پايان دولت اول روحاني از نگاه كرباسچي

روز گذشته آخرين جلسه دولت يازدهم برگزار شد و دولت يازدهم رسما پايان يافت. با توجه به اينكه امروز هم مراسم تنفيذ برگزار شد؛ مي‌خواهم از شما بپرسم در پايان دولت يازدهم تصور مي‌كنيد كه آقاي روحاني در چه زمينه‌هايي ناكام و در چه زمينه‌هايي در چهار سال اخير كامياب بوده است؟

اين گفت‌وگوي ملي تا اندازه زيادي مي‌تواند راه‌حل موفق شدن در ناكامي‌ها باشد. فكر مي‌كنيد كدام يك از مواردي كه اشاره كرديد بزرگ‌ترين ناكامي دولت در چهار سال گذشته بوده است كه اين وفاق ملي براي آن يك راه‌حل است؟

ناكامي اساسي در ايجاد وفاق ملي است. آن چيزي كه شما در ذهن‌تان به عنوان يك ناكامي ممكن است باشد مثل «رفع حصر» يا «آزادي زندانيان سياسي» يك مسائه فرعي است كه متكي به اين است كه دولت و شخص آقاي روحاني همانطور كه در سطح بين‌المللي توانستند بخشي از مسائل و مشكلاتي كه در روابط بين‌الملل بود را با مذاكرات حل و فصل كنند، به برجام برسند و يك اعتمادسازي در سطح بين‌المللي ايجاد كنند در مسائل داخلي هم همين كار را انجام دهند. اين توقع مي‌رفت كه با توجه به سابقه آقاي روحاني و انتخاب ايشان كه به مسائل سياسي احساسي نگاه نمي‌كردند بتواند يك تفاهم ملي را در كشور بارور و در نتيجه وفاق ملي در كشور ايجاد شود تا مسائلي نظير حصر و آزادي زندانيان سياسي و فضاي بازتر مطبوعاتي حل شود.

خودتان فكر مي‌كنيد چه مانعي بر سر راه عملياتي كردن اين موضوع بوده است. اين پيشنهاد هم از سوي اصولگرايان و هم از سوي اصلاح‌طلبان مطرح شده بود. حتي خود شما هم در ديداري كه با آقاي روحاني داشتيد اين پيشنهاد را مطرح كرده بوديد. چرا در چهار سال اخير چنين درخواستي عملياتي نشد؟ در دولت ظرفيتي براي آن وجود نداشت يا شرايط براي چنين كاري فراهم نبود؟

به نظر من دولت اولويت خود را بر مسائل خارجي و كنترل تورم گذاشته بود. خود دولت مساله وفاق ملي را جدي نگرفت و بسياري از موانعي هم كه بر سر راهش ايجاد شد معلول عدم توجه جدي به ايجاد محيط تفاهمي بود. اگر كه اين محيط تفاهم ايجاد مي‌شد بسياري از موضوعات همچون مسائل اقتصادي، مشكلات براي انعقاد قراردادهاي بين‌المللي، تحريم‌ها و برجام و مسائل داخلي حل مي‌شد. اما عمده اين مشكلات و موانع موجود بر سر راه دولت نشان مي‌داد كه روي اين مساله آنچنان تمركز گذاشته نشده است. ما اميدوار هستيم دولت اين مساله را واقعا جدي بگيرد. دولت بايد در اين مورد پيشقدم مي‌شد و توقعي كه من شخصا در اين مورد از آقاي روحاني و بعضي از دوستان نزديك ايشان داشتم اين بود كه به اين مساله به صورت جدي‌تر نگاه شود.

در روزهاي رقابت‌هاي انتخاباتي يك تحليل مشترك وجود داشت و اين بود كه آقاي روحاني اصلاح‌طلب‌تر شده است. فكر مي‌كنيد اميدي باشد كه با توجه به اين تغيير رويكرد آقاي روحاني اقدامات جدي‌تري در مورد وفاق ملي صورت بگيرد. اصلا تصور مي‌كنيد وظيفه چه افراد يا گروهي است كه اين موضوع را به رييس‌جمهور گوشزد كنند؟