«موگرینی» باید در مورد وزیر شدن زنان نظر بدهد؟!

تابناک: به نظر می آید، آنچه سبب عدم به کارگیری زنان توانمند در دولت شده، دایره تنگ زنانی است که به نام فعالان زن سیاسی یا فعالان حوزه زنان برای ورود زنان توانمند شکل گرفته، چون این افراد توقع دارند، هر بار از این دایره کوچک انتخاب صورت گرفته و عناوین و سمت ها تنها در بین آنها تقسیم شود. در صورتی که باید این تقسیم بندی را این گونه تعریف کرد که «زنان توانمند لزوما زنان فعال سیاسی نیستند.»

«فدریکا موگرینی»، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ـ که اتفاقا مواضع و رویکرد او، تلاشش برای نزدیکی ایران و اروپا را نشان داده است و این مسأله در جریان توافق هسته ایران و ۱+۵ (برجام) بسیار مشخص و ملموس بود، شنبه یکی از مهمانان ویژه مراسم تحلیف رئیس جمهور است.

در مراسم تحلیف رئیس جمهور دوازدهم ۷ رئیس جمهور، ۱۷ رئیس مجلس و شمار بسیاری از معاونان رؤسای جمهور، وزیران امورخارجه، معاونان وزیران و سفرهای کشورهای خارجی حضور خواهند داشت.

برخی به جای اشاره به اهمیت حضور این سطح از مقامات سیاسی کشورهای خارجی در کشورمان، مترصد بهره برداری از این اتفاق برای رسیدن به اهداف و منویات سیاسی خودشان هستند که این مسأله نشان می دهد، شاید توجه به منافع و مصالح ملی برای این افراد در درجه دوم اهمیت و دستیابی به اهداف سیاسی و مقاصد جناحی شان اولویت بیشتری برایشان دارد.

پرسشی درباره سؤال احتمالی موگرینی

«آذر منصوری» عضو شورای مشاوران خاتمی و عضو شورای مرکزی و معاون سیاسی جبهه مشارکت، اخیرا در اظهار نظر عجیبی نارضایتی خود از عدم حضور وزیر زن در کابینه دوازدهم که یکی از مطالبات جدی بخشی از جریان اصلاح طلبی از «حسن روحانی» بود، این گونه بیان کرده است: «موگرینی، مهمان ویژه مراسم تحلیف است، ممکن است بپرسد: کابینه 24 میلیونی چرا وزیر زن ندارد؟ پاسخ احتمالی چیست؟»

این اظهار نظر خانم منصوری سئوالات زیادی را در ذهن ایجاد می کند؛ اینکه اساسا یک مقام خارجی به واسطه آقا و یا خانم بودنش امکان طرح چنین سؤالی را از رئیس جمهور یک کشور اسلامی، مستقل و مقتدری که نزدیک 75 درصد مردمش در انتخابات اخیر ریاست جمهوری شرکت کرده و گزینه مورد نظر خود را از میان افراد مطرح انتخاب کرده اند، دارد یا خیر؟

ایشان که معاون سیاسی یک حزب اصلاح طلب بوده، هنوز در بسیاری از برنامه های جریانات و گروه های اصلاح طلب حضور دارد، به عنوان سخنران در این برنامه ها شرکت می کند و با عنوان یک فعال سیاسی با رسانه ها گفت و گو می کند، چطور از سؤال احتمالی یک مقام خارجی در خصوص مسأله ای که تماما تصمیم گیری آن بر عهده منتخب مردم ایران و رئیس جمهور است، ابراز نگرانی می کند؟

برخی سیاسیون گویا معنای استقلال را نمی دانند

این دیدگاه این فعال سیاسی اصلاح طلب نشان می دهد یا معنای واژه استقلال را درک نکرده و یا اینکه هنوز تحت تأثیر تفکرات استعماری قرار دارد. اساسا مسأله انتخاب کابینه و افرادی که قرار است به عنوان اعضای دولت رئیس جمهور را همراهی کنند، به هیچ یک از مسئولان، مقامات و افراد و کشورهای دیگر ارتباطی پیدا نمی کند و همان طور که اشاره شد، طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تماما بر عهده رئیس جمهور منتخب ملت ایران است.

البته اینکه گفته شود، یک مقام خارجی از رئیس جمهور منتخب 24 میلیون ایرانی بپرسد که چرا زنان به عنوان وزیر معرفی نشده اند، بیشتر نشان می دهد، افراد مطرح کننده چنین دیدگاه هایی به آنچه به عنوان «سهم زنان» مطرح می کنند، نگاه ابزاری دارند و حقیقت ماجرا این است که می خواهند از این نمد برای خود کلاهی بدوزند، وگرنه اگر موضوع حضور زنان در دولت و اثبات شایستگی این بخش مهم از جامعه باشد، باید از درون مطالبه و پیگیری شود.

حواله دادن مسأله زنان به یک مقام خارجی نشان می دهد، افراد مدعی این مسأله نتوانسته اند این ظرفیت بحق بانوان را در داخل مطالبه کرده و آن را پیش ببرند، چون اصل موضوع اثبات توانایی و توانمندی زنان ایرانی است که در بخشی از امور در رأس قرار گرفته و امور را مدیریت کنند، اما گویا برخی که خود را از پیگیری کنندگان مطالبات و سهمیه زنان در امور اجرایی و مدیریتی می خوانند، زیاد هم به این مسأله اعتقادی ندارد و بیشتر آن را یک ژست می دانند.

راه مسئولیت گرفتن زنان را منحرف نکنید!

در حقیقت موضوع حضور زنان در امور اجرایی، مدیریتی و گرفتن پست و سمت برای اثبات توانایی 50 درصد جامعه ایرانی، نباید یک تنها یک ژستی باشد که ما می خواهیم برای رضایت و خوشآمد غربی ها یا مقامات خارجی آن را بگیریم.

این مسأله خواست حقیقی زنان جامعه ایرانی است و نباید با اظهار نظرهایی شبیه اینکه «موگرینی، مهمان ویژه مراسم تحلیف است، ممکن است سؤال کند؛ کابینه 24 میلیونی چرا وزیر زن ندارد؟ پاسخ احتمالی چیست؟»؛ راه منحرف شود.

البته حضور زنان در کابینه دوازدهم با نام های دیگری نظیر معاونت رئیس جمهور، رؤسای سازمان ها، معاونان وزیر و ... محقق شده است. اینکه برخی مدعی باشند، زنان به کابینه راه نیافته اند، اشتباه است. گویا رئیس جمهور در نظر دارد از توان زنان در جایی غیر از رأس وزارتخانه ها بهره ببرد و برای این منظور هم گویا ظرفیت های ویژه ای را برای حضور بانوان در دولت طرح ریزی کرده است.

صرف به کارگیری یک زن در رأس یک وزارتخانه قبلا تجربه شده و متأسفانه تصور این مسأله به عنوان یک ژست سیاسی نه اعتقاد به توانایی بانوان سرانجام خوبی پیدا نکرده است، لذا اگر اعتقاد به استفاده از توان زنان در کابینه از سوی عده ای مطرح می شود، نباید آلوده به مسائل جناحی و موضوعات حاشیه ای باشد، چون این رویه قطعا به جای منفعت زنان، آسیب های زیادی به همراه خواهد داشت.

دایره تنگ زنان مدیر که باید تغییر کند!

به نظر می آید، آنچه سبب عدم به کارگیری زنان توانمند در دولت شده دایره تنگ زنانی است که به نام فعالان زن سیاسی یا فعالان حوزه زنان راه برای ورود زنان توانمند شکل گرفته است، چون این افراد توقع دارند هر بار از این دایره کوچک انتخاب صورت گرفته و عناوین و سمت ها تنها در بین آنها تقسیم شود. در صورتی که باید این تقسیم بندی را این گونه تعریف کرد که «زنان توانمند لزوما زنان فعال سیاسی نیستند.»