معامله جديد شورايی‌ها براي صندلي بهشت

در حالي از گوشه و كنار شنيده مي‌شود معاملاتي براي پست‌هاي شهرداري در حال صورت گرفتن است كه...

نیره ساری در روزنامه جوان نوشت: در حالي از گوشه و كنار شنيده مي‌شود معاملاتي براي پست‌هاي شهرداري در حال صورت گرفتن است كه هنوز يك ماه از انتخابات نگذشته بود، دعواهاي درون گروهي اعضاي شوراي شهر از معاملات ميلياردي براي قرار گرفتن در ليست پرده برداشت؛

معاملاتي كه از فروش ميلياردي صندلي‌هاي شوراي شهر خبر مي‌داد و به‌رغم تكذيب‌هاي صورت گرفته به تأييد روزنامه منتسب به اين جريان رسيد و خود از باج‌گيري بزرگ برخي چهره‌هاي شاخص اصلاح‌طلب و اقدام آنها به دلالي براي بستن ليست اميد شوراي شهر تهران را افشا كردند.

بعد از اين نوبت به انتخاب شهردار رسيد. شورايي‌هاي تهران اين ادعا را داشتند كه شهردار منتخب بايد موجب همگرايي و انسجام بيشتر اعضايي باشد كه شاكله آن را اصلاح‌طلبان تشكيل مي‌دهند، اما بر خلاف آنچه به عنوان شعار سر داده مي‌شود، اين «پول» و «رانت» بوده كه ابزار مهم اين جريان براي ورود به پست‌هاي مديريتي خرد و كلان شده است. همان چيزي كه حالا منتج به اخطار خودي‌هاي اين جريان نيز شده است!

معامله براي يك انتخاب!

بعد از آشكار شدن پشت پرده نحوه تنظيم ليست شوراي شهر اصلاح‌طلبان و مطالبه ۲ ميلياردي براي قرار‌گيري در ليست، اختلاف‌نظرهاي عميق اعضاي شوراي شهر با يكديگر بر سر انتخاب شهردار به جايي رسيده كه اصلاح‌طلبان اخطارهايي داده‌اند‌! گويا براي انتخاب شهردار و معاونانش نيز پاي معامله به ميان آمده است.

قانون مي‌گويد شهردار تهران بايد خودش معاونان و مديرانش را انتخاب كند و شورايي‌ها نبايد در اين زمينه ورود كنند، اما اين‌بار شورايي‌ها مي‌خواهند به صورت مستقيم در انتخاب معاونان شهردار دخالت كنند و به صراحت اعلام كردند به شهردار و كابينه‌اش با هم رأي مي‌دهيم. روندي كه باعث بروز نگراني شده و خود اعضاي شوراي شهر مي‌گويند رأي به شهردار با كابينه‌اش يعني دخالت در امور اجرايي.

بعد از آنكه هفت گزينه براي شهرداري تهران (محمد علي نجفي، حسين مرعشي، الهه‌كولايي، محمد‌علي افشاني، حبيب‌الله بيطرف، محمد شريعتمداري و محسن مهرعليزاده) انتخاب شدند، قرار را بر اين گذاشتند تا ظرف مدت دو هفته برنامه‌هاي خود را به منتخبان شوراي پنجم ارائه كنند تا اينگونه القا كنند كه برنامه‌محوري جايگزين شخص‌محوري در انتخاب شهردار مي‌شود.

در ميان گزينه‌ها، حضور نجفي در شهرداري تهران به دليل رأي بالا پررنگ‌تر مطرح شد، اما در كنار آن حرف و حديث‌هايي هم به گوش رسيد كه لابي‌هاي گسترده‌اي در اين‌باره صورت گرفته است.

بگذريم از اينكه كارنامه منتخبان شوراي شهر پنجم به خصوص گزينه‌هاي يكم تا سوم سراسر ابهام بود، اما گزينه‌هايي كه شك و ترديد مردم در اصلح بودن و سبقه فعاليت اجتماعي را به دنبال داشت، به مرور دامنه آن گسترده شد تا جايي كه فاطمه دانشور، عضو شوراي سياستگذاري اصلاح‌طلبان كه پيش‌تر نيز از معامله‌هاي ميلياردي براي قرار گرفتن در ليست شوراي پنجم خبر داده بود، در توييت خود نوشت «گزينه‌هاي پيشنهادي شوراي پنجم نشانگر بی‌توجهی به مطالبه مردم است.»

به‌رغم تركيب به ظاهر يك‌دست شوراي پنجم، وجود نمايندگان وابسته به كارگزاران و حزب اتحاد ملت، ناهمگوني را به نمايش گذاشته كه حاشيه‌هاي آن در انتخاب شهردار تهران نمود عيني پيدا كرده است. اختلافي كه ذهن‌ها را به سمت اولين دوره انتخابات شوراي شهر مي‌برد.

يادماني از اولين شوراي شهر!

آن زمان هم مثل امروز كه رئيس فراكسيون اميد بر نداشتن اختلاف اصلاح‌طلبان بر سر شهرداري تهران مي‌كوبيد، اعضاي يكپارچه‌ شوراي شهر هم اصلاح‌طلب و هم حامي دولت بودند. اما اولين جرقه اختلاف دعوا بر سر انتخاب شهردار بود كه اختلافات منجر به تغيير سه شهردار شد.

سه شهرداري كه در مدت زمان كم مديريت‌شان در فضاي شهري نتوانسته بودند رضايت حداكثري اعضاي شوراي شهر را كسب كنند و در نهايت عزل و نصب‌ها به آنجا رسيد كه فقط سه ماه باقيمانده به انتخابات دومين شوراي شهر، وزارت كشور رأي به انحلال آن داد و تمامي گمانه‌زني‌ها را براي چرايي تغييرات شهرداري به پايان رساند.

اين‌بار نيز باز اسماً ليست يكپارچه‌‌اي راهي شوراي شهر شده است كه اختلافاتشان بر سر انتخاب شهردار تهران، قبل از آغاز فعاليت رسمي‌‌شان در شوراي شهر، رنگ و بوي حزبي و جناحي به خود گرفته است و حرف و حديث‌هاي معاملاتي از گوشه و كنار آن شنيده مي‌شود.

اين گروه كه معتقد بودند شهردار منتخب بايد موجب همگرايي و انسجام بيشتر اعضايي باشد كه شاكله آن را اصلاح‌طلبان تشكيل مي‌دهند، اما قبل از انتخاب دچار درگيري براي انتخاب گزينه شده‌اند؛ اختلافي كه روند آن بيم آن را ايجاد مي‌كند شهرداري تهران بعد از چند سال كه در گردونه پيشرفت قرار گرفته است، چند سالي بي‌تحرك باقي بماند و حتي به عقب برگردد.

اينچنين است ليستي كه به نام اميد قرار بوده به گمان خود ادامه سير پيشرفت فعلي در شهر تهران شود، قبل از شروع به كار طرفداران خود را هم آزرده خاطر و نااميد كرده است، چه برسد به منتقدان و مردمي كه نگران جايگزين مناسب براي مديريت جهادي شهر تهران هستند.

ديوار اعتماد ميان سران اين جريان و حتي رأي‌دهندگان به اين ليست، چنان سست شده است كه حتي رانت‌بازي و ترجيح منافع شخصي در سايه مصالح ملي قرار گرفته است و حتي به ظاهر هم ياراي پوشاندن اين فسادهاي معاملاتي وجود ندارد. اينجاست كه عملكرد اين جريان خود مهر تأييدي مي‌شود بر سخن رئيس شوراي شهر تهران مبني بر اينكه «بعد از قاليباف شهردار شدن سخت است!»