بی تدبیری و کوچ متخصص ها در وزارت نیرو

با استقرار دولت نهم، وزارتخانه تخصصی نیرو شاهد کوچ گروهی نیروهای غیرمتخصص به این وزارتخانه و تصدی مشاغل کلیدی و حساس، از سطح وزارت و معاونت‌ها تا سطوح مدیران ارشد و میانی صرفا با هدف دسترسی به امکانات رفاهی و معیشتی بود.

محسن محمودزاده در شرق نوشت: با استقرار دولت نهم، وزارتخانه تخصصی نیرو شاهد کوچ گروهی نیروهای غیرمتخصص به این وزارتخانه و تصدی مشاغل کلیدی و حساس، از سطح وزارت و معاونت‌ها تا سطوح مدیران ارشد و میانی صرفا با هدف دسترسی به امکانات رفاهی و معیشتی بود.

برنامه‌های مدون و پروژه‌های مطالعه و تعریف‌شده کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت کنار گذاشته شدند و اجرای پروژه‌هایی بدون توجیه فنی و اقتصادی در قالب مصوبات سفرهای استانی در دستور کار قرار گرفتند. نیروهای زبده و متخصصی که در دوره سازندگی و اصلاحات تجاربی ارزشمند کسب کردند، در دهه سوم و پایانی خدمت در دولت باید ثمره این تجارب و تخصص را هم‌زمان با اجرای پروژه‌های بزرگ به نیروهای جوان‌تر منتقل می‌کردند که با توجه به فراهم‌نشدن فضای لازم این فرصت را نیافتند و با رسیدن به سن بازنشستگی در دولت‌های نهم، دهم و یازدهم از این وزارتخانه خارج شدند.

اظهارنظرهایی همچون توقف سدسازی، خرید آب از کشورهای هم‌جوار و استحصال آب از اعماق زمین در شرایطی که سالانه‌ میلیاردها مترمکعب آب در بخش کشاورزی هدر می‌رود، نشانه‌هایی نگران‌کننده از فضای علمی و تخصصی حاکم بر این روزهای وزارتخانه است. در سال‌های وفور درآمدهای نفتی، اجرای طرح‌های توسعه‌ای تولید برق با سرعت لازم پیش نرفت و با وجود کاهش رشد مصرف برق در بخش صنعت به دلیل رکود در تولید، میزان مصرف از تولید پیشی گرفت.

بهره‌برداری بی‌وقفه از تأسیساتی که با هزینه بسیار بالا در سالیان گذشته ایجاد شده بودند، به دلیل عدم رسیدگی اصولی در شرایط نامناسبی قرار دارد. به تغییر سبک زندگی و الگوی مصرف انرژی خانوار توجه کافی نشد و طرح‌های جامع مصرف بهینه انرژی که ناظر بر بهره‌وری و کاهش مصرف از مرحله تولید و واردات لوازم خانگی و صنعتی بود و همچنین طرح‌های کاهش اتلاف انرژی در شبکه توزیع مورد اهتمام جدی قرار نگرفت.

احداث تأسیسات مدیریت جامع منابع آب از قبیل سدهای بزرگ در حوزه آب‌های مرزی و ایجاد شبکه‌های آبیاری به کندی پیش رفت. در انفعال کامل بخش آب وزارتخانه و پافشاری بر اجرای طرح‌های ناکارآمد حفاظت آب‌های زیرزمینی همچون طرح تعادل‌بخشی منابع آب، کشاورزی نامعقول، منابع آب زیرزمینی کشور را به یغما برده و سرزمین را در مسیر غیرقابل‌سکونت‌شدن قرار داده است.

پروژه‌های پراهمیت بازچرخانی آب و استفاده از آب‌های خاکستری شامل ایجاد شبکه‌های جمع‌آوری و تصفیه‌خانه‌های فاضلاب با هدف تأمین آب صنایع پرمصرف، به‌ویژه در کلان‌شهرها از سرعت لازم برخوردار نیست. در این شرایط راه‌حل‌های ارائه‌شده از سوی وزارتخانه حداکثر فشار بر مردم با افزایش تعرفه‌های آب و برق و تبلیغات سطحی رسانه‌ای بوده است.

متأسفانه در دولت یازدهم کماکان وزارتخانه از سوی منصوبان دولت‌های نهم و دهم به همین منوال اداره شده و در عمل از تدبیر و امید و از فرصت‌های بزرگ پسابرجام برای جذب سرمایه‌گذاری و فناوری‌های روز بهره لازم برده نشده است. در دولت دوازدهم وزیر جدید نیرو با آواربرداری از مشکلات موجود و با تجدید ساختار و قوا، وزارتخانه تخصصی، کارآمد، چابک و هوشمند «آب و نیرو» را بنیان خواهد نهاد و برای مشکلات و چالش‌ها پیش از بروز و ظهور چاره و تدبیر خواهد کرد.