انتقاد بنی اعتماد از مخالفان گروه «هنر و تجربه»

خبرگزاری ایسنا: رخشان بنی اعتماد که فیلم مستند «آی آدم‌ها» را در گروه هنر و تجربه به نمایش درآورد، به تازگی به حمایت از این گروه سینمایی پرداخته است و می‌گوید اشخاصی که در مقابل هنر و تجربه موضع می‌گیرند، فراموش کردند که از ابتدا فلسفه به وجود آمدن این گروه سینمایی چه بود است. او همچنین تاکید می‌کند که این گروه سینمایی با آسیب شناسی، می‌تواند سالن‌های بیشتری را در اختیار قرار بگیرد، زیرا بسیاری از فیلم‌های داستانی هم برای سالن‌های خالی به نمایش درمی‌آیند.

در هفته‌های گذشته رییس شورای صنفی نمایش، اظهارات بسیار تندی علیه گروه هنر و تجربه مطرح کرد و از عدم فروش بالای فیلم‌های این گروه سینمایی انتقاد کرد و برخی هم اظهاراتی مبنی بر تعطیل شدن هنر و تجربه مطرح کردند.

رخشان بنی اعتماد کارگردان معتبر سینمای ایران امروز، در دفاع از گروه «هنر و تجربه» به ما گفت: «کسانی که اکنون در مقابل گروه «هنر و تجربه» موضع‌گیری می‌کنند یا فراموش کردند یا می‌خواهند که فراموش کنند که فلسفه بوجود آمدن موقعیتی برای اکران به اسم «هنر و تجربه» براساس چه هدفی بوده است؟! یا یادشان هم هست ولی فکر می‌کنند که به خاطر منافع سینمای داستانی باید در مقابل گروه هنر و تجربه بایستند.»

کارگردان «قصه‌ها» در ادامه تاکید کرد: «علت گفتن این حرف‌ها برای آن نیست که فیلم‌هایم در این گروه اکران می‌شود، از ابتدا من یکی از مدافعین گروه هنر و تجربه بودم چون این فضا اصلا برای رقابت با فیلم‌های تجاری تعریف نشده است.»

بنی اعتماد می‌گوید که گروه «هنر و تجربه» حتما باید آسیب شناسی شود تا بیشتر بتوان از ظرفیت سالن‌های سینمایی استفاده کند: «به نظر من اساس این داوری غلط است و حتما باید گروه هنر و تجربه آسیب شناسی شود و موقعیتی فراهم شود که بشود از ظرفیت بیشتر سالن‌ها استفاد کرد. آن سوی قضیه هم واقعیتی وجود دارد که مگر بنیه مالی جذب مخاطب برای فیلم‌هایی که در فیلم‌های گروه هنر و تجربه است، چقدر است که بتواند این ظرفیت را پُر بکند؟! در همه جای دنیا این وظیفه سینما است که بخشی را به فیلم‌هایی با مخاطب خاص اختصاص دهد و با معادلات اقتصادی سینمای داستانی و سینمای تجاری مقایسه نکند.»

داور بخش افق جشنواره ونیز امسال در پایان می‌گوید: « این سوال مطرح است آیا سینمای داستانی توانسته با تمام وجود سالن‌های سینمایی را پُر کند؟ آیا کم هستند، فیلم‌هایی داستانی که با سالن‌های خالی به اکران می‌پردازند و آیا این موقعیت برای سینمای داستانی موجه است ولی برای فیلم‌های مستند موجه نیست؟! سینمای هنر و تجربه توانسته است در تعریف روابط حرفه‌ای به راهکارهایی برسد که باعث مخدوش کردن منافع اقتصادی عده‌ای در سینمای داستانی بشود و این روند طبیعتا موضع‌گیری به وجود آورده است، جدا از این که این سینما همه سالن‌هایش پُر نمی‌شود و قرار هم نبوده این چنین باشد.»