رأی اعتماد و خواست مردم

کابینه‌ پیشنهادی دوازدهم کابینه‌ مقدوری ‌است. هرچند برخی انتقادات شنیده می‌شود که در وزارتخانه‌هایی امکان معرفی اشخاص مطلوب‌تر وجود داشت اما میانگین این کابینه قابل قبول است. با نکات مهمی که توسط موافقان و مخالفان درمجلس مطرح شد تا حدودی ابهامات موجود در ارتباط با برخی وزارتخانه‌ها را از میان می‌برد.

غلامرضا ظریفیان در روزنامه آرمان نوشت: کابینه‌ پیشنهادی دوازدهم کابینه‌ مقدوری ‌است. هرچند برخی انتقادات شنیده می‌شود که در وزارتخانه‌هایی امکان معرفی اشخاص مطلوب‌تر وجود داشت اما میانگین این کابینه قابل قبول است. با نکات مهمی که توسط موافقان و مخالفان درمجلس مطرح شد تا حدودی ابهامات موجود در ارتباط با برخی وزارتخانه‌ها را از میان می‌برد.

از این‌رو به نظر می‌رسد در‌ رای اعتماد، نمایندگان مجلس باید خواست مردم را در نظر بگیرند و با توجه به اینکه نماینده تمام مردم ایران هستند، در رای اعتماد به وزرا کمال دقت را به کار بگیرند. بیانات رئیس جمهور در معرفی وزرا نیز حاکی از این بود که آقای روحانی علاوه بر بحثی که در مورد برنامه وزارتخانه‌ها دارد، تقریبا برای هر وزارتخانه‌ای دو ماموریت اصلی را قائل است که همانجا در صحن علنی مجلس به عنوان مطالبه از وزرا مطرح کرد و آقای جهانگیری نیز به نوعی همین مسیر را ادامه داد.

به نظر می‌رسد به احتمال قوی بخش قابل توجهی از این کابینه رای خواهند آورد و دولت در یک فرصت مناسب و کوتاه مستقر خواهد شد. البته این استقرار به غیر از وزارت علوم خواهد بود و جای ناراحتی است، وزارتخانه‌ای که نزدیک به هزار عضو هیات علمی مجرب دارد به عللی وزیری برای آن معرفی نشد. عدم معرفی وزیر علوم موجب شد تا وزارت علوم نتواند همراه با وزرای دیگر فعالیت خود را آغاز کند و خلأ این حوزه ماموریتی را پرکند.

البته اکنون بیش از اینکه افراد مطرح باشند وعده‌های رئیس جمهور مطرح است. آقای روحانی با توجه به وعده‌های داده شده در انتخابات که جزء عهدهای او با مردم است و بخش قابل توجهی از مردم نیز به اعتبار وعده‌های رئیس جمهور به او رای دادند باید به عهد خود با مردم پایبند باشد و وعده‌های خود را تحقق بخشد. از سوی دیگر اکنون کشور با ضرورت‌هایی در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی روبه‌روست.

البته به نظر می‌رسد در دور دوم هر دولت نسبت به دور اول دولت امور با سرعت و شتاب اولیه دنبال نمی‌شود و این یکی از آسیب‌های دولت‌های دوم است. از سال‌های دوم و سوم نیز که مشخص می‌شود دولت به اتمام خواهد رسید نوعی تأنی و لختی به دولت دست می‌دهد. اگر دولت بخواهد نگاه به آینده داشته باشد و نخواهد معطوف به همین چهارسال کار کند و در عین حال نسبت به ضرورت‌ها و فوریت‌ها توجه کند، باید ستاد رصد ماموریت وزارتخانه‌ها را تشکیل دهد.

این ستاد باید به‌طور ماهانه پیگیر تحقق ماموریت‌هایی که وزرا علاوه بر برنامه جاری وزارتخانه دارند باشد. به عبارت دیگر این ماموریت‌‌ها باید به ماموریت‌های اصلی وزارتخانه‌ها تبدیل شوند و در عین حال مجموعه این ماموریت‌ها به ماموریت اصلی دولت تبدیل شود. در این راستا باید به صورت روزانه،‌ هفته‌ای و ماهانه ماموریت هر وزارتخانه رصد و ارزیابی شود تا نهایتا مشخص شود که هر وزارتخانه تا چه اندازه توانسته به تحقق وظایف و ماموریت‌های خود بپردازد.

با توجه به اینکه میانگین کابینه دولت یک کابینه متوسط است، اگر نظارت مستمر به مجموعه این مسائل صورت نگیرد و دولت بر اساس یک برنامه عملیاتی پیش نرود درگیر مسائل جاری وزارتخانه‌های خود خواهد شد. مسائل جاری وزراتخانه‌ها به حدی است که پس از ۴سال وقتی بخواهیم عملکرد وزارتخانه‌ها را ارزیابی کنیم شاهد عدم کارایی در ضروریات سیاسی، اقتصادی و... خواهیم بود.

به همین دلیل دولت باید به تشکیل اتاق رصد وزارتخانه‌های خود همت بگمارد. در این اتاق رصد می‌توان از نمایندگان مجلس، شبکه‌های اجتماعی، سمن‌ها و رسانه‌ها استفاده کرد. اگر هر وزارتخانه ماموریت‌های محوله را به طور جدی و با موفقیت انجام دهد در این ۴سال شاهد اتفاقات جدی در کشور خواهیم بود و به سمت نوعی توسعه پایدار حرکت خواهیم کرد..