تعامل دولت با همراهان سياسي‌اش تقويت شود

اصلاح‌طلبان از ابتداي سال ٩٢ تاكنون به عنوان مهم‌ترين حاميان سياسي حسن روحاني شناخته مي‌شوند. اين حمايت در مقاطع مختلف بروز يافته اما در عين حال نقدهايي نيز به عملكرد دولت وارد است. راه انتقال اين نقدها به‌گونه‌اي كه منجر به شكاف ميان آنها و روحاني نشود، چيست؟

در آستانه تشكيل كابينه جريان اصلاحات چطور اهدافش را در كابينه متبلور مي‌بيند؟ به چه طريقي مي‌توان كمك كرد كابينه‌اي كه مبتني بر اصلاح و تغيير مدنظر جريان اصلاحات است شكل بگيرد؟

روشي از ٤ سال پيش اتخاذ شد و آن اينكه اعلام كرديم سهم‌خواهي نمي‌كنيم اما همواره روي كيفيت عملكرد دولت اصرار كرده‌ايم. الان هم به همين شيوه عمل مي‌كنيم. آنچه انتظار است اين است كه آقاي رييس‌جمهور با پشتوانه رايي كه مردم دادند، چهره‌هايي را به كابينه دعوت كند كه مثل دولت قبل نباشد. اينكه آقاي روحاني به تنهايي بخواهد از شعارهاي اصلي‌اش كه تعيين‌كننده هم بود، دفاع كند، چندان مطلوب نيست. الان مهم‌ترين مساله دولت، اشتغال و اقتصاد است. آقاي روحاني همواره توسط رقبا بي‌رحمانه و بي‌انصافانه مورد حمله قرار مي‌گيرد. ولي ديديم كه حتي برخي اعضاي دولت حاضر نبودند در چنين شرايطي از عملكرد دولت دفاع كنند. آنها در مقابل تبليغات پر طمطراق رقبا خود را مي‌باختند. دولت اولا بايد كارشناس و متخصص داشته باشد؛ از نيروهاي قوي و كارشناس بهره بگيرد؛ شجاع باشند و محافظه‌كاري نكنند؛ از تصميمات جمعي دفاع كنند؛ رييس‌جمهور و مردم را تنها نگذارند و اجازه ندهند كه چند تبليغات چي جدا افتاده از مردم بلندگو‌ها را در اختيار بگيرند. عده‌اي هستند كه اجازه نمي‌دهند كه سرمايه‌گذاري خارجي و داخلي و توليد و اشتغال بسامان بشود و هر روز براي دولت بحراني درست مي‌كنند. مردم با اين حضور و مشاركت جدي همه فرصت‌هاي لازم و قدرت نفوذ و استحكام را در راي خود به آقاي رييس‌جمهور منتقل كردند. بايد كابينه‌اي منسجم، هماهنگ، هم‌صدا و در مسير خواست و مطالبات مردم در حوزه سياست داخلي، اقتصاد، سياست خارجي و فرهنگ شكل بگيرد. اينها گره‌هايي است كه بايد با همت دولت باز شود. مبارزه با فساد بايد انجام گيرد چرا كه جامعه را رنج مي‌دهد. اين با دولت متحد و هماهنگ و كارشناس حل مي‌شود.

عقبه اجتماعي‌اي كه در سال ٩٦ پشت سر آقاي روحاني قرار گرفت، با آمدن او متولد نشد و پيش از آن خواسته‌ها و مطالباتي داشته و دارد. به نظر شما اين امر چه مسووليت‌ها و وظايفي بر دوش آقاي روحاني مي‌گذارد؟

با اينكه ٨ سال از سال ٨٨ گذشته است اما مي‌بينيم كه متاسفانه بخشي از بلندگو‌ها در اختيار جرياني است كه اجازه نمي‌دهد، جامعه به آينده فكر كند. جامعه از آن مسائل عبور كرد و تحولات گسترده‌اي در جامعه پيش آمده است. بالاخره قرار بر اين است كه ميزان راي مردم باشد. معلوم شد كه «نه» مردم متوجه چه كساني و چه رفتاري‌هايي است و «آري» آنها متوجه چه ديدگاه‌ها و شخصيت‌هايي است. لذا من فكر نمي‌كنم آقاي رييس‌جمهور اين هيجان‌ها، شعارها و صداي مردم را در شهرهاي مختلف فراموش كند. اين صدا به اين زودي‌ها از ذهن و نظر آقاي رييس‌جمهور و طرفداران دولت مورد غفلت قرار نمي‌گيرد. مردم نظام و انقلاب را دوست دارند ولي برخي مواضع و افراط‌ها را نمي‌پسندند. جامعه نمي‌تواند تك‌صدايي باشد. با صد سال تجربه مشروطيت نمي‌توان تك‌صدايي را امروز در كشور حاكم كرد. بايد نقدها را بپذيريم؛ بايد ايران را براي همه ايرانيان بسازيم. بايد شعار «زنده باد مخالف من» را جدي بگيريم. نمي‌شود همه افراد را معاند دانسته و آنها را محدود كرد. حق هر شهروند ايراني است كه مورد احترام و تكريم قرار بگيرد. شاهد هستيم كه تريبون‌ها چگونه در اختيار رقيب بود. آقاي رييس‌جمهور تنها متكي به آرا و اراده مردم بود. آنها روحاني را در اين شرايط سخت برگزيده و به او راي اعتماد دادند. اميد است كه آقاي روحاني نيز وفادار به اين راي باشد.

تقويت ارتباط و تعامل بين اصلاح‌طلبان اهميت دارد و پيشنهادتان براي تعميق و سازماندهي اين ارتباط در ٤ سال آينده چيست؟