هالیوود دست از کلیشه‌های نژادی برنمی‌دارد

یکی از استعاره‌های فیلمسازی که مطمئنا بسیاری از منتقدان آگاه فرهنگی از آن پرهیز می‌کنند «سیاه‌پوست جادویی» است ؛ شخصیت سیاه‌پوستی که هدف وجودی آن در فیلم‌های هالیوودی کمک به قهرمان سفیدپوست است.

بانی فیلم: یکی از استعاره‌های فیلمسازی که مطمئنا بسیاری از منتقدان آگاه فرهنگی از آن پرهیز می‌کنند «سیاه‌پوست جادویی» است ؛ شخصیت سیاه‌پوستی که هدف وجودی آن در فیلم‌های هالیوودی کمک به قهرمان سفیدپوست است.

از شخصیت اودا می براون که وودی گلدبرگ در سال ۱۹۹۰ در فیلم «روح» بازی کرد تا نقش رییس گاس مانکوسو که لارنس فیشبرن در سال ۲۰۱۶ در فیلم «مسافران» ایفا کرد، نشاندهنده یک سنت ریشه دار در قصه‌گویی آمریکایی در هالیوود است.

جدیدترین محصولی که در این زمینه تولید شده درام تلویزیونی شبکه ای‌بی‌سی است که با عنوان «کوین (احتمالا) جهان را نجات می‌دهد» این آخر هفته به عنوان بخشی از تور مطبوعاتی تابستانی از سوی انجمن منتقدان تلویزیونی در لس‌آنجلس مورد توجه قرار گرفت.

این فیلم با بازی جیسون ریتر در نقش «کوین» درباره یک بازنده درخود فرورفته است که از سوی یک راهنمای مذهبی با بازی کیمبرلی هبرت گرگوری بازیگر آفریقایی آمریکایی شانسی برای رستگاری به دست می آورد.

گرگوری در این برنامه از سوی روزنامه‌نگاران با این سوال روبه روشد که او چگونه این شخصیت را ایفا کرده که بتواند از استعاره «سیاه جادویی» دور شود؟

این بازیگر گفت: این مفهوم را درک می‌کنم اما شخصیت وی یک فرشته نیست. او ناقص است. او فرشته‌وار نیست. او ضرورتی هم ندارد که مثل یک فرشته رفتار کند. او از زبان فرشته‌ای نیز استفاده نمی‌کند.

وی افزود: او یک هدف واقعی دارد و هدفش واقعا بزرگ‌تر از این است که فقط بخواهد به کوین کمک کند تا کاری را که او باید انجام بدهد، بتواند انجام بدهد.

شخصیت‌های «سیاه جادویی» برای خودشان مفید هستند، و گاهی به معنای واقعی در لباس سفید یک فرشته کتاب مقدس جای می‌گیرند تا در قالب حکمت مردمی و اغلب اوقات قدرت‌های عرفانی در خدمت شخصیت سفید فیلم قرار بگیرند.

مورگان فریمن نیز اغلب در نسخه‌های قانع‌کننده‌ای از این ژانر بازی کرده است: چه در «رابین هود: شاهزاده دزدان» و چه در «رستگاری در شائوشنگ» و «بروس توانا» و ادامه آن و نیز در سه‌گانه «بتمن» کریستوفر نولان و همین اخیرا در فیلم سال پیش «بن-هور» نیز او همین نقش را ایفا کرده است.

در این زمینه وبسایت تراپس یادآورشده است: با چنین خرد معنوی عمیقی … شما ممکن است از این تعجب کنید که شخصیت سیاه جادویی هرگز نمی‌تواند جلو برود و کاری برای خودش بکند. این هرگز اتفاق نمی‌افتد.

در عین حال کاملا روشن و در عین حال خودخواهانه است که چنین شخصیتی هیچ اشتیاقی برای کسب افتخار برای خودش ندارد. او فقط می‌خواهد به کسانی که نیاز به راهنمایی دارند کمک کند و اینها همان افرادی هستند که هالیوود به طور سنتی آنها را تقویت می‌کند.

این در حالی است که واژه «نگرو» یا «کاکاسیاه» یا «سیاه» به نوعی در زبان امروز انگلیسی و زبان مدرن، به عنوان واژه‌ای توهین آمیز و غیرقانونی در نظر گرفته می‌شود و «سیاه جادویی» یا «مجیکال نگرو» به طور عمدی واژه‌ای تحریک‌آمیز است که به نظر می‌رسد در قالب فرایندی نژادپرستانه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

از پیامدهای کمپین «اسکار خیلی سفید» در رسانه‌های اجتماعی که برای اعتراض به نبودن حتی یک بازیگر سیاهپوست در میان ۴۰ نامزد بخش بازیگری در سال‌های ۲۰۱۵ و۲۰۱۶ به عنوان نمونه‌های واضحی از تبعیض نامتعارف به اقلیت‌های نژادی مطرح شد، توجه به میزان حضور اقلیت‌های قومی در نقش‌های اصلی در هر فیلم بود.

بازیابی شحصیت وحشی شریف

اما منتقدان در این باره نیز بحث کردند که نمونه‌های واضح تبعیض مانند بی‌توحهی به اقلیت‌ها در هر دو سوی دوربین، خود شکلی ظریف و موثر از نژادپرستی است.

واژه «سیاه جادویی» توسط فیلمساز اسپایک لی در سال ۲۰۰۱ ابداع شد و او با گفتن این که ناامید شده است که تهیه کنندگان همچنان به استخدام کلیشه‌ها، و نام‌گذاری فیلم‌ها بر همین مبنا ادامه می‌دهند.

وی که کارگردان فیلم «مالکولم ایکس» است، گفته بود: سیاه‌ها هستند که باید به چپ و راست خم شوند و «بگر ونس» هم باید به این فکر کند که چوب گلف مت دیمون را آماده کند.

این کارگردان اکنون ۶۰ ساله می‌گوید: من همه‌اش به این فکر می کنم و همه چیز هنوز همان طور است…

«کوین (احتمالا) حهان را نجات می‌دهد» سریال درام تلویزیونی با موضوع مذهبی است که میشل فازکاس و تارا فاترز آن را برای ای‌بی‌سی استودیوز تهیه کرده‌اند. این مجموعه قرار است از ۳ اکتبر ۲۰۱۷ روی آنتن برود. جیسون ریتر، اندیا دی بویفورت، کیمبرلی هبرت گرگوری و جی.آگوست ریچاردز بازیگران این مجموعه هستند.