی ندارد. درواقع حضور زنان در کابینه دوازدهم برای دولت امری قابل‌تحقق است. بانوان باتجربه‌ای حضور دارند که می‌توانند در راس برخی وزارتخانه‌ها، ازجمله آموزش‌و‌پرورش و وزارت علوم، مفید واقع شوند.

البته نباید محدودیتی برای زنان قائل شد. امروز زنان در همه امور صاحب تجربه و تخصص هستند. به‌طور کلی در هر یک از وزارتخانه‌هایی که روحانی در آنها تصمیم به تغییر دارد، زنان می‌توانند در راس آن وزارتخانه‌ها قرار بگیرند، اما گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر اینکه امکان حضور زنان در کابینه دوازدهم وجود ندارد، شده است، هرچند میان جریان اصلاحات با رئیس‌جمهور در این راستا رایزنی‌هایی به عمل آمده است و از مراجع و برخی نهادهای موثر درخواست شده که زنان توانمند را به دولت معرفی کنند.

بنابراین همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد حضور زنان در کابینه خواسته حقیقی و جدی جامعه زنان است و عدم حضور آنها در کابینه هیچ توجیهی ندارد. از سویی لزوما نباید زنان تنها مسائل زنان را حتی در سطوح عالی مدیریت دنبال کنند، بلکه وزرای زن می‌توانند مانند مردان در هر پستی قرار بگیرند و در تحقق برنامه‌های آن دستگاه و سازمان موفق شوند.

برخی علنا با حضور زنان در کابینه مخالفت می‌کنند، علت این مخالفت‌ها چیست؟

با کمال تاسف عده‌ای عدم تجربه کافی زنان در سطوح عالی مدیریت را بهانه‌ای برای عدم حضور زنان قرار داده‌اند. درواقع این بهانه‌جویی‌ها برای جریان‌هایی که به حضور و مشارکت زنان در سطوح عالی مدیریت و نهادهای تصمیم‌گیری اعتقاد ندارند امری بدیهی است، اما انتظار از دولت تدبیر و امید این است که با توجه به تقاضاها و مطالبات موجود از سوی جامعه و وعده‌های انتخاباتی اخیر آقای روحانی، از بانوان کارآمد و باتجربه در کابینه آتی بهره ببرد.

برای تحقق این مهم، ضروری است که زنان کارآمد و شایسته در کشور مورد شناسایی قرار بگیرد و این مساله به هیچ‌رو برای دولت امری پیچیده و دشوار تلقی نمی‌شود، زیرا مشاوران و اتاق فکر دولت به‌سهولت می‌توانند زنان کارآمدی که تجربه حضور در دولت‌های قبل را داشتند مورد شناسایی قرار دهند. علاوه بر آن دولت چهار سال فرصت برای شناسایی زنان باتجربه و توانا داشت، بنابراین هیچ توجیهی برای عدم حضور زنان در کابینه دوازدهم پذیرفته نیست.

امروز دولت زمان مناسبی برای پاسخ به مطالبات جامعه به‌ویژه حامیان حضور بانوان در کابینه در اختیار دارد و باید برای تحقق خواسته جامعه همه تلاش خود را به کار گیرد. زیرا عدم حضور زنان در کابینه از سوی جامعه تکدرخاطر نسبت به دولت دوازدهم در پی خواهد داشت و در نهایت فاصله ایجاد کرده و اعتماد جامعه را به رئیس‌جمهور کمرنگ می‌کند.

بسیاری از اصلاح‌طلبان به عنوان حامیان دولت، نسبت به عملکرد برخی وزرا انتقاد دارند. آیا این احتمال وجود دارد وزرایی که از آنها انتقاد شده در مجلس رای نیاورند؟

اساسا حضور همه وزرا به تصمیم رئیس‌جمهور بستگی دارد و جریان اصلاحات نمی‌خواهد مساله‌ای را به ایشان تحمیل کند. به‌طور کلی معتقدم فارغ از خط‌مشی سیاسی و حزبی، هر فردی که در راس وزارتخانه قرار می‌گیرد باید با توجه به ماموریت و رسالتی که برعهده او نهاده شده است به مطالبات مردم و کشور پاسخ دهد و از حقوق مردم دفاع کند و تحت‌تاثیر جریان‌های مخالف دولت نباشد.

از سویی، همه باید با رئیس‌جمهور در تشکیل کابینه آتی همکاری کنند، اما از آنجا که نماینده‌های مجلس و وکلای مردم در سراسر کشور هستند، براساس منافع جامعه و مصالح کشور نسبت به رای اعتماد به وزرای پیشنهادی رئیس‌جمهور تصمیم خواهند گرفت.

آیا وزیر کشور در دولت یازدهم در تحقق مطالبات احزاب موفق عمل کرد؟

جایگاه وزارت کشور اهمیت دارد، زیرا وزیر کشور مجری انتخابات بوده و مسائل سیاسی و امنیتی را باید به نحو مطلوبی مورد پیگیری قرار دهد و انتخاب استانداران در این دوره با توجه به فرصت محدود چهارساله دولت دوازدهم و برنامه‌های برزمین‌مانده عمرانی و سایر مسائل استانی بسیار مهم است. به همین دلیل باید استاندارانی انتخاب شوند که فارغ از کارآمدی و تجربه با اهداف و برنامه‌های دولت دوازدهم همسو باشند.

اگر این مسائل رعایت شود، تفاوت چندانی ندارد که چه کسی در راس این وزارتخانه قرار بگیرد. اگر به هر یک از وزرا انتقاداتی هم وارد بوده، در صورت ماندن در کابینه باید به دولت دوازدهم این اطمینان را بدهد که همسو با مطالبات مردم که در انتخاب رئیس‌جمهور متجلی شده، عمل خواهد کرد. همه وزرای دولت دوازدهم باید با برنامه‌ها و اهداف رئیس‌جمهور و جامعه ایران همسو باشند.

با توجه به دیدار اخیر برخی چهره‌های جریان اصلاحات با رئیس‌جمهور و اخباری که درباره کابینه شنیده می‌شود، آیا به نظر شما دغدغه‌های جامعه و اصلاح‌طلبان در چینش کابینه در نظر گرفته خواهد شد؟

روحانی باید در مسیر مطالبات مردم ایران حرکت کند. بدون‌تردید مردم به برنامه‌ها و وعده‌های یک کاندیدای انتخاباتی رای می‌دهند. اگر روحانی در انتخابات اخیر موفق به کسب ۲۴میلیون رای شد به دلیل وعده‌های انتخاباتی، برنامه‌ها و شعارهایش بود. بنابراین روحانی باید در چینش کابینه، مطالبات و خواسته‌های جامعه را در نظر بگیرد. همان‌طور که جامعه ‌خواهان تغییر تیم اقتصادی دولت، جوانگرایی و حضور زنان در کابینه و در نهایت چابکی وزراست، رئیس‌جمهور باید در چینش کابینه این مسائل را لحاظ کند.

گرچه فشارهایی بر روحانی جهت تشکیل کابینه‌ای ناکارآمد، عدم به‌کارگیری وزرای باتجربه و عدم تغییر وزرای ناموفق وجود دارد، اما به‌طور قطع روحانی تسلیم فشارها نمی‌شود. بنابراین رئیس‌جمهور با پشتوانه و حمایت مردم و جریان‌های حامی خود می‌تواند خواسته‌های مردم ایران را در کابینه دوازدهم محقق کند. مردم ایران ایده‌آل‌گرا نیستند. آنها شرایط را درک می‌کنند، اما بدون هیچ تعارفی خواستار اصلاحات تدریجی در ایران هستند.